" Wat heeft dat ergens mee te maken? "
Met een heleboel, als je een ethische discussie wil voeren over de verplichting om voor lijdende dieren te zorgen. Blijkbaar is het not done om huisdieren niet te behandelen/te laten sterven als je ze zorg zou kunnen bieden. Ik neem aan dat dit doorgetrokken wordt naar alle zoogdieren, tenminste, zo niet alle gewervelde dieren.
Als het voor jou niet uitmaakt dat koeien/varkens maar 3 tot max 6 jaar leven en dood worden gemaakt niet omdat ze ziek zijn maar omdat jij zin hebt in vlees, mannelijke dieren binnen het eerste jaar worden geslacht, dieren met ziektes/ernstige verwondingen etc vaak worden geslacht (wat kan, hoor, niet iedereen vindt dat erg). Oftewel de standaard manier van handelen in de veehouderij. Dan zou het ook niet hoeven uit te maken als een hond of kat wordt ingeslapen ipv geopereerd.
Als het not done is om een huisdier bij elk probleem te laten inslapen, maar je hebt geen problemen met de manier van (biologisch) veehouden, dan is het argument wat Blaise gebruikt over de vergelijking met kinderen niet houdbaar. Want dan zeg je eigenlijk: míjn kinderen verdienen zorg, ookal kan ik het zelf niet betalen. Maar jóuw kinderen, dat maakt niet uit.
Dus ik vind het een legitiem argument, wat Blaise gebruikt, nl: dieren hebben evenveel recht op zorg als mensen. Dat kun je vinden.
Maar dan moet je dus wél consequent zijn en dat voor álle dieren laten gelden, in ieder geval voor alle dieren die een vergelijkbaar mentaal bewustzijn hebben (jouw hond is duidelijk een eigen persoon, maar elke koe is net zo duidelijk een eigen persoon), dus alle ontwikkelde zoogdieren in ieder geval, en vogels en vissen waarschijnlijk ook.
En dan kun je dus geen gebruik maken van dierlijke producten, zelfs niet als ze biologisch zijn.