Hallo allemaal, sinds ruim 2 maanden nu ben ik de gelukkige eigenaresse van Puck, een hondje dat als pup uit het buitenland is gekomen, bij een gastgezin is geplaatst en vervolgens bij haar 1e eigenaar, waar het helaas mis ging. Zij kwam weer terug bij een gastgezin waar er liefdevol voor haar werd gezorgd en sinds februari woont ze bij mij.
Ze is erg sociaal, enthousiast, blij, speels en aanhankelijk en heel erg gericht op mij (ook als ze los loopt). Door haar verleden zijn er wel een aantal dingen die angst bij haar oproepen, zoals kleine ruimtes, abrupte bewegingen in haar buurt en sommige mannen. Ze blaft weinig, alleen als de deurbel gaat en als ze ergens bang voor is of van schrikt.
Zowel binnen in huis als buiten op straat, in het park of in het bos is ze een blij, nieuwsgierig hondje, maar als zij slaapt lijkt het alsof ze soms dingen aan het 'verwerken' is. Kan dat?
Soms tijdens het dromen beweegt ze alleen met haar poten, dan lijkt het alsof ze aan het rennen is, maar andere keren blaft ze veel in haar droom. Ik doe dan niks, observeer alleen en maak haar ook niet wakker. Maar naar mijn idee blaft ze allen als ze zich niet prettig voelt.
Ik ben benieuwd: Zit ik met mijn manier van denken op het juiste spoor (en kan ik er wat aan doen om haar beter te laten voelen op dat moment) of hebben jullie andere ideeën?
Groetjes van Marlet


Reageren














