Mijn ouders hebben een buitenlander, een Spanjaard (Engelse pointermix) die ongeveer een jaar oud was toen hij naar Nederland kwam.
Veruit de gemakkelijkste hond die ze ooit gehad hebben. Ontzettend sociaal en zachtaardig naar mensen, kinderen, honden en andere dieren. Geen angst, geen agressie. Ook geen verlatingsangst. Hij paste zich perfect aan en draaide vanaf dag één moeiteloos mee in het huishouden. Hij kende geen enkel commando, maar hij leert als een trein en is enorm mensgericht. We merken iedere dag aan hem dat hij geniet van het leven en het heerlijk vindt om een thuis te hebben. In het Spaanse asiel kwijnde hij weg. Het is een sulletje eerste klas en een betrouwbaardere hond met bijvoorbeeld kinderen is er niet te vinden.
Niet alle buitenlandse honden zijn zo uiteraard. Echter ik ken er meerdere die zich geweldig manifesteren in een Nederlands gezin, terwijl zij in Spanje absoluut geen kans gekregen hadden. Stichtingen hebben de taak deze hondjes te selecteren en bemiddelen. Naar mijn mening zijn er ook honden die beter in het buitenland kunnen blijven, omdat zij hier nooit gelukkig zouden kunnen worden.
Bij de meeste stichtingen werken ze met gastgezinnen. Je kunt het hondje dus eerst in Nederland bezoeken en leren kennen voordat je besluit tot adoptie. Een aantal betrouwbare stichtingen zijn Stichting Resanito, Hond in Nood, Dierenhulp Zonder Grenzen, Stichting AAI, Sos-Strays.
Sommige hondjes zijn angstig, anderen heel stabiel en sociaal. Dit verschilt dus enorm per hondje.


Reageren

" />