Afgelopen zaterdag kreeg ik vreselijk nieuws te horen, Ed de Duitse dog van een goede vriendin is plotseling overleden. Maartje zijn eigenares belde me op, ze had hem dood gevonden op zijn matras met der andere Duitse Dog Mucca (8 jaar) er treurig naast.
Ed was nog niet zo lang geleden 5 jaar geworden, hij kwakkelde al 2 jaar met zijn gezondheid. 2 jaar geleden, kreeg hij eind november een milt draaiing, met spoed moest zijn milt eruit. 2 weken erna op 5 december kreeg hij een maagtorsie en werd zijn maag vast gezet. Ed overleefde beide ternauwernood.
1 maand geleden zakte hij tijdens het wandelen ineens in elkaar. Maartje moest hartmassage toepassen, maar ook dit overleefde hij. De DA dacht aan een epileptische aanval in combinatie met het warme weer. Alleen geloofde Maartje der zus en ik dat niet zo........Ed knapte namelijk niet echt op. Hij hijgde veel meer dan voorheen en stond ook vaak trillig op zijn poten.
Afgelopen zaterdag kwam Maartje thuis en vond hem dus dood, waarschijnlijk overleden aan een hartstilstand. Ed was altijd al een zorgenkindje geweest. Hij kwam als puber in de opvang bij Maartje, omdat ze eerste eigenaren hem verwaarloosde en hem totaal verpest hadden. Even leek het erop dat hij een nieuw thuis kreeg, maar deze mensen belde na één week op dat Maartje hem meteen op moest komen halen, hij sloopte alles en viel uit. Ed was gewoon een enorme nerveuze hond. Maartje besloot hem te houden, hij veranderde van een angstige en vervelende puber in een lieve grote lobbes.
Ik kon zelf veel met Ed, zo kon ik als enigste vreemde zomaar het huis binnen stappen als Maartje er niet was (moest ik de oppas hondjes uitlaten). Ed was beschermend over het huis, maar als ik binnen kwam kreeg ik gelijk een liefdevolle kopstoot.
Edje ik ga je enorm missen, tijdens het wandelen, tijdens het koffie drinken en tijdens het ophalen van de oppashondjes. Je was een grote lobbes van 80 kilo die graag wilde knuffelen. Je kon ook als de beste je kwijl afvegen aan mij en dan moest ik altijd mopperen......dat zei ik altijd 'Vieze grote kwijlbeest dat je bent, ga je kwijl ergens anders afvegen', dan keek je me aan met de grote ogen en kwispelde je.
Ook Maylo gaat je missen, je kon hem soms zo pesten met achter hem aan te rennen. Door het opgroeien met jouw is Maylo ook niet bang voor grote honden. Edje het ga je goed daar boven, we zullen je enorm missen.
Reageren
