Ik denk dat er meer honden zijn die dat wél doen dan die het níet doen hoor.
Wij hebben ook een kat gehad, dat ging redelijk, vreemde katten (en vooral in onze tuin) waren echt not done! Die moesten weg en ging dat niet goedschiks (blaffen) dan probeerde ze het kwaadschiks (wat niet ging, want ze is altijd aangelijnd).
En nog steeds moet ze niks van vreemde katten hebben. Zitten ze stil, dan ziet ze ze vaak niet, maar als ze lopen wel. En als ze wegrennen is het helemaal 'feest'...
Corrigeren werkt hier averechts. Ik hou haar gewoon kort bij me. Omkeren heeft ook geen nut, want ze loopt dan gewoon overdwars mee (en als ik pech heb neemt ze een spurt achteruit en dan heb ik een probleem).
In de loop der jaren is ze wel iets milder geworden trouwens.
Ik heb het ook geaccepteerd, dit is nou eenmaal iets wat bij haar hoort, ze heeft een groot jachtinstinct.
Misschien laks, maar sinds ik dat soms uitermate debiele gedrag negeer lijkt het ook minder heftig te zijn. Het geeft wat meer rust dan continu een strijd aan gaan. En misschien dat het wel minder heftig is omdat ik er ook niet meer zoveel mee bezig ben.
Het scheelt ook wel dat wij geen lange wandelingen maken in de wijk.
Daarvoor in de plaats komen we in het bos met enige regelmaat een ree tegen. Ook altijd weer een feest 