In mijn dagelijks leven als dierenarts, is er iets waar ik een ontzettende hekel aan heb

Nou ja, wat je had kunnen verwachten is dat er altijd iets onverwachts kan gebeuren, waardoor je het beste meteen een verzekering neemt. Ik bedoel ook niet dat je er iets aan kunt doen als je (even) geen geld hebt, maar je kunt er wel iets aan doen om te zorgen dat je toch geld beschikbaar hebt voor zorg, namelijk, je verzekeren.

Overigens mooi hypocriet van mij, want wij hebben dus géén verzekering. Maar mocht er ooit niet genoeg geld zijn voor zorg, dan is dat dus wel volledig onze eigen schuld, en idd niet die van de dierenarts ;)

Ik kan enkel over mijn eigen dierenarts spreken.

Ik heb wel eens bij hem gestaan dat ik de rekening niet kon voldoen, ik had niet genoeg cash bij en hij had toen nog geen bankcontact. De volgende dag ben ik het saldo gaan betalen.

Maar ik ga wel altijd naar dezelfde dierenarts. We kennen elkaar ondertussen een beetje. 

Ik vind niets aanstootgevend aan wat Eline schrijft. Ik denk dat de meeste dierenartsen inderdaad uit idealisme dierenarts zijn geworden, achteraf komt de realiteit dat financieën daar jammer genoeg ook deel van uitmaken en dat het niet enkel gaat om 'beestjes helpen'. Dat zij ook rekeningen moeten betalen en ook al zouden ze graag iedereen helpen, gratis als het moet, dan zou dat ook kunnen betekenen dat ze hun praktijk moeten opdoeken. En dat kan ook niet de bedoeling zijn.

Ik denk dat dat financiële voor iedereen die van zijn passie zijn beroep heeft gemaakt een heikel punt is. Je moet geld rekenen voor iets dat je graag doet, dat voelt ergens wat wrang, maar is wel realiteit.

Wij hebben het hier laatst nog over gehad in de kliniek.

Bij de tandarts of in het ziekenhuis is het normaal dat je eigen risico betaalt en dat je verzekerd bent.

In de supermarkt kun je ook niet achteraf of gespreid betalen.

Maar bij de dierenarts is het ''normaal'' om achteraf pas te bedenken of je de service of het product wat geleverd is wel kunt betalen.

Het is een beetje de omgedraaide wereld, en toch doet de meerderheid van de mensen dit.

Ik heb het ook wel eens gehad hoor, met mijn kater. Ik had Odi net in huis (aanschaf, dure voeding ivm diarreeklachten, dierenartscontrole met urine- en bloedonderzoek), en toen ging mijn kater keihard achteruit.

De dierenarts is twee uur met mijn kater bezig geweest, in het weekend. En daarna is het beestje alsnog ingeslapen.

Ik had het geld niet zomaar om de zorgen voor mijn kater te betalen. Ze hebben toen gezegd dat ik me er niet druk om hoefde te maken, want een dier verliezen is al zwaar genoeg.

Na een maandje kreeg ik de rekening thuisgestuurd en heb ik deze alsnog kunnen betalen.

Had dit à la minute gemoeten, had ik ook met lege handen gestaan.

Hoewel ik het wel begrijp zie ik het toch anders. Vanuit dierenartsen wordt te weinig gedaan als je het vergelijkt met huisartsen die opkomen voor de rechten van hun patienten. Ik denk hierbij bijv. aan de percentage van btw enz. 

Mensen in Nederland hebben "recht" op zorg. Voor dieren (huisdieren) zijn er geen rechten en dat vind ik persoonlijk heel erg. 

Stel je eens voor dat je dochter erg ziek is en je gaat voor hulp naar een arts en die zegt "kost dit of dat" en je kan het niet betalen.... ga eens in andermans schoenen staan. 

Ervan uit gaan dat iemand op dat moment geen geld heeft als wanbetaler te behandelen vind ik niet correct.

Het is menselijker iemand te helpen die hulp nodig heeft EN de mogelijkheid te geven dit gespreid te betalen als het niet anders kan ipv meteen als wanbetaler te behandelen. 

Zorg kan je niet vergelijken met andere beroepen. Voor mensen niet maar ook niet voor huisdieren ! 

Een leven is geen produkt.

 Klopt helemaal, en als je naar mensenverzekeringen gaat kijken. Ik ben verzekerd maar uiteindelijk word er nog nauwelijks iets vergoed. Ik weet niet hoe dat met dierenverzekeringen zit, maar als dat ook het geval is zit je dubbel in de kosten.

Esther, mijn maag krimpt ineen dat jij geen verschil ziet in een supermarkt of zorg. 

Een supermarkt medewerker legt ook geen eed af.... hoe kan je dit vergelijken in godsnaam? 

Zullen we de ehbo kosten bij het uitvoeren van hulp ook maar vergoeden? Mond op mond...geen geld, nou jammer dan.

Harteloos. Hoe diep zinken we nog.

Toch gebeurt het bij mensen net zo goed. Probeer in het weekend maar eens een tandarts te vinden waar je niet direct 80 euro af moet tikken. Ik heb ook wel eens met een buitenlandse student bij de huisartsenpost gestaan die, nadat geconstateerd werd dat hij 99% zeker een blindedarm ontsteking had, nog wel even bij de balie moest stoppen om te pinnen tussen het kotsen en van pijn in elkaar klappen door. Alle vormen van zorg (tandarts, dierenarts, huisarts, wat hebben we nog meer) zijn daarin hetzelfde - als ze niet direct kunnen declareren bij een verzekering dan mag het bedrag direct opgehoest worden, en anders ben je echt niet welkom. 

Klopt niet helemaal, Hannah. De gezondheidszorg heeft in Nederland wel degelijk een zorgplicht. Als jouw student het niet had kunnen betalen, was hij evengoed geholpen, want potentieel levensbedreigende situaties worden , móeten worden geholpen.

Dat zo'n ziekenhuis toch probeert eerst centen te vangen vind ik in dit geval absurt.

Bij dieren geldt soms of vaak( dat ligt aan de da en haar/ zijn relatie tot het baasje) hetzelfde. Geen da laat een dier doodgaan zonder iets te doen. Een doodziek dier wat duidelijk pijn heeft en lijdt, laten ze die weer zonder behandeling/ medicatie weer naar huis gaan omdat baasje het op dát moment niet cash bij zich heeft?

Ik mag toch verdikkie hopen van niet.

Ik vrees van soms wel; een dierenarts hoeft geen eed af te leggen zoals mensen artsen, dus kaf onder het koren zul je altijd houden.

Maar als het goed is, zien alleen juristen dieren als een product....

Ik ga er niet over door, iedereen mag vinden wat die wil.

Maar voor de duidelijkheid: 

Een wanbetaler is iemand die niet wil betalen.

Iemand die wel wil betalen maar niet kan wordt pas wanbetaler als er geen mogelijkheden geboden worden om gespreid te betalen !

Zorg is belangrijk, geen luxe of keuze. Artsen zouden meer voor de belangen van hun patienten op moeten komen.

En elkaar meer helpen.

Mijn mening. Ieder mag denken wat die wil hoor, maar zelf breekt het mijn hart hoe dingen gaan (vanuit de politiek en vanuit de maatschappij).

We waren nog niet in het ziekenhuis, maar bij de huisartsenpost. We werden doorgestuurd naar het ZH - zij gingen bellen voor vervoer en ondertussen mocht hij even de rekening pinnen... Toen ik voor hem belde - toen zaten we nog thuis - ging het van 'naam? Geboortedatum? Hoe wenst hij te betalen? Klachten?' dus wat dat betreft hadden ze hun prioriteiten wel goed op een rij  

In het ziekenhuis zelf totaal geen problemen mee gehad overigens, die hebben hem gewoon geholpen. Enige wat ik probeerde te illustreren is dat wanneer er niet direct gedeclareerd kan worden ook mensen met klem verzocht wordt om direct te betalen. En de noodtandarts bv. weigert echt glashard hoor, wanneer je vraagt of je achteraf misschien het geld over mag maken. 

 Kijk, dit is dus exact wat ik al eerder zei: je veroordeelt mensen direct tot niet kunnen is niet willen (gaat ervan uit dat mensen geen moeite zullen doen).

Hoeveel kansen krijgen mensen? Vaak geen. 

Vooroordelen, en een enkeling gebruiken om iedereen ermee aan te wijzen.

Nu draai ik de rollen om in vergelijking dat het hetzelfde zou zijn als elk bedrijf: Hoe vaak betaald een dierenarts geld terug voor verkeerde diagnoses of niet genezen? Geen !!! Dus hou op zorg als normaal "bedrijf" aan te duiden.

Ik wou niet meer reageren maar je quot me, dus antwoord ik erop.

Dit is héél simpel te verklaren.

En er zijn zo wel meerdere problemen daardoor te verklaren.

Het feit dat het iedereen kan overkomen is een feit dat zeker is.

Het kan een samenloop van omstandigheden zijn en dat je juist op die moment niet over voldoende middelen beschikt.

Of het kan zijn dat je eigenlijk niet genoeg verdient om te kunnen sparen... Er kunnen verschillende redenen zijn. En dat maakt ook niet uit.

Wat wel uitmaakt is dat er vroeger dan wel eens werd gezegd "betaal mij dat maar later eens terug".

Dat werd meestal ook gedaan op een paar uitzonderingen na.

Maar de laatste jaren is die trend er niet meer. Er zijn meer mensen die NIET terug betalen. Dus ook maak je het zelf niet mee als DA je hoort het wel van anderen. Het gevolg?

Dierenartsen zullen neen zeggen tegen afbetalingen. En dat vind ik de normaalste zaak ter wereld, tenslotte moeten zij je geen geld lenen.

Het is je DA, niet je vriend of een familielid.

Als morgen iemand aan je deur staat met de vraag om €1500 te lenen zal je dat ook niet geven... (heel waarschijnlijk toch :-) )

Het zijn de mensen met slechte intenties (want als je goede hebt betaal je sowieso terug, al is het elke week €1) die verpesten het voor mensen die het wel goed bedoelen.

Dat zijn normen en waarden die tegenwoordig sterk zijn ingeburgerd, en het is ronduit verschrikkelijk.

Moest ik in die situatie zitten, ik zou elke week bij de DA gaan met de euro's die ik heb kunnen sparen.

Als ik met lege handen daar zou staan zou ik aandringen op een werkje, hij moet er mij zelf niet voor betalen. Zie het als een soort van interest....

(ben niet ingelogd) Eline, het klinkt harder dan ik bedoelde. Het betreft dit onderwerp (mening) en als mens en dierenarts zal je vast je best doen....het is niet persoonlijk bedoelt, maar puur over dit thema.

Het spijt me dat dit wat harder overkomt. Ik zie dan mensen in nood en geen kant op kunnen. Zo zal iedereen vanuit zijn gedachte reageren.

Ik begrijp dit heel goed. Bijna een jaar terug heeft mijn hond plots haar poot gebroken, ik houdt altijd wat geld apart voor haar maar zó veel geld wat de operatie kostte ( 11 pinnen, plaat, medicatie, 4 keer een röntgen foto) had ik niet. 
Ik heb toen aan familie gevraagd en vrienden en familie gaven me wat. Sommige 5 euro, maar van al het geld dat ik kreeg heb ik de helft van de operatie, die alles bij elkaar + medicatie ongeveer 2500 euro kostte, niet zelf hoeven te betalen, waar ik iedereen nogsteeds erg dankbaar voor ben. 
Mijn hond verzekeren doe ik niet, botten zijn nagekeken en waren prima. Wel stort ik elke maand wat geld op een rekening, mocht er iets gebeuren. 
Ik vind het goed dat je dit op HP zet, ik ben geen dierenarts, maar ik begrijp dat dit een erg lastig onderwerp is om over te praten. 

Maar dan duurt het al een tijdje voor je je geld terug hebt.

En ook een incasso kan geen geld ontvangen als er geen is... (als ze bvb geen werk hebben kunnen ze geen loonbeslag leggen)

Ook kost je dat jaarlijks terug geld. Het kost nu niet zoveel, maar in theorie zou het niet nodig moeten zijn.

Ik vind het een goed stukje. Uiteraard hebben mensen soms het recht om te mopperen, ik was zelf wanhopig en heb heel wat gemopperd toen ik op een zaterdag voor Lola een dierenarts nodig had en in de hele regio er geen dierenarts was die ons kon of wilde helpen. De een had niet de juiste apparatuur, de ander wel maar had het net in haar rug, de rest had geen dienst, de thuisdienst nam niet op daar liep een bandje. Behulpzaam was niemand.

Uiteindelijk na uren was een dierenambulance uit een heel andere regio bereid haar naar een academisch dierenziekenhuis te brengen en is ze daar kort daarna gestorven. Geen berichtje achteraf, terwijl ik weet dat de dierenkliniek de eigen dierenarts wel bericht gestuurd heeft.

Nouja dat moest ik nog even kwijt, niet alleen omdat dit ons een heleboel extra geld gekost heeft, maar omdat het allemaal weer boven kwam, het is geven en nemen van beide kanten.

 van een kale kip kun je niet plukken