Hoi Jarno,
Allereerst: geloof niet alles op Wikipedia. Dit is geen betrouwbare bron en al helemaal niet wat hondenrassen betreft.
Geen enkele hond wordt kindvriendelijk geboren. Een aantal eigenschappen kunnen er echter voor zorgen dat bepaalde rassen gemakkelijker met kinderen kunnen leren omgaan dan andere rassen. Denk bijvoorbeeld aan een hoge tolerantiegrens en hoge prikkeldrempel, een zachtaardig en vriendelijk karakter en ook de grootte kan hierin een rol spelen (extreem klein of extreem groot is vaak minder praktisch). Ik persoonlijk zie niet in waarom een pitbull 'kindvriendelijker' zou zijn dan pak-em-beet een golden retriever of een Schotse herdershond. Kijk voor de grap eens in andere rasbeschrijvingen en je zult zien dat liefhebbers allemaal 'hun' ras als het meest kindvriendelijk bestempelen.
Er zijn inderdaad veel bijtincidenten met kinderen en pitbulls in het nieuws gekomen. Dit kun je op verschillende manieren verklaren. Pitbulls zijn vanwege hun stoere imago vaak in handen van mensen met verkeerde intenties en/of mensen die geen flauw benul hebben wat ze aan de lijn hebben. Dit veroorzaakt uiteraard sneller ongelukken. Daarnaast worden bijtincidenten snel op pitbulls afgeschoven, zelfs als het in werkelijkheid niet eens om een pitbull hoeft te gaan (mediasensatie). En dan is er nog het feit dat áls een pitbull aanvalt, het ook direct goed mis gaat vanwege hun enorme kracht, wendbaarheid en vasthoudende beet. Een beet van een chihuahua is nu eenmaal niet te vergelijken, maar ook een beet van een hond van vergelijkbare grootte (of zelfs grotere rassen) kunnen qua ernst niet 'tippen' aan de beet van een hond die als vechthond is gefokt.
Ze zijn eeuwenlang geselecteerd op bepaalde eigenschappen, zoals vasthoudendheid, moed, kracht, wendbaarheid, volhardendheid en een gebrek aan ridderlijkheidsinstinct (oftewel doorgaan met vechten ondanks dat de andere hond zich overgeeft). Die eigenschappen zitten er nog steeds in. Dit kan je er niet even uitselecteren of uitsocialiseren. Het zijn geen asociale honden, maar met andere honden mag je sociaal en tolerant gedrag dus gewoon niet verlangen. Het zijn leuke honden, vriendelijk met mensen, trouw en gehoorzaam maar met een sterk karakter en een grote kans op hondagressie. Het is een kenmerk van het ras net als dat een bloedhond zijn neus loeiend achterna loopt en een herdershond drijft. En natuurlijk, je hebt ook bloedhonden die volgzaam los meehobbelen en border collies die schapen niet zien staan, net als dat je pitbulls/staffords hebt die wél prima met andere honden overweg kunnen. Dit zijn echter uitzonderingen op de regel en je kan hier niet vanuit gaan. Het zit er gewoon in, en meestal komt het er ook uit. Kán en wíl je hiermee dealen en neem je je verantwoordelijkheid dan kun je er een prima hond aan hebben.
Gelukkig ken ik voornamelijk pitbull/stafford eigenaars die hun verantwoordelijkheid nemen en hun hond gewoon bij zich houden en ze dus de kans niet geven het te laten escaleren. Want zelfs al is jouw pitbull nog zo sociaal, er zijn honderden andere honden die niet altijd even sociaal zijn, een conflict kan gewoon voorkomen. Daar waar een gemiddelde jachthond 'zijn schouders ophaalt' en weg zou lopen, pikt een pitbull het niet en gaat de confrontatie aan. En is het eenmaal vechten dan kan die andere hond het gewoon schudden en ben JIJ als baas verantwoordelijk voor de enorme schade die jouw hond aanricht of aan kan richten. Dit moet je vóór zijn. Het zijn leuke honden voor de juiste bazen, maar wil je graag een hond die lekker met andere honden kan spelen en los kan in het bos en park, of gezellig op visite bij allerlei andere honden, dan is dit niet het juiste ras. En nogmaals, natuurlijk zijn er ook pitbulls die prima gaan met honden, maar dit is niet de standaard voor het ras (het is zo ongeveer de minst verstandige keuze die je kunt maken als je een hond wil die goed met andere honden kan opschieten). Tot een jaar of 2 gaat het meestal prima, maar als ze volwassen worden zijn ze stukken minder tolerant.
'Geen beginnershond' is een beetje een loze term, er bestaat namelijk geen beginnershond. Wel is het in veel gevallen handig om al wat kennis van hondengedrag en opvoeding te hebben, zeker bij de pittigere rassen.
Allereerst: geloof niet alles op Wikipedia. Dit is geen betrouwbare bron en al helemaal niet wat hondenrassen betreft.
Geen enkele hond wordt kindvriendelijk geboren. Een aantal eigenschappen kunnen er echter voor zorgen dat bepaalde rassen gemakkelijker met kinderen kunnen leren omgaan dan andere rassen. Denk bijvoorbeeld aan een hoge tolerantiegrens en hoge prikkeldrempel, een zachtaardig en vriendelijk karakter en ook de grootte kan hierin een rol spelen (extreem klein of extreem groot is vaak minder praktisch). Ik persoonlijk zie niet in waarom een pitbull 'kindvriendelijker' zou zijn dan pak-em-beet een golden retriever of een Schotse herdershond. Kijk voor de grap eens in andere rasbeschrijvingen en je zult zien dat liefhebbers allemaal 'hun' ras als het meest kindvriendelijk bestempelen.
Er zijn inderdaad veel bijtincidenten met kinderen en pitbulls in het nieuws gekomen. Dit kun je op verschillende manieren verklaren. Pitbulls zijn vanwege hun stoere imago vaak in handen van mensen met verkeerde intenties en/of mensen die geen flauw benul hebben wat ze aan de lijn hebben. Dit veroorzaakt uiteraard sneller ongelukken. Daarnaast worden bijtincidenten snel op pitbulls afgeschoven, zelfs als het in werkelijkheid niet eens om een pitbull hoeft te gaan (mediasensatie). En dan is er nog het feit dat áls een pitbull aanvalt, het ook direct goed mis gaat vanwege hun enorme kracht, wendbaarheid en vasthoudende beet. Een beet van een chihuahua is nu eenmaal niet te vergelijken, maar ook een beet van een hond van vergelijkbare grootte (of zelfs grotere rassen) kunnen qua ernst niet 'tippen' aan de beet van een hond die als vechthond is gefokt.
Ze zijn eeuwenlang geselecteerd op bepaalde eigenschappen, zoals vasthoudendheid, moed, kracht, wendbaarheid, volhardendheid en een gebrek aan ridderlijkheidsinstinct (oftewel doorgaan met vechten ondanks dat de andere hond zich overgeeft). Die eigenschappen zitten er nog steeds in. Dit kan je er niet even uitselecteren of uitsocialiseren. Het zijn geen asociale honden, maar met andere honden mag je sociaal en tolerant gedrag dus gewoon niet verlangen. Het zijn leuke honden, vriendelijk met mensen, trouw en gehoorzaam maar met een sterk karakter en een grote kans op hondagressie. Het is een kenmerk van het ras net als dat een bloedhond zijn neus loeiend achterna loopt en een herdershond drijft. En natuurlijk, je hebt ook bloedhonden die volgzaam los meehobbelen en border collies die schapen niet zien staan, net als dat je pitbulls/staffords hebt die wél prima met andere honden overweg kunnen. Dit zijn echter uitzonderingen op de regel en je kan hier niet vanuit gaan. Het zit er gewoon in, en meestal komt het er ook uit. Kán en wíl je hiermee dealen en neem je je verantwoordelijkheid dan kun je er een prima hond aan hebben.
Gelukkig ken ik voornamelijk pitbull/stafford eigenaars die hun verantwoordelijkheid nemen en hun hond gewoon bij zich houden en ze dus de kans niet geven het te laten escaleren. Want zelfs al is jouw pitbull nog zo sociaal, er zijn honderden andere honden die niet altijd even sociaal zijn, een conflict kan gewoon voorkomen. Daar waar een gemiddelde jachthond 'zijn schouders ophaalt' en weg zou lopen, pikt een pitbull het niet en gaat de confrontatie aan. En is het eenmaal vechten dan kan die andere hond het gewoon schudden en ben JIJ als baas verantwoordelijk voor de enorme schade die jouw hond aanricht of aan kan richten. Dit moet je vóór zijn. Het zijn leuke honden voor de juiste bazen, maar wil je graag een hond die lekker met andere honden kan spelen en los kan in het bos en park, of gezellig op visite bij allerlei andere honden, dan is dit niet het juiste ras. En nogmaals, natuurlijk zijn er ook pitbulls die prima gaan met honden, maar dit is niet de standaard voor het ras (het is zo ongeveer de minst verstandige keuze die je kunt maken als je een hond wil die goed met andere honden kan opschieten). Tot een jaar of 2 gaat het meestal prima, maar als ze volwassen worden zijn ze stukken minder tolerant.
'Geen beginnershond' is een beetje een loze term, er bestaat namelijk geen beginnershond. Wel is het in veel gevallen handig om al wat kennis van hondengedrag en opvoeding te hebben, zeker bij de pittigere rassen.
Reageren
. Je word door de massa als gevaarlijke idioot/tokkie gezien en je krijgt het zo af en toe ook gewoon te horen als je "gezellig" je hond aan het uitlaten ben. Je ziet het ook op forums, vaak zijn deze eigenaren net ff iets scherper en feller (Kijk een voorbeeld van een hond zoeken die bij je past). Eigenaren moeten zich constant verantwoorden waarom ze voor zo'n beest hebben gekozen, terwijl er zoveel andere leuke lievere rassen zijn enz enz.... Nee "wij" sporen niet 
bij deze 
) Kwestie van selectief fokken op de gewenste karaktereigenschappen .
Tegenwoordig wordt er maar raak gefokt en meer naar uiterlijk gekeken ,hierdoor heb je ook bullyz die onbetrouwbaar zijn .Hoorde een verhaal van een bully nog geen 6 mnd die zijn huisgenoot (chihuahua ) had doodgebeten