Zelf probeer ik al veel via de mail te doen, een soort voortraject omdat ik weet dat zodra de pups in beeld zijn veel 'common sense' verloren gaat.
En ik merk dat ook dan juist mensen de meeste vragen nog hebben, vragen die in het niks oplossen als ze de pups in handen hebben. Zo'n lief klein mormeltje, daar kan toch niks fout aan gaan?
Nu heb ik zowel bij het eerste als tweede nestje maar 1 koppel/gezin gehad waarvoor de border collie hun eerste hond was. Beide heb ik vrij intensief begeleid, en bij de laatste doe ik dat nog steeds, want die zitten nog volop in de pupfase.
Naast dat ik dat megaleuk vindt, ik zie de pup van dichtbij opgroeien, kun je veel onzekerheden wegnemen, vragen beantwoorden, maar ze ook zelf fouten laten maken.
Verder ben ik niet van mensen overladen met informatie. Ik wil absoluut zeker weten dat ze weten wat het ras inhoudt en dat ze goed voorbereid zijn. En dan komen de pups en mogen ze zo vaak langs komen als ze willen.
Zodra pups ouder worden, beginnen te spelen en bijten en grommen en grauwen kun je heel goed uitleggen wat dit inhoud.
Zal het tegenvallen als je hem/haar eenmaal in huis hebt? Vast wel eens, soms vergeet je even wat je allemaal eigenlijk weet en geleerd hebt, soms vergeet je gewoon te genieten.
Maar zoals gelukkig veel fokkers hier mogen ze altijd contact met me opnemen en houd ik ook vinger aan de pols via facebook en mail. Ik vind het ook super de pups te volgen als ze opgroeien :)