Ik lees veel en graag op hondenpage. Ik ben het niet met alles eens, maar ik heb er ook veel van geleerd. We hebben dus een schotse herder, Cody van vier jaar. Een echte herder, thuis gehoorzaam, lief, maar soms ook waaks. Maar dat gebeurt alleen achter de hek, zodra er mensen bij ons komen, vindt hij iedereen leuk. Cody was op puppycursus, die meer voor ons was, want hij luisterde eigenlijk altijd meteen. Ik heb er een paar boeken over gelezen en met Cody geoefend en hij is gewoon heel gehoorzaam. Maar… Op puppycursus mogen de honden samen geen contact hebben en na afloop ook helemaal niet spelen. We hadden hier toen geen losloopgebied, maar langs het kanaal gebeurde het wel dat er honden los liepen. Cody dus ook. Hij was heel sociaal en vond elke hond super interessant en leuk. Tijdens zijn pubertijd begon hij opeens niet meer te luisteren als hij een hond zag. Hij rende naar elke hond toe, was heel dwingend en viel hun lastig. Hiermee bedoel ik dat hij graag contact wilde (snuffelen, ruiken, springen naast, blaffen etc.). Ik had niet veel controle en kreeg kritiek van mensen, dus de hond aan de lijn en zo is het gebleven. Als er geen hond was, mocht hij los en anders aan de lijn. Andere honden heeft hij (aan de lijn) alleen “gegroet” en klaar. Nu is hij vier en heel rustig geworden. Hij negeert honden, want hij weet het niet wat hij daarmee moet, maar ik merk wel dat hij hun leuk en interessant vindt. Maar opeens heeft hij twee keer naar twee grote puppy’s die bij hem kwamen zonder waarschuwing gehapt, niet echt gebeten, maar…. Er was bijna niks ergs gebeurd, maar leuk was het absoluut niet. Ik voelde me heel schuldig en schaamde me. Sindsdien ben ik onzeker en vermijd ik elke hond. Hij heeft nu alleen met de hond van mijn zus – een hyperactief Parson Jack Russel – teefje een aantal keren gespeeld. In het begin heeft hij ook een keer gehapt, maar mijn zus liet hen. Ik heb Cody nog nooit zo gelukkig gezien, dat we stiekem aan nog een hondje bij hebben gedacht. Maar helaas daarna ging hij toch naar die grote puppy happen. Hij heeft eigenlijk nog nooit met een hond gespeeld en volgens mij begrijpt hij de hondentaal niet. Nu achteraf heb ik spijt, want hij kreeg ook niet de ruimte om het te leren. Stom, maar we wisten het ook niet, we dachten dat het vanzelf gaat. Het is een kringetje, ik ben nu enorm angstig geworden, hij voelt het, we vermijden honden, dus hij leert ook niks meer. Maar ik kan niet vragen mag mijn hond met jullie hond hondentaal leren, maar misschien valt hij jullie hond aan. Bij ons (voor huis) is het nu opeens een losloopgebied, dat het toen helaas niet was. Hij is nu vier en lijkt geen sociale hond te zijn, maar is het nog te leren? Hij is een tikje dominant naar honden toe, maar ik weet het niet of dit met dominantie of agressie heeft te maken. Ik dacht volgend schooljaar nog hondenschool te proberen of een gedragstherapeut. Excuses voor zo´n lang verhaal, maar misschien heeft iemand een tip. Het is zo jammer, voor ons lastig en voor hem vervelend en het wordt nog moeilijker.


Reageren


















