" moeilijk, ik volg ook
als ik het goed snap, laat Nahla Gioia niet met rust, Gioia, die er niet van houdt als honden te dicht bij haar zijn, reageert met grommen, wat m.i. haar goed recht is en wordt dan door Nhala "gecorrigeerd"
Ik zou denken dat je dus niet met Goia aan de slag moet maar met Nahla, zij laat Gioia niet met rust, terwijl Gioia dat wel aangeeft nodig te hebben.
Is Gioia bang voor de andere honden heb je de indruk?
Ik zou Gioia gaan beschermen, zoals ook al aangegeven werd, door Nahla niet meer toe te staan zich zoveel met Gioia te bemoeien (zodra ze dus aanstalten maakt daarmee te beginnen, haar naar jou toe laten komen en haar bij je houden of naar haar plaats brengen), zodat Gioia niet meer hoeft duidelijk te maken (wat haar dus niet lukt) aan Nahla dat zij met rust gelaten wil worden.
Welke rol heeft Niké in dit alles eigenlijk? "
Eens. Hier ook zo'n soort situatie gehad tussen reu en teef, geen dove hond overigens. Onze reu (de jongste van de 2) had ook de gewoonte onze teef de godganse dag te volgen. Als zij in een stoel zat, propte hij zich er tussen of duwde haar van de stoel. Ze gromde dan wat (ze is een echte mopperaar), maar daar was hij niet van onder de indruk. In het begin als ze hem echt een snauw gaf, droop hij wel eens af of keek haar aan met een blik van, wat doe jij nou. Maar dat is al lang verleden tijd. Ook als ik als voorbeeld bij haar, haar oren schoonmaakte, dan kon ze flink mopperen, dan kwam de reu al grommend op haar af denderen om haar te corrigeren.
Wat ik ook heel erg fout gedaan heb, is dat als er bv visite kwam, de teef naar haar plek stuurde. Want met zijn tweeën bij de voordeur was heibel. Allebei de aandacht van de visite willen hebben. De teef luistert erg goed, dus die stuurde ik weg. Zo ook in de keuken (eten) was het altijd oorlog, alles ging overigens uit van de reu, de teef heeft nooit aanstalten gemaakt om het gevecht aan te gaan. Dus werd ook hier de teef uit de keuken gestuurd, want zij luisterde. En zo kan ik nog wel tientallen voorbeelden opnoemen. Altijd was de teef de dupe, terwijl dat niet de aanstichter was. Tot ik op een gegeven moment merkte dat ik wel een heel ongelukkig hondje in huis had, die haar terugtrok. Toen zag ik in, dat ik het heel erg fout deed. Ik deed dit om confrontaties uit de weg te gaan, maar ik bereikte het tegenovergestelde. De reu voelde zich alleen maar machtiger worden en de teef kwijnde weg. Dus vanaf die tijd ben ik de teef veel meer in bescherming gaan nemen.
Als de reu naar mijn mening te veel achter de teef aanloopt, stuur ik hem weg. Als ik merk dat ze ongemakkelijk van hem wordt, stuur ik hem weg. Bij plek opeisen, gaat hij hier, net zoals Mick zei, zijn bench in. En nee, dat is geen strafplek voor hem geworden. Hij gaat nog steeds uit zijn eigen zo nu en dan in zijn bench liggen en als ik het woord "koekje" zeg, rent hij naar zijn plek.
Wat betreft het fixeren. Als onze reu daar al in zit, krijg ik hem daar niet uit met mijn stem. Als ik een brul geef, dan vliegt hij juist op de teef af. Het enigste waar ik hem mee uit de fixatie kan krijgen is de plantenspuit. Gelukkig gaat het nu erg goed, ik weet waar de triggers liggen en houd daar rekening mee. Hier wordt degene weggestuurd of naar zijn/haar plek gestuurd, die op dat moment iets doet, wat ik niet wil. En niet de teef omdat ze zo makkelijk is, altijd goed luistert en nooit het gevecht aan gaat. Sterker nog, zij gaat elke confrontatie uit de weg. Helaas heeft de reu dat nooit opgepikt, want ondanks dat zij zijn blik ontweek, klapte hij er vol in. Godzijdank heeft zij nooit teruggevochten. Ik laat ze in ieder geval helemaal niets meer zelf oplossen, want dat werkt dus niet.
En onrust? Het heeft hier juist meer rust gebracht. Maar ik kan jouw situatie vanaf hier niet inschatten. Maar ik ben wel van mening dat je Gioia meer moet beschermen.