Zoals sommige van jullie misschien wel weten hadden wij tot voor kort een lieve kleine 17 jarige westie in ons midden. Voor jaren het meest energieke, driftige, vastberaden hondje wat je je kon wensen. Maar ook voor Lady had het leven heel wat tegenslagen die ze elke keer aanging en overkwam alsof het haar niets deed. Eigenlijk was ze gewoon een kleine superheld. En dat liet ze andere honden graag weten. Niemand maakte haar wat, toch was ze altijd lief en correct voor de mede-viervoeters wat ik toch erg lief en bijzonder aan haar vond. Niets of niemand kon haar tegenhouden, zelfs niet toen ze haar bekken brak op 12-jarige leeftijd, en misschien nooit meer zou kunnen lopen. Ze leerde zichzelf weer lopen en liep uiteindelijk weer. Ze ging er weer vol tegenaan.
Eigenlijk is het bijna onvoorstelbaar een hondje uit 1998 wat nog zoveel pit en karakter toonde tot op zo'n hoge leeftijd. Toch hebben wij afgelopen maandag haar moeten laten gaan. Ze had teveel last van de gebreken die ze heeft gekregen door haar hoge leeftijd.
Om maar even de understatement van de eeuw te maken, ze zal enorm gemist worden. 
Dit was ze, geen recente foto uiteraard. Maar het geeft een mooi idee wat voor klein eigenwijs hondje het was.
Reageren
