Gisteravond rende een jong Husky wild rond....
Die kwam naar mij, dus een aai gegeven..
Zeiknat was hij (of zij...)
Werd er geroepen: hou vast!!!
Dus ik lok de Husky weer en hou hem vast...
Eigenaar, jonge gozer in T-Shirt vertelde dat hij er al 2 uur
achteraan rende...
Dat het dier steeds de sloot in sprong...
Moest lachen, zeg nog: dan is hij nu lekker zijn energie kwijt....
We liepen verder, andere mensen met een hond ook...
Komen we even later tot een praatje...
Werd mij verteld: dat het arme dier hele dag in bench zat...
En als hij niet luisterde trappen en klappen kreeg....
Gelijk gevraagd waar hij precies woonde...
En al gezegd laat ik het nooit horen of zien,
want dan trap ik zijn deur in....
Gaat het dier met mij mee...
Zo hoorde ik pas van dat kleine jonge hondje, ook hele dag in bench....
En van de week weer een verhaal, dat die hond, weer een andere,
een gruwelijke dag alleen zit, want de baas is hele dag aan het werk...
Wat bezield men toch?
Kan jij jezelf niet inbeelden, dat je zelf een hele dag in een wc wordt opgesloten?
Dat je erna wild wordt van blijdschap?
Zorg dan voor een vriendje....
Samen in bv de keuken of in de gang of logeerkamer...
Samen is wel zo gezellig en ben je niet zo alleen....
Kan men niet indenken, hoe het is, om een hele dag alleen te zijn?
Er zijn toch fam vrienden buren of uitlaatdiensten?
Ik snap het niet hoor....
Ik erger mij er kapot aan.....
Waarom begin je er dan eigenlijk aan?