Ik heb er serieus bewondering voor je als je dat op die manier kan.
Hier lukt dat alvast niet.
Of het moet aan mij liggen. "
Het is bij ons zo gegroeid, dat is ook niet vanzelf gegaan....
Toen Lily pas bij mij was, 1999, gebruikte ik nog wel nee, foei, eeeuh... tsja, zo ging dat. Hoe vaker en harder ik dat riep hoe hoger de middelvinger. Zij vroeg om echt gehoord te worden, zij heeft me uitgedaagd (positief) om echt te leren verdiepen en te 'luisteren'. Om samen te werken, om te vertrouwen. En hoe meer ik dat kon geven hoe meer ik het kreeg van haar. Dat is wat mij betreft relatievorming, echt een team zijn.
Zij was erg zelfbewust en eigengereid. Trok graag haar eigen plan. Door te leren communiceren, echt communiceren, konden we samenwerken. Ze is echt mijn soulmate (ook al niet meer hier). Heb erg veel van haar geleerd.
Met jipmheb ik weer een heel andere relatie. Jip is veel aanhankelijker, minder zelfstandig, heeft veel meer begeleiding nodig. Maar ook hier is een corrigeende nee, eeuh of foei niet nodig. Wel echt luisteren, leren communiceren, vertrouwen en vooral gedrag in banen leiden en sturen, omdat dat hem veiligheid biedt.


3 doggies



Ik kan hier wel risicoloos naar de wc, met worst op tafel.Iik heb altijd als ik niet thuis ben de camera aan staan, dat ik bij thuiskomst kan zien wat ze uitgespookt hebben. Een keer was ik de zak gedroogde pens op tafel vergeten. Dus puber ging na ander half uur met zijn snuit richting pens. Gaat mijn volwassen hond er tussen staan en droop puber af. Nu moet ik wel zeggen, mijn puber doet aan hersenwerken, en heeft vanmiddag toen ik even van huis was een deur open gedaan is de woonkamer uitgelopen recht richting koekkast, heeft de koekkast opengemaakt en een cake opgegeten (not amused, maar kan er stiekem wel om lachen). De koekkast krijgt dus van dit weekend een slot erop... "















