Hond zonder rangorde?

Hallo allemaal,

Ik zit met een voor mij ingewikkelde vraag. Ik kom er naar 4,5 jaar namelijk nog steeds niet achter of ik een nou een mega dominante hond heb of een watje eerste klas.

4,5 jaar geleden hebben we Beau (toen 14 maanden oud) overgenomen van een gezin die hem als wild enthousiaste puber niet aankonden, ondanks dat ze altijd rottweilers hadden gehad. Hij was behoorlijk te zwaar, erg koppig, vertoonde veel zelf belonend gedrag en stond bol van de energie.

Maar hij was zeer sociaal naar mens en dier(behalve katten) en slim. Ik had al ervaring met honden (allemaal Schotse collies) en was er van overtuigd dit varkentje te wel te kunnen wassen. Dat viel eigenlijk nogal tegen, maar inmiddels hebben we elkaar (meestal) geaccepteerd zoals we zijn.

Hij is altijd zelfverzekerd en onafhankelijk, ook naar mensen toe. Ondanks dat ik een behoorlijk dominante persoonlijkheid heb en niet bang ben om die te gebruiken staat hij altijd bij zichzelf op de eerste plaats. Hij maakt zonder problemen heel lang rechtstreeks oogcontact met mensen en ik loop hem nog altijd minstens 5 keer per week onder de voet omdat hij niet opzij gaat.

Naar andere honden is hij heel wisselend. Als een andere hond relaxt is dan is hij dat ook, maar alle andere houdingen loopt hij gewoon voorbij alsof ze er niet staan. Maar als het tot een ontmoeting komt dan hij maakt de andere hond ook relaxt. Daarbij kan hij heel dominant zijn naar dominante honden (zonder te vechten) en juist heel erg zacht naar bange, angstige honden. Hij was op de gehoorzaamheidscursus ook de enige hond die met een door angst agressieve border collie kon spelen, gaat bij wild blaffende waakhonden rustig 10 cm voor het hek zitten wachten en maakt daarbij net zolang oogcontact totdat de andere hond uitgeraasd is en begint te piepen en wil snuffelen en ondanks(of dankzij) zijn castratie kan hij probleemloos bij extreem chagrijnige loopse teefjes in de buurt komen.

Maar andere bekende honden kunnen wel altijd zijn bot/speelgoed afpakken terwijl dat iets is wat hij bij andere honden nooit doet/durft.

Met pups is hij goed. Met pups jonger dan 4 maanden is hij sociaal, maar hij zal niet met ze spelen (ongeacht formaat) daarna wil hij wel rustig met ze stoeien alleen hij corrigeert ze nauwelijks, hij speelt zelf graag hard en heeft een hoge pijngrens. Nu heeft hij zelf min of meer zover laten komen dat de inmiddels 11 maand oude golden retriever van mijn zusje hem niet met rust laat en de oren van de kop bijt, omdat hij hem nooit op zijn plek zet.

Maar hij brengt alle andere honden (als hij ze niet totaal negeert) naar zijn eigen niveau, dus is ie nu zo zelfverzekerd dominant dat hij het niet hoeft te uiten/bevestigen of maakt het hem allemaal geen bal uit en leeft hij voor zichzelf buiten de rangorde zolang iedereen maar relaxt is.

Ik geloof ook niet in de dominatie theorie. 

Maar als ik jouw stukje zo lees dan zou ik zeggen dat je een hele vriendelijke en zelfverzekerde hond hebt. 

En omdat ie zelfvertrouwen heeft hoeft ie zich ook niet druk te maken. 

Als honden bijvoorbeeld wel speeltjes verdedigen of dat soort dingen is het meestal een teken van onzekerheid. Ze zijn bang om iets kwijt te raken, dus gaan het verdedigen.  

Jouw hond is daar niet bang voor, dus hoeft zich ook niet te gaan verdedigen. Een super hond lijkt mij!

Zo te lezen heb je een echte rottweiler ;-), kalm, zelfverzekerd en zelfstandig. En als je zo stoer en sterk bent hoef je je ook niet druk te maken om het gepeupel .

En rottweiler reuen kunnen nogal dominant zijn (die theorie is mijn ogen dus helemaal niet achterhaald). Maar zo te lezen kunnen jullie het goed vinden en heeft Beau een superbaas aan jou. Lastig aan een rottweiler kan wel zijn dat je moet blijven bevestigen wat zijn plek is, ze doen toch wel eens een poging om meer vrijheid te krijgen. Maakt het ook leuk, een leven met een rottweiler is niet saai.

Klinkt een beetje als Shadow! Maar dan een oudere versie hihi Shadow is nu 11 maanden, dus er kan nog een hoop veranderen, maar voor nu is hij net zoals jij jou hond beschrijft! Hihi

Nou, ik denk ook dat je heel blij kunt zijn met deze hond!

Zoals je hem beschrijft is hij zelfverzekerd en stabiel. Heeft geen behoefte zich te moeten bewijzen en is ook mentaal stabiel genoeg om andere pups met hem te laten spelen zonder daar moeilijk over te doen als ze wat te ver gaan.

En hij heeft zelfs een stabiliserende rol op onzekere of chagrijnige honden.....geweldig toch!

Ik zou vooral ophouden een etiket te willen plakken op hem.

Een stabiele, zelfverzekerde en sociale hond is in staat om , afhankelijk van de omstandigheden snel te wisselen van rol: van vriendelijke vader bij pups tot ' niet zo zeuren joh, doe eens rustig' bij een blèrende waakhond tot oké ,ik wil best met jou donderjagen; maar weet je het zeker? bij flinke reuen en een zachte , vriendelijke oom bij een licht hysterisch teefje...

Nee, die spreekt de hondentaal prima zo te lezen!

En zolang hij goed naar jou luistert en jij hem vooral dit gedrag zonder ingrijpen laat vertonen; zou ik het gewoon zo laten....

Probeer naar je hond te durven luisteren, hij voelt blijkbaar situaties heel goed aan maar is uitstekend in staat zijn grenzen aan te geven.

Als die golden hem toch te veel laat doen zou ik gewoon het spel, de ontmoeting staken.

Zoals je hem beschrijft is het de ideale hond, hij past zich aan in situaties en zo te lezen is hij sociaal en weet wat ie doet.

Ik geloof ook niet in de dominantietheorie, zo zwart/wit is het niet. Bepaald gedrag kan dominant zijn maar dat is niet per definitie slecht of omdat de hond hogerop wil komen in rang.

Dominantietheorie zegt dat een hond elk moment van de dag bezig is om hogerop te komen, en dat is m.i. de grootste onzin. Het zou toch wat zijn, zo'n beest is altijd gestresst want wie weet kan hij wel een stapje hoger in de rangorde komen, laat me niet lachen ;). 

Echter, dominantie bestaat zeker wel, en als ik jouw verhaal zo lees, lijkt dit mij ook wel een dominante hond toe. Ik denk dat je in je handen kunt knijpen met deze hond, hij doet me een beetje denken aan een andere hond: Gorby, een inmiddels overleden Riesenschnauzer. En als hij daar ook maar een beetje op lijkt, heb jij een hond waar je erg blij mee mag zijn.