Geen hond is perfect... (het zijn net mensen) soms heb je van die eigenschappen dat je denkt ohhh god ik wou dat hij dat niet zo deed.
Obi is in veel opzichten een geweldige hond. Hij is altijd vriendelijk, hij heeft nog nooit iemand in wat voor opzicht dan ook pijn gedaan of willen doen. Hij is in dat opzicht zo netjes... echt een enorme goedzak hij is nog zachtaardiger dan onze golden was. Hij heeft zoveel geduld met andere honden, zelfs als ze vervelend zijn tegen hem. Nooit problemen daarmee...
Obi is erg vocaal hij houdt ervan te bluffen en het lijkt heel wat zo'n grote blaffende hond. Blaffen, grouwelen een hoop geluid maar er is niets aan de hand. Hij ploft neer en zucht diep, altijd. Meneer heeft het ook zwaar! Hij gaapt en doet dat NOOIT zonder een overdreven gaap-geluid, NOOIT. Hij zeurt soms als een klein kind.. als hij z'n zin niet krijgt gaat ie dus ook zuchtend en brommend naar z'n mand. Soms kijken mijn vriend en ik elkaar aan en schieten beide in de lach. Omdat Obi weer eens een reactie geeft waar je niets anders mee kunt. Je moet z'n hondengezicht dan zien.. priceless.
Obi is ontzettend slim.. altijd al geweten. Maar soms veel te slim voor z'n eigen doen... Vanaf dat hij een pupje is.. Toen hij een aantal maanden oud was keek hij een keer naar ons en opende vanaf dat moment de deuren zelf. En hij kan ze potverdorie soms sneller open maken dan een mensenhand dat kan. Niet handig... ik woonde toen nog bij mijn ouders thuis. Obi weet precies hoe z'n riem werkt passeert ALTIJD aan de goede kant de lantaarnpaal. (Onze vorige honden wisten dit niet, ik stond zo vaak klem). Obi wist al snel hoe de benchdeur open moest. Hij wist hoe die z'n tuig uit kon doen, zomaar FLOEP en hij was eruit. Tuig na tuig lukte het... Dus ook daar moest weer iets op worden gevonden. En de deuren moesten al op slot blijven voor z'n eigen veiligheid. Maar nu komt het... enkele weken geleden gingen we s'ochtends weg en hoorde we later dat Obi zomaar op straat was geweest. Ik krijg al een hartverzakking van het idee... Maar we wisten maar niet hoe dit had kunnen gebeuren. Hij moest even thuis blijven, alleen. Alles op slot, hoe kan hij nou naar buiten? Gelukkig woont er familie in de straat en mijn oom had Obi dus naar binnen gezet. Lang verhaal kort... Obi heeft uitgevonden hoe die het raam aan de straatkant kan open maken. En dit ons NOOIT laten zien... NOOIT. We gebruiken dat raam zelf eigenlijk nooit.. dus hoe heeft ie het kunnen afkijken van ons? We wisten van niets... maar hij klauterde er dus gewoon door het raam uit. Nadat hij de vergrendeling eraf wist te halen... ![]()


Reageren




















