oei, dat is zeker schrikken..
Gelukkig is het goed afgelopen 
Ze blijven je verbazen he!
Ik ben ook trots op hem, dat hij dat nog kon..Het heeft me laten zien dat hij echt goed kan omgaan met zijn ene voorpoot.
Alleen gaan we het maar niet meer herhalen hihi
Even een update..
De wond is mooi dichtgegroeid!
Alleen waar de drain zat, is het nog open. Het krammetje wat erin was gezet, is aan 1 kant losgegaan, dus werkte het niet. Het lijkt uit zichzelf wel al wat dicht te groeien, maar omdat het toch echt open is, hebben ze er weer 2 krammetjes opnieuw ingezet.
Door het open plekje en voor nog wat meer zekerheid, laten we de hechtingen zitten tot maandag. Hij blijft dan ook nog tot maandag in het verband. Maar het ziet er heel goed uit! Dat open plekje is een soort driehoekje, zat precies op een splitsing van de hechtingen en sluit daardoor ook moeilijker. Ik zal pas echt gerust zijn, als ook dat plekje helemaal dicht is.
Hij hoeft nu geen medicijnen meer 
Alsof Spikey weet dat het helemaal mis leek te gaan, is hij nu zo ontzettend vrolijk!
Hij was al vrolijk, maar hij word nu ook weer speels!
We moeten hem nu remmen in dingen die hij wilt, wat ik eerder nooit bij hem heb gedaan.
Je hoort bij mensen die 'op het randje' hebben geleefd weleens dat ze na deze ervaring nog bewuster in het leven staan. Begin eraan te denken of dit bij honden ook het geval kan zijn?
Hij is zo dankbaar, zo lief..Het is echt een geweldige hond en altijd zo geweest!
Mijn oudste dochter (bijna 3 jaar) hebben we veel bij de verzorging betrokken. Zij mag een pleister op zijn verbandje plakken, en dan word hij snel beter 
Ze gaat regelmatig naar hem toe, en zegt ze:
Spikey beetje pijn, pleister en dan morgen beter haha
Hij vind het ook allemaal prima! Hij is echt haar maatje, en vind alles goed. Ze kan hem nu niet meer uitlaten, omdat hij zo snel loopt, dus is hij thuis 'de pineut'. Ze vraagt elke dag aan hem, gaat het? En wilt elastiekjes in zijn vacht draaien hihi.. Het is heerlijk om die 2 zo met elkaar te zien. Hij is ook dol op haar, en dat is alleen maar meer geworden sinds we hem echt hebben moeten verzorgen thuis.
Wat geweldig dat het zo goed gaat..., maar dat kan ook niet anders met zo'n zorgzaam pleister-plakkend-verpleegstertje 
En ja...., krammetjes willen og wel eens los aken of verdwijnen..., helemaal als de patient weer lekker onstuimig wordt, dezelfde ervaring hier met onze brokkenpiloot 
Maar het leed is nu echt bijna geleden..., maandag hopelijk alle hechtingen en krammen eruit en dan weer volle bak vooruit
aaaaaaaaaaah ik zit te smelten, Spikey heeft een heel mooi karakter als ik het zo lees.
Ik denk dat je je nog heel erg gaat verwonderen over hem, tis een heerlijke hond volgens mij.
Het is echt een heerlijke hond..
DE perfecte hond! Al zegt iedereen dat natuurlijk over zijn eigen hond 
Het is een hele gevoelige hond..Hij geeft geen likjes, maar legt een grote troostende kop op je schoot, als je het wat moeilijker heb. Hij kijkt je vragend aan, of hij iets wel of niet mag. Hij is echt een de trouwste vriend die je maar kunt hebben. Hij is heel sociaal met alles en iedereen. Hij is heel groot, maar bestaat alleen maar uit liefde Ik kan niet zonder hem..Hij is super voor mijn nog heel jonge dochters. Kan niet dankbaar genoeg zijn, dat ze met hem mogen opgroeien..En dat hij er nog is..
Ik heb hem van mijn vader gekregen, toen ik zelf een moeilijke periode had doorgemaakt. Ik was toen 16 jaar.. Spikey is echt mijn steunpilaar! Zeker nu mijn vader er niet meer is..
Echt een gouden hond!
oow je hoeft het mij niet uit te leggen, dat heet ware liefde voor je hond, ik kan er ook maar niet over uit hoe fijne hond wij hebben.
En jullie beslissing is goed geweest, straks hebben jullie een spikey die denkt, wat kijken die mensen naar me, is er wat?
Die gaat zich niet zielig voelen, ik denk andere honden ook niet als hij gewoon blijft wie hij is, en ik geloof dat ik dat er wel uit lees.
Dat gaat helemaal goed komen, ik zou graag een keer een foto van hem willen zien, en dan niet om hem zielig te vinden, maar om hem mooi en dapper te vinden.
Foto's moet ik nog even overzetten, en zal morgen ook even een filmpje opnemen,
Dan kunnen jullie zien hoe hij nu loopt..En een beeld bij het verhaal hebben
Mooi he.. De ware liefde van een hond!
Prachtig en ook doodeng, dit is mijn eerste hond, hij was 8 toen hij bij ons kwam, nu 11 en een half, en ooow wat hou ik van dat beest, bij jou lees ik ook die pure liefde, heerlijk!
Ik lees dat wel meer natuurlijk, maar als ze ziek worden dan word het erger, of je word bewuster, mooie schepsel die honden.
Ik heb je profiel gelezen, en wat fijn dat Faro bij jou mocht komen wonen! Wat een verschrikkelijke tijd moet hij gehad hebben.. En dan nog steeds zo'n fijne hond hebben! Daar kunnen een hoop mensen nog wat van leren.. wat een leuk koppie heeft hij!
Je word je zeker meer bewust als je beestje ziek blijkt te zijn..
Hoe stom het ook klinkt, maar ik ben gewend dat hij er is. Stond er niet bij stil dat er een dag zou komen dat... Tot we hoorden dat hij zo ziek was, en daarna die heftige infectie kreeg. Ik voelde me ineens zo alleen! Hij was er nog, maar de gedachte van het afscheid nemen, ik wist niet meer waar ik het zoeken moest..Je leeft op de automatische piloot..Ik moest door voor mijn kindjes, en mijn andere hond, maar hoe..We hebben in zo'n korte tijd vaker gedacht afscheid te moeten nemen. Hele dagen leefde je in een roes..Alles deed je herinneren. Bij ieder botje wat je kocht, dacht je zal het ze laatste zijn? Zo ook bij iedere aai, iedere kus, zelfs als je de haren opruimde zouden die er morgen wel weer liggen..
Ik heb hier het hele verhaal niet neergezet omdat het allemaal zo heftig was..Maar hij is een ruime week in de kliniek opgenomen geweest. En je werd verscheurd door je emoties! Kon hij niet beter thuis zijn.. Als het voor het laatst is, laat het dan niet in een kliniek zijn, maar thuis waar het veilig en vertrouwd is.. Pff ging kapot eraan..
Ik hoor mijn vader nog zeggen.. Ik hoop dat wanneer Spikey heengaat, ik er niet meer ben.. Omdat hij al zag dat we zo'n hechte band kregen!
Nu nog denk je vaak terug aan hoe het voelde, maar hoe het daadwerkelijk word..Ik zou het echt niet weten..Ik heb alles al uitgezocht waar ik moet zijn en wat ik kan doen wanneer het moment daar is..
Je word ineens met beide benen op de grond gezet..
Nou dit hebben we weer gehad..Krijg het alweer moeilijk als ik er aan denk..
Maar gelukkig gaat alles nu goed met hem!
Dus ga ik er nu maar niet meer aan denken
nee hoor, Spikey blijft nog wel een tijd.
ik probeer elke dag te geniten, bewust, ik sta ook elke dag even stil in gedachten hoe gelukkig we zijn door hem, en hij hopelijk door ons.
faro is ook niet gezond, niet dodelijk maar het kan een probleem worden, lang verhaal hoor, maar ik zit er bovenop.
Ik probeer er niet te lang bij stil te staan dat hij ons eens gaat verlaten.
ik weet dat mijn familie doodsbang is voor die dag, zeer bezorgt, en terrecht.
maar aan de andere kant, ik geloof dat ik hem ooit dan weer ga zien, en dat hij een mooi leven bij ons heeft gehad, en dat ik daar in mijn troost moet gaan zoeken,
maar hij is nog wel een tijdje bij ons hoor, die gaat nog wel even mee.
maar het bewust zijn vind ik ook wel mooi, zo geniet ik bewust, maak tijd bewust, maak het heel goed mee en print elk mooi moment in mijn hoofd.
dan heb je uiteindelijk hele mooie herinneringen.
En ondertussen ga ik 10 keer dood als ik er aan denk hahaha nee maar zo probeer ik het te doen.
Ik ga hem zo nog even knuffelen..
Ja, ze houden ons wel een spiegel voor, die hondjes ;-) hen zou het totaal niets uitmaken of we een arm of een been zouden missen. En wij, wij maken ons zorgen om een pukkeltje op onze neus ;-)
Nou zeg dat wel
Ik wacht op foto's van je lieverd.
Het is wat K-Y-L-I-E zegt, wij zien die handicap, maar de hond die past zich gewoon aan. Die maken er geen probleem van, die gaan gewoon verder met wat ze wel nog hebben. Zouden inderdaad heel wat mensen een boodschap uit kunnen halen...
Dat is heel mooi yooop!
Het is zo dat je, je ergens aan moet vasthouden, een gedachte die je de kracht geeft om door te gaan.
We houden gewoon heel veel van onze hondjes
Heb je het stukje geplaatst op hp, wat er met faro aan de hand is?
Dan zou ik het daar even kunnen lezen..
Ik ga zo Spikey zijn verband even verwisselen. Zal later even een filmpje opnemen, en zijn foto's overzetten!
Het moeilijkste is, dat ik in mijn achterhoofd moet houden, dat het gevaar eigenlijk nog niet geweken is. Het kan uitgezaaid zijn, maar dat het nog te klein was om te kunnen zien.. Maar voor nu is hij er, en genieten we alleen maar van elkaar!
Op internet spreken ze over een gemiddelde levensverwachting van 4 maanden, na een amputatie bij een bottumor.
Ik wil hier niet bij stil staan, en heel eigenwijs denken dat hij een uitzondering is Anders zal ik er niet 100 % voor hem kunnen zijn..
Dus dat houd ik ver op de achtergrond...
Daar mag je ook niet bij stil staan. Anders verlamt het je. Geniet van het moment, van het nu. Spikey is er nu, en hij is vrolijk. Elke dag dat hij er nog is, is een dag gewonnen, een cadeautje, voor hem, maar ook voor jou.
Ja faro bij tannetje koning is zijn topic, daar moet je wel doorheen worstelen dan.
Ik zal het wel even in het kort uitleggen.
Trage schilklier
Allergisch voor bijna alles, behalve paard en verdraagt geen vers vlees
megacolon is een darmverwijding aan de dikke darm, door dat en slechte vertering zit hij vaak verstopt, hij moet zo'n 10 keer poepen op 1 dag, ik hou zijn ontlasting zacht en als dat niet lukt dan raakt hij verstopt en moet een klysma, die geven we ook zelf.
Een grote zoektocht naar voeding, ik geef nu blikvoer van herrmans, en zoek naar laxeermiddelen die geen kwaad kunnen.
En hij heeft arthrose in zijn rug met een scheurtje in zijn heup
Dat is in het kort
Nee je kunt nu niks doen, er bij stilstaan heeft geen zin, gewoon genieten nu, en dan zie je wel weer, ik denk ook, het hoeft niet terug te komen, het kan, dus je kan je wel druk maken, maar daar heb je jezelf mee.
Spikey weet het niet en die gaat gewoon lekker door met zijn leven, met een pootje minder, ik heb zo de indruk dat hij zich prima vermaakt.
Wat heftig Yooop ..
Ik zal het topic zo even doornemen, alleen wat jij geschreven hebt dan, want het zijn wel heel veel pagina's 
Ik weet niet hoe ik een video hier kan plaatsen..
Heb geprobeerd om hem via YouTube te uploaden, maar het lukt niet om mijn account daar goed rond te krijgen
Weten jullie hoe je makkelijk een video kunt uploaden?
Ik zal het nog even proberen via YouTube, heb al een account aangemaakt, maar kom niet echt verder..
ik heb geen idee
Ik heb 2 korte filmpjes opgenomen, dus hoop dat ze het doen..
Zet het geluid maar zacht, want ik zit er doorheen te blerren
Verder gaat het goed met Spikey
Een krammetje heeft weer losgelaten, maar de ander houd het nog netjes bij elkaar. Ook dat open plekje lijkt dicht te groeien
Morgenavond weer naar de dierenarts om te kijken hoe het eruit ziet. Als het goed is, worden ook zijn hechtingen eruit gehaald!
Zit alweer in spanning te wachten, wat ik morgen te horen krijg..
Al denk ik zelf dat het er goed uitziet
We proberen de wandelingen langzaam al wat op te bouwen.
Hij word nog snel moe, dus zijn het korte wandelingen, ongeveer 5 min. per keer. Wanneer de hechtingen eruit zijn, en het verband eraf is, gaan we vaker wandelen zodat hij met deze korte stukjes toch kan opbouwen. Vooral voor zijn spieren. Ook de afspraak voor de brace zal ik nu snel gaan maken. Voor hydrotherapie wil ik even wachten tot alles gesloten is.
Nou zeg, dat gaat goed, en dat word alleen maar beter, mooi om te zien hoor, poot optillen ging nog niet helemaal lekker hihi maar dat gaat hij vast nog wel voor elkaar krijgen.
mooie hond trouwens, wat is het voor ras?
Nee dat gaat nog niet helemaal, maar oefening baart kunst
Dankje Yooop, Hij is een kruising. Een kruising van een mechelse herder en een bullmastiff.
Mijn mond valt open van verbazing hoe goed die dat nu al kan!
Inderdaad wel vermoeiend dat zie je op het laatste filmpje wel vind ik. Maar dat zal nog wel beteren.
Prachtig dier!
wat prachtig om te zien hoe goed het gaat
sometimes "less is more"
een pootje minder maar een blije kerel terug!
Bravo!
Ik wens jullie veel mooie tijden met elkaar!
Ook ik ben verbaasd hoe snel het gegaan is dat Spikey al zo kan lopen.
Volgens mij wel nog met wat moeite, zijn gezicht te zien en de oortjes naar achteren.
Trouwens wat een lief gezicht heeft hij . Hele blije ogen !!
Vind dit heel knap van de kanjer !!!!!!!!
Volgens mij moet je goed doorlopen door het tempo wat hij zelf aangeeft.
Sterkte voor morgen en ik hoop op nog meer positief nieuws !!
En mijn mond viel ook open. Ik had zeker gedacht dat hij regelmatig zou gaan zitten of liggen... Maar hij ging maar door!
Plasjes doen en dingen die "gecensureerd" worden doen moet toch echt wel vermoeiend zijn, maar Spikey is inderdaad een kanjer !
Succes morgen en geniet ervan dat het zo goed gaat. Spike doet dat duidelijk ook !
Zo hee, die heeft de slag al aardig te pakken. Zijn voorpoot zal sterker moeten worden, maar dat kan alleen met gebruik.
Dat doet hij al goed zeg, zo'n lieve snoet dat Spikey heeft. Prachtig dier, en begint zijn huppeltje al goed onder de knie te krijgen.
Reageren
