Mechelse herder pup speelt te hard met Tibetaanse spaniël.

hoi forummers! ik heb een vraagje over het harde spelen van de Mechelse herder pup van mijn vriend. ik heb zelf een Tibetaanse spaniël van anderhalf jaar oud(Mila) Het is een echte lieverd, bijten of blaffen doet ze niet. Volgens mij weet ze niet eens hoe dat moet ;) nou heeft mijn vriend sinds 2 weken een Mechelse herder (Mac) nu 11 weken oud. mac is hartstikke lief maar steeds als ze bij elkaar zijn, buiten of in de woonkamer gaat t na een tijdje mis.. Eerst rennen ze een beetje achter elkaar aan en speelt hij rustig met haar. Maar na zo'n twee minuten bijt hij haar en laat hij niet los, het lijkt een beetje op hoe een hond een knuffel zou pakken.. Hoppakee in zijn bek en dan blijft hij haar in zo'n greep houden.. Het ziet er niet agressief uit hoor, meer alsof hij niet zo goed weet hoe hij verder met haar moet spelen. Hij pakt haar t liefst bij haar nek of rug.. Mila laat niet horen of zien dat hij haar echt pijn doet maar het is toch vervelend om te zien en ik vind het niet leuk dat hij op deze manier met haar omgaat.. We halen ze steeds na een tijdje uit elkaar en proberen het dan later op de dag nog eens.. Ik zou het hartstikke leuk vinden als ze goed met elkaar kunnen opschieten omdat ik vaak bij mijn vriend te vinden ben, maar Mac groeit snel, is nu al dubbel zo groot.. Straks bijt hij haar een keer echt verkeerd als hij zijn grote honden gebit heeft..   iemand tips?. Alles is welkom!! Alvast bedankt!!

Een Mechelse herder(pup) kunnen snel hyper worden/zijn/raken.

Als wat je ziet je niet bevalt ,je vindt het te hard,je ziet je eigen hondje 'verdwijnen'in het spel(kopje onder gaan) dan is het geen gelijkwaardig spel.

 

Wat je nu doet is prima,uit elkaar halen,misschien kun je zelfs proberen hem nóg iets eerder uit zijn 'spel' zodat het niet zo ver komt dat hij helemaal hyper wordt en zelf niet meer weet hoe hij (rustig) moet spelen.

 

Leidt hem af,biedt hem meer denkspelletjes aan,daar worden ze moe en voldaan van(aangezien je nu voorlopig niet echt de mogelijkheid hebt om hem lichamelijk moe te maken,omdat hij daar nog veel te jong voor is).

Ik denk dat jij er meer last van hebt dan je Tibetaan.

Ik heb hier 6 viervoeters rondlopen, variërend van 9,5 kg tot vooraan in de 40 kg.

Belangrijk is om onderscheid te kunnen maken tussen spel of opwinding.

Als hier gespeeld wordt en mensen die het niet echt gewend zijn om te zien, denken dat ze elkaar gaan verscheuren. In een spel kom ik er niet tussen. Wanneer ze beginnen met mijn meubelen te verzetten doe ik de deur open en mogen ze buiten gaan verder doen omdat ze daar dan de ruimte en mogelijkheden hebben. Die 2 laatste hebben ze wel nodig. Ruimte om van elkaar weg te kunnen en "schuil" mogelijkheden om zich een time-out te gunnen. 

Maar ze moeten ook wel de kans krijgen om zelf hun grenzen aan te geven. 

 

Iets anders is wanneer ze tegen elkaar opgaan bij opwinding. Dan is het aan ons om te dirigeren en rust te brengen.