15 jaar geleden ging Eugene Bostick op pensioen, maar hij vond een andere nuttige bezigheid.
Hij bouwde eigenhandig een treintje om achtergelaten hondjes een paar keer per week mee op uitstap te nemen.
Het was de harteloosheid van anderen die hem tot zijn nieuwe levensdoel bewoog.
Eugene woont in een doodlopende straat waar hij een paardenstal heeft.
Soms komen mensen langs en laten hun hondje voor dood achter.
Hij begon dan maar die beestjes te verzorgen en eten te geven. Hij zorgde voor een plek om te leven.
Ook al hebben de hondjes alle ruimte op de boerderij, ze krijgen nog een extraatje. Hij wilde dat de dieren echt gelukkig zouden zijn.
Daarom rijdt conducteur Eugene 2 keer per week ergens naartoe met zijn blaffertjes in zijn zelfgebouwde trein


Reageren








Hij heeft zijn hemel op aanrde verdiend... Vind ik