Een gedragstherapeut(e).....
Helaas is dit een niet gereglementeerd "beroep" . Dat houdt in dat eigenlijk iedereen zich zo kan noemen. ZEEEEEEEEEEEEEEEEERRRRRR spijtig vind ik dit. Ik hoor in veel gevallen steeds 2 terugkerende opmerkingen. Helpt niet echt en is ontzettend duur.
Aangezien ik me specialiseer in het gedrag van honden. Kan ik alvast vertellen dat dit geen simpele materie is. En ik het dan ook ten zeerste betreur dat iemand zich nogal snel zo wil noemen.
Als je hulp nodig hebt bij een gedragsprobleem. Zijn er toch een paar zaken waar je toch best heel alert bij bent.
1) Sowieso moet er allereerst steeds nagekeken worden of er geen lichamelijke oorzaak voor het gedrag kan zijn. (Om een voorbeeld te geven -> een hond die steeds uit viel naar de andere van de groep. Uiteindelijk bleek de hond verklevingen aan de darmen te hebben en was pijn de oorzaak van het gedrag)
Als de hond dan uiteindelijk zeer degelijk medisch werd onderzocht en er geen medische oorzaak kan gevonden worden. Heb je hulp nodig van iemand die gespecialiseerd is in gedrag.
2) Zoek iemand die echt degelijk is. Vraag welke studies er gedaan zijn en hoe lang! Zo weet ik iemand die een 3 daagse cursus heeft gedaan en dan op de site gaat vermelden gespecialiseerd in Bach bloesem. Als je dan weet dat een herborist 6 jaar studeert voor hij/zij zich zo kan/ mag noemen.
Ik ben zeer blij dat er al recent een aantal namen en hun lectuur onder de honden eigenaars over gedrag bekend zijn. Maar bedenk wel dat iedereen een boek kan schrijven. Er zijn mensen die er weinig of niets van kennen maar het wel heel charmant verkocht krijgen en mooi kunnen praten.
Het is van groot belang wanneer je beroep doet op een deskundige. Dat deze meer kent dan de kalmerende signalen. Heel belangrijk is ook een degelijke kennis over de werking van het lichaam / anatomie met o.a. de werk!ing van de hersenen, hormonen enz.... omdat deze het lichaam beïnvloeden en dus ook het gedrag. Veel meer dan men voor mogelijk houdt. Ook kennis van specifieke medicatie is noodzakelijk. Omdat we in uitzonderlijke gevallen gebruik van moeten maken. Dit gebeurt dan in samenwerking met de dierenarts.
Er zijn teveel mensen die zich al dan niet vrijwillig bezig houden met het opvoeden van honden. Maar zonder deze mensen te willen afbreken. Hun goede intenties niet maar wel hun kennis die hier te kort schiet. Als ik zie wat voor advies mensen op een hondenschool krijgen..... en zie hoe de hond / pup reageert. Al onmiddellijk zie dat het gaat verkeerd lopen.
3) De financiële zijde van het plaatje. Onlangs kreeg ik van iemand die om raad kwam vragen, te horen.... jamaar ik heb al 900 euro betaald. Ik heb al een aantal mensen geraadpleegd ik kan niet nog meer spenderen. De hond is uiteindelijk weggedaan. Dit vind ik zoooo erg. Dit hoeft niet. Hadden deze mensen vanaf het eerste moment bij een juiste persoon met degelijke kennis terecht gekomen had dit niet zoveel moeten kosten. En had het verhaal niet zo hoeven te eindigen.
Het is dus van groot belang men zich er van te vergewissen dat de persoon die je raadpleegt. Een degelijke uitgebreide kennis heeft die enkel gebaseerd is op wetenschap!
Goed , dit even ter zijde.
Meest voor de hand liggende redenen voor het gedrag van jouw hond is angst/onzekerheid.
Een hond heeft enorm nood aan voorspelbaarheid. Die zaken die je opnoemt zijn enge bewegende "dingen" die niet voorspelbaar zijn. Dus de hond wordt en voelt zich onzeker. Dan heb je de vlucht of vecht modus. De hond kan niet van die plek weg -> kan dus niet vluchten, dus zit er nog maar 1 ding op en dat is de "vechtmodus". Het uithalen en/of happen is een signaal. eens de hond door heeft dat er geen bedreiging vormt is het ok.
Jouw hond wil gewoon dat de beleefdheidsnormen gebruikt worden. Nl die van hun wereld. Bij goede bedoelingen gaat men nooit rechtstreeks op iets af. Dat is enkel bij bedreiging! Wil het nu toch wel zijn dat wij als mens steeds rechtdoor naar ons doel lopen. Met als gevolg dat jouw hond steeds de verkeerde signalen krijgt. En de ene hond is daar gevoeliger voor dan de andere.
Ja kan dit trainen. De grootste benodigdheden zijn geduld en tijd! Belangrijk is dat je met jouw hond begint op een rustige plek waar niet teveel prikkels tegelijk zijn. Waar je voldoende afstand van alles hebt (de veilige afstand waarbij je hond geen bedreigend gevoel krijgt). En je laat je hond wennen en steeds bouw je stapsgewijs de afstand af. En dan kan je telkens iets toevoegen om te wennen. Steeds stapje per stapje. Niet teveel ineens willen. Wanneer iets niet lukt ga je terug naar dat gedeelte in de training waar het wel ging en vertrek je terug van daaruit