Vandaag precies een jaar geleden stapte ik precies op dit moment het vliegtuig uit, net geland in Nederland, om vervolgens meteen door te rijden naar de fokker waar onze allerliefste Frøya zat, toen 1,5 jaar oud.
Frøya... die op dat moment nog geen idee had dat ze Frøya zou komen te heten, nog absoluut geen idee had dat ze de volgende dag een aardige reis zou gaan maken, en een groot avontuur aan zou gaan met iemand die ze op dat moment nog helemaal niet kende: ik!
Frøya... die, toen we met de auto het erf op reden bij de fokker waar ze zat, heel parmantig maar eigenlijk ook heel alleen bovenop de picknicktafel zat met een aantal andere honden onder haar die haar geen blik waardig gunden of enige vorm van interactie met haar hadden.
Frøya... die afwachtend naar me keek, dat vreemde mens die de auto uit stapte en haar metéén zag zitten en wist 'ja, dat is d'r, die moet met mij mee komen, die hoort bij mij!'
Lieve Frøya... die, toen we rondliepen over het erf en wat aan het praten waren met de fokker, na een paar minuten zó onze auto in sprong waar de deuren van open stonden, op de stoel ging zitten en er niet meer af wilde komen.
Lieve Frøya... die al na een paar minuten in de auto op de weg terug lag te slapen met een tevreden en ontspannen koppie, op d'r rug, benen in de lucht.
Allerliefste Frøya... die na een spannende vliegreis naar Noorwegen zo onstpannen en zo niet onder de indruk van alles heerlijk met me meeliep om vervolgens naar haar 'echte thuis' te gaan, het huis waar ze de rest van haar dagen zal gaan slijten.
Allerliefste Frøya... die zo ontzettend goed bij ons past, die de heerlijkste hond is die ik ooit heb gekend, de ondeugendste ook, de grappigste, de mooiste, de slimste, de meest knuffelige, de hond die de meest rare geluiden kan produceren tijdens het uitrekken of wanneer ze het ergens niet mee eens is....
Frøya... Happy Gotcha Day! Dat we nog maar óntzettend veel jaren van elkaar mogen blijven genieten 
Reageren
)
