baby op komst en Eng. stafford pup in huis

Hallo allemaal,

Wij hebben al bijna 2 jaar een mini chihuahua (reu), ook zijn we nu 26 weken zwanger en heeft mijn vriend 2 weken geleden een Engelse stafford pup (reu) in huis gehaald.

Ik zie de opvoeding volledig zitten en zou graag naar de hondenschool gaan met hem. Wat ik hem thuis aangeleerd heb doet hij goed en pikt hij snel op. Alleen heb ik de indruk dat hij beter naar mij luistert dan naar mijn vriend. (ik ben dan ook een pak strenger denk ik dan en vind het geen ramp om bij wijze van 20 keer uit de zetel te komen en ervoor te zorgen dat de pup terug op zijn kussen gaat liggen)

Mijn vriend twijfelt er nu zelfs over om de staff.pup aan zijn beste vriend te geven omdat hij deze heel graag zou willen en hij zich zorgen maakt met de komst van de baby. Ik zie dit helemaal anders, ik vind het een beetje normaal dat een plasje of een kakje in huis nog wel eens kan gebeuren, het is nog maar een pup.

Voor zover ik zie is hij een lieve pup die nog wel wat speels is, maar dat zijn ze toch allemaal?

Kunnen jullie me raad geven wat ik het beste zou kunnen doen?

Hoe ik het het beste kan aanpakken zodat ik een super lieve staff. kan bekomen? Als de pup naar de hondenschool gaat zou ik het moeten doen, mijn vriend ziet dat niet zitten en dan dringt te tijd. ik moet nog maar 3 maanden voordat ik moet bevallen (als alles goed loopt) en de puppyklas is ook 3 maanden.

Waarom zouden jullie de pup weggeven?Je wilt en kunt er aandacht en tijd aan besteden?De pup luistert goed?Waarom dan wegdoen?Jullie hebben voor een pup gekozen, en ik ga er van uit dat het de bedoeling is dat jullie hem aangeschaft hebben om te blijven?

Vind het wel een beetje raar dat jouw vriend (zonder overleg?) een pup aangeschaft heeft terwijl jullie al even zwanger zijn, maar dat terzijde. Maar om nu dan even te beslissen om hem weg te doen?Neen, dat vind ik heel ondoordacht. De hond kan perfect opgroeien met jullie kindje, en uiteraard hoort daar tijd in te zitten en goede begeleiding. En naar ik hoor, doe je dat heel goed :-).

Ten eerste gefeliciteerd met je zwangerschap spannend!

Ten 2e bespreken wij dingen zoals aanschaf van een hond en komt mijn (helaas) echt niet zomaar met een hond thuis.

Ongeacht wat voor ras je ook hebt opvoeden moet je altijd.

Puppycursus is gewoon heel leuk en leerzaam om te doen dus zou me gewoon inschrijven.

Ik liep ook nog op mijn einde op het trainingsveld met mijn vorige hond.

Je kan thuis ook goed aan de gang, zoek een op you tube bv kikopup of mr Dibbes leuke en leerzame filmpjes en zo zijn er vele te vinden die op een leuke en vooral positieve manier trainen.

Op internet kun je veel lezen over opvoeding van je pup en ook hier in de bibliotheek staat een hoop info.

En trouwens je vriend komt met een pup thuis laat die anders de puppycursus doen en ga jou gewoon lekker mee om te kijken 

Succes.

Ik wil de pup helemaal niet weg! Het is mijn vriend die zich zorgen maakt of het wel allemaal goed zou gaan met de baby enzo.

Ikzelf zie het helemaal zitten en na mijn werk ben ik dan ook een tijd bezig met hem. Voor nog maar 2 weken bij ons te zijn en een beetje oefenen vind ik dat hij al heel wat kan, hij geeft pootjes, gaat in zijn bench als ik het vraag, ook op zijn kussen al vind hij dat soms iets minder leuk :) Denk dat mijn vriend de plasjes en kakjes soms het ergste vindt. Hij zegt vaak van, hebben we er wel goed aan gedaan om een pup in huis te nemen terwijl er een baby komt.

ik begrijp zijn bedenkingen wel maar als ik naar die dikke schattige kop kijk zie je gewoon dat het een leuke, lieve pup is met veel energie.

Ik denk gezien over het algemeen dit ras vooral op de mens gericht is en ze deels gelijktijdig opgroeien, als je dat in goede banen leid kan dat heel goed gaan. Maar denk behalve aan het negatieve ook aan dat het supergoed kan gaan, maar ook aan dat een hond de kleine te veel kan gaan beschermen. Als je erg alert bent op signalen kun je problemen daaromtrent prima voor zijn.

En betreft wat je schrijft over je vriend hij is wel thuisgekomen met een ras dat een duidelijke leiding/begeleiding nodig heeft qua consequent zijn en volhouden.  Hij zal dus zelf misschien wat extra moeten gaan bijleren over het ras en zichzelf hier en daar wat bijschaven. Dat je vriend dingen anders aanpakt als jij hoeft geen probleem te zijn maar als je vriend niet consequent is kijkt die mooie pup daar heel snel door heen en weet precies wat ie bij hem wel kan maken en bij jou niet zeg maar.

Maar als jullie die pup goed begeleiden kunnen jullie straks een heel fijn gezinnetje met hond hebben. Maar tis wel belangrijk echt in dit ras te verdiepen. (het enige wat me een beetje kriebelt is dat je vriend 2 weken terug met een pup thuis kwam, gewoon zoineens, niet over ingelezen niet in verdiept net samen overlegt? een hond moeten wel alle partijen achter staan, echt achter staan en het ene ras heeft meer nodig als het ander en hij het wel een type hond uitgekozen waar je je echt in moet verdiepen om deze lieve honden op de juiste manier te begeleiden met mens en dier . Ik hoop dat jullie er in slagen en gezien t voor mij een beetje voelt als impulsieve actie van je vriend (zoals ik de tekst lees) dan mag je je vriend ook best een beetje onder druk zetten dat ie zich er echt ook in gaat verdiepen en er voor aan de slag gaat. Dan kun je samen een fijne vertrouwde veilige basis neer zetten. 

ok, dus je vriend haalt die stafford in huis? hondenschool bv ziet ie niet zitten, en nu twijfelt ie om de hond weg te doen om de baby op komst?

lekker verhaal...beetje makkelijk denken allemaal van hem, sorry..komt een beetje over dat het maar gaat zoals de wind waait bij hem.

hoezo zou dit met kind niet kunnen? wellicht is je staffie nog een betere match met kind dan je chi...

ik zie geen reden waarom het niet zo kunnen. voed je hondje op met liefde, geef de beweging die ze nodig hebben, dan ist goed toch toch?

Klinkt als een man met koud water vrees 

Ik zou gewoon doorgaan zoals je nu al bezig bent. Een hondenschool is handig om te doen maar niet noodzakelijk. Ik heb met m'n 2 Staffords ook geen hondenschool gevolgd en alles zelf getraind, beide luisteren erg goed. Je zou ook nog na je bevalling naar de hondenschool kunnen, dan heb je elke week een avondje voor jezelf zonder kleine, zie het als een win win situatie. 

Of de staff met de kindje goed gaat zou ik me niet zo druk om maken. Net wat Jeroen zegt, de kans is groter dat je chi er niks van moet weten dan je staff pup. En het is een voordeel dat ie nog een pup is dus hij kan nog heel veel aanleren. 

Ikzelf heb het nooit onder stoelen of banken gestoken dat ik het een zeer mooie hond vind enzo en mijn vriend is er ook weg van. Een vriend van hem heeft een amerikaanse en is echt een sok van een hond. zeer lief, luistert perfect,... maar ook daar is heel veel tijd in gestoken geweest.

hij wil natuurlijk ook dat de pup de nodige aandacht kan krijgen en hij is bang dat als de baby er is dit niet zou lukken.

Terwijl ik dan weer denk, ik heb 3 maanden om hem klaar te stomen, en op te leren en sociaal te maken enzo, waarom zou het niet lukken. wandelen kan perfect met kinderwagen en hond. en als ik nu mijn best doe (ik laat zeg nu vb al heel kordaat nee als hij op mijn hand of vinger wilt bijten of als hij tegen mijn been aanstaat als ik in de zetel zit ofzo) kan er toch weinig mis gaan als de baby er is.

Een pup kan toch niet van de een op andere dag een uitstekende hond zijn? Kattenkwaad uithalen hoort er gewoon nog een tijdje bij.

Ik kan toch niet meer doen dan naar de hondenschool gaan en thuis goed oefenen met hem? ik wil hem zo goed mogelijk en zo snel mogelijk klaar krijgen zeg maar. Al houd opvoeden nooit op :)

 ja de kleine mini chi is een beetje vals aan het doen naar de staff pup en die is naar mijn mening zelfs een beetje onderdanig. als de chi een keer goed gromt laat hij hem wel met rust. hij wil alleen maar spelen. en die vent van mij, ja, die is gewoon zo ongerust dat hij alleen maar aan slechte dingen laat denken.

ik moet er niet aan denken dat de pup de deur uit moet. daarom dat ik zo snel mogelijk hem wil kunnen laten zien dat dit ook helemaal niet nodig is.

Ik wil toch een kanttekening plaatsen bij jouw optimisme. Een engelse stafford pup stoom je niet klaar binnen 3 maanden. Het zijn geweldige honden thuis maar buiten kan je een ander verhaal krijgen. Je hebt nog geen idee hoe het karakter gaat ontwikkelen,kunnen ze met andere honden of niet. Dan kan een wandelingetje met de kinderwagen een hele uitdaging worden als er een loslopende hond komt buurten. Het echte werk begint pas als ze gaan puberen.

Het zijn enorme dikkoppen,je moet er veel tijd en moeite in steken en dan heb je geweldige honden maar even binnen 3 maanden klaarstomen nee dat zit er niet in. Rond de 18 maanden zijn ze meestal volwassen en als ze dan goed opgevoed zijn heb je een hond voor het leven. 

Nog even een toevoeging als je stafford volwassen wordt en dat gegrom van je chi beu wordt dan is het afgelopen met je chi,jammer dat je man dit allemaal niet van tevoren bedacht heeft.

 Ik snap wat je bedoelt maar ze hoeven niet perse te gaan puberen. M'n teef is nu anderhalf en die heeft nog geen enkele puber streek gehad. Ik heb soms meer m'n handen vol aan m'n 4 1/2 jarige reu dan m'n teef van anderhalf. 

Wil Niet zeggen dat je er helemaal niet van uit moet gaan dat je hond niet gaat puberen. 

 Stel hele duidelijke grenzen voor je chi en staff mbt spelen ed. Vroeg of laat kan er een dag komen dat je staff het niet meer pikt. Door nu al duidelijke grenzen aan te geven kun je een eventuele escalatie indammen. 

MBX ik heb 2 staffords en ik heb met allebei mijn handen volgehad,de

ene heeft een jachtinstinct en als ze uitgedaagd wordt door een hond zal ze altijd de uitdaging aangaan. En de andere is onzeker hij laat zich door geen enkele hond benaderen. Ik heb het in goede banen geleid.

Maar mijn bouviers waren een stuk makkelijker op te voeden dan mijn 2 engelse opdondertjes. Ik heb er langer over gedaan dan 3 maandjes om ze goed op te voeden.

Allereerst van harte gefeliciteerd met je zwangerschap !!

Wat de pup weg geven betreft, dat zou ik niet eens overwegen. Je vriend is fout. Ik hoor het zo dikwijls, baby op komst en opeens moet de hond maar weg, zo werkt dat toch niet en duidelijk ben je het daarmee eens.

Ik begrijp je vriend ook totaal niet, hij haalde het lieve pupje in huis en zou hem nu kwijt willen omdat hij zich zorgen maakt om niets + hij wil zich niet eens inzetten en ermee naar de hondenschool gaan, het is toch geen meubel dat je even terug snel de deur uitdoet, of dat zou het zeker niet mogen zijn. Hij koos voor de hond, dan heeft hij ook een verantwoordelijkheid + ik ken tal van Stafford pups die opgroeiden tot de liefste maatjes van het kind.

Ik zou eerder jouw Chi opvoeden. Ze kunnen wel lastig zijn, ik ken er een paar die echt vals zijn naar bijv mijn Tibo toe. Ik denk dat dit mee komt door het feit dat ze zo klein en schattig zijn en baasjes hen automatisch meer gaan toestaan. Ze kunnen echter perfect leren wat kan en niet kan. Ik zou het niet toestaan dat jullie Chi lastig doet naar jullie Stafford pupje. Allebei opvoeden en dan lukt het best.

 als we merken dat het wat te wordt, dan moeten ze van mij alle 2 even op hun kussen wat tot rust komen. Meestal draait het rond speeltjes die van de kleine chi zijn die de pup plots heeeeeel leuk vindt.

ik heb andere, nieuwe speeltjes in huis gehaald en dat gaat beter nu. Ze trekken samen aan een koord (geen ruzie) maar neem die chi zijn donut niet af want dat is een ramp. ook wel begrijpelijk ergens.

maar we halen ze wel uit elkaar als het wat te veel wordt en na een tijdje roepen we ze alle 2 eruit en mogen ze nog eens terug, meestal gaat het dan wel heel goed. Ze zijn ook ongelooflijk nieuwsgierig naar elkaar maar willen het niet altijd laten zien precies.

Buiten spelen is gewoon zo grappig. die chi is nu nog veel sneller dan die kleine, maar die is dan weer veel slimmer :)

dat ik die staff op 3 maanden niet helemaal goed heb besef ik maar al te goed, het is niet een soort hond die meteen doet wat ik wil. maar met klaarstomen bedoel ik dat hij goed kan luisteren, en toch wat voorbereid is op de baby. en eigenlijk, is hij aardig op weg.

 Langer dan 3 maanden ben ik ook wel bezig geweest hoor dat moet ik er wel bij zeggen  

Ook al 1 met jachtinstinct, m'n reu ook heel erg. Zodra die iets heeft geroken wil ie met mij aan de wandel gaan en het gezegde hoe ouder hoe gekker klopt wel degelijk bij m'n reu. Wat betreft opvoeden stopt het nooit en ik snap je verhaal helemaal maar het wil niet altijd zeggen dat ze gaan puberen. 

Qua hond intolerantie moet je er imo bij dit ras eigenlijk al standaard van uit gaan dat dit gaat gebeuren. Beter er van uit gaan dan later teleurgesteld zijn dat het gebeurt. 

"  als we merken dat het wat te wordt, dan moeten ze van mij alle 2 even op hun kussen wat tot rust komen. Meestal draait het rond speeltjes die van de kleine chi zijn die de pup plots heeeeeel leuk vindt.
ik heb andere, nieuwe speeltjes in huis gehaald en dat gaat beter nu. Ze trekken samen aan een koord (geen ruzie) maar neem die chi zijn donut niet af want dat is een ramp. ook wel begrijpelijk ergens.
 
maar we halen ze wel uit elkaar als het wat te veel wordt en na een tijdje roepen we ze alle 2 eruit en mogen ze nog eens terug, meestal gaat het dan wel heel goed. Ze zijn ook ongelooflijk nieuwsgierig naar elkaar maar willen het niet altijd laten zien precies.
Buiten spelen is gewoon zo grappig. die chi is nu nog veel sneller dan die kleine, maar die is dan weer veel slimmer
 
dat ik die staff op 3 maanden niet helemaal goed heb besef ik maar al te goed, het is niet een soort hond die meteen doet wat ik wil. maar met klaarstomen bedoel ik dat hij goed kan luisteren, en toch wat voorbereid is op de baby. en eigenlijk, is hij aardig op weg.
  "

Lina

 Wat betreft speelgoed zou ik hier heel erg goed mee opletten. Als ik hier speelgoed laat liggen is het bonje in de tent. Ook al hebben ze beide hun eigen speelgoed dat maakt niks uit want de een wil net het gene wat de ander heeft. 

Hier dus geen speelgoed in huis en binnen wordt er ook niet gespeeld. "Spelen" doen ze maar in de achtertuin onder toezicht maar eigenlijk wordt dat hier ook niet gedaan. M'n reu heeft hier geen behoefte aan dus elke poging die m'n teef doet om te spelen kap ik af. 

 aahh da is misschien ook wat ik verkeerd doe. ik laat het meestal liggen. Nu er zijn bepaalde speeltjes waar de chi niet mee speelt en de staff wel en dat gaat prima. maar de chi brult wel eens een keer als de staff te veel wilt spelen. als ik het hoor EN zie verhef ik mijn stem wel eens en roep ik de naam van de aanstoker en zeg ik meestal dat het nu gedaan is. dan zie je ze alle 2 zo kijken naar mij van, wat??? na een 2de keer een naam zeggen zet ik ze even nja hoe moet ik het zeggen op straf. niet dat het echt een straf is maar dan kunnen ze rustig worden op ieder hun eigen kussen.

de staff vindt het zo ook heel zalig voor in de bench van de chi te gaan liggen.

de chi krijgt het zelfs voor elkaar om de hond van mijn moeder, een weimaraner teef uit haar bench te krijgen voor er zelf in te gaan liggen, en die trees loopt gewoon weg voor hem. deel haar eten als ze ziet dat hij staat te kijken en geeft haar plaats af.

Het probleem zit hem niet in je Chi, niet in je pup en niet in je zwangerschap, maar in je vriend.

Zo te lezen ben jij goed bezig, en als je vriend nou gewoon een voorbeeld neemt aan jou hoeft de pup niet weg.

Ik volg!! Ben ook heel benieuwd naar foto's van je hondjes.

Het voelt ook wel een beetje alsof ik er nu alleen voor sta. Zijn moeder gaf ook al aan dat het stom was om een pup in huis te halen nu we 6 maanden zwanger zijn. maar het beestje is er nu en ik wil het absoluut niet weg.

Mijn vriend weet ook wat de gevolgen zijn als dat kleine dikkertje het huis uit moet, heb hem al voorbereid op een heel zwangerschapsverlof en mss wel meer met beeld zonder klank.

Zag hij ook niet zo zitten. Hij ziet ook hoe hard ik mij aan die pup vastklamp en hij wil wat het beste is voor ons allemaal zegt hij.

volgende week ga ik een kijkje nemen in de hondenschool dan heeft hij zijn laatste spuitje gehad. en wil hem graag meenemen voor zijn reactie te zien. maar zonder laatste spuitje zal hij niet zo welkom zijn vanavond denk ik. :)

Ik begrijp niet waarom bij het nemen van een hond erbij zo weinig rekening gehouden wordt met de hond die er al is.

Natuurlijk gromt je chi. Doet die dat niet blijft er niets van je chi over.

Het spelen met zulke verschil aan grootte is wachten op ongelukken.

En nu heb je nog tijd maar straks. 

Begrijpen doe ik dit niet maar wens je veel geluk

 Ik zal de speeltjes dan idd weg gaan halen. Ook eten zou ik ze gescheiden geven. Hier krijgt er 1 in de keuken z'n eten en 1 in de woonkamer z'n eten. Daarna hebben ze verplichte uit buik tijd en dan mogen ze weer samen. 

Een time out geven zoals jij doet is niks mis mee, dat is juist een goed iets. 

Zijn het beide teven of beide reuen of een reu en een teef? 

Het is vaak zo dat reu reu op latere leeftijd niet meer goed gaat. Teef teef kan ook nog wel eens gedonderd geven. 

" Het voelt ook wel een beetje alsof ik er nu alleen voor sta. Zijn moeder gaf ook al aan dat het stom was om een pup in huis te halen nu we 6 maanden zwanger zijn. maar het beestje is er nu en ik wil het absoluut niet weg.
Mijn vriend weet ook wat de gevolgen zijn als dat kleine dikkertje het huis uit moet, heb hem al voorbereid op een heel zwangerschapsverlof en mss wel meer met beeld zonder klank.
Zag hij ook niet zo zitten. Hij ziet ook hoe hard ik mij aan die pup vastklamp en hij wil wat het beste is voor ons allemaal zegt hij.
 
volgende week ga ik een kijkje nemen in de hondenschool dan heeft hij zijn laatste spuitje gehad. en wil hem graag meenemen voor zijn reactie te zien. maar zonder laatste spuitje zal hij niet zo welkom zijn vanavond denk ik. "

Lina

Eerlijk gezegd zie ik geen reden om de pup weg te doen.

Je vriend moet gewoon zijn verantwoordelijkheid nemen voor de hond die hij zelf in huis heeft gehaald voor de komende 10 jaar of langer.

Ik zou dan ook zeker niet alleen een kijkje gaan nemen bij de hondenschool, maar samen.

Verder zul je met je vriend echt afspraken moeten maken om de opvoeding hetzelfde te doen.

Dus zal hij soms ook 20 x moeten opstaan of iets anders eindeloos moeten oefenen.

Als ik het zo lees vrees ik het ergste, en aangezien jij straks tijdelijk toch wat minder inzetbaar ben, zal hij nog van een koude kermis thuiskomen.

Misschien realiseert hij zich dat nu pas, en wil hij de hond daarom weg?

 Spelen doen ze prima samen. En het in het oog houden doen we alle 2. als ik iets zie wat ik niet ok vind haal ik ze ook weg.  er is mij ook gezegd geweest dat het beter was dat de chi er eerder was dan de staff. maar idd het zijn 2 verschillende honden. Maar wil niet zeggen dat ze niet met elkaar overweg kunnen. het heeft wat tijd nodig. en de staff is geen dominante reu op het moment.

"  
Eerlijk gezegd zie ik geen reden om de pup weg te doen.
Je vriend moet gewoon zijn verantwoordelijkheid nemen voor de hond die hij zelf in huis heeft gehaald voor de komende 10 jaar of langer.
Ik zou dan ook zeker niet alleen een kijkje gaan nemen bij de hondenschool, maar samen.
Verder zul je met je vriend echt afspraken moeten maken om de opvoeding hetzelfde te doen.
Dus zal hij soms ook 20 x moeten opstaan of iets anders eindeloos moeten oefenen.
Als ik het zo lees vrees ik het ergste, en aangezien jij straks tijdelijk toch wat minder inzetbaar ben, zal hij nog van een koude kermis thuiskomen.
Misschien realiseert hij zich dat nu pas, en wil hij de hond daarom weg?
  "

s@nt@

 Ja ik denk dat hij meer bang heeft voor wat de staff met de baby doet. ok ze hebben een grote mond en kunnen goed bijten, maar ze zijn toch ook super kindvriendelijk heb ik gelezen. ik plaag hem nu ook al een beetje, zo is aan het staartje zitten en de oortjes, pootjes enzo, en bij mij laat hij het heel goed doen, doet mijn vriend het wilt hij wel eens happen maar niet voor echt te bijten.

plus hij is ook bang dat we de staff niet genoeg aandacht meer kunnen geven als de baby er is. bij de chi is het anders, die maakt het precies niks uit als we een tijd zijn weg geweest ofzo of eens iets minder hebben gespeeld of gezegd. de staff fleurt terug helemaal op en is door het dolle heen. kan ook leeftijdsverschil zijn zeker?

volgens mij heeft je vriend deze hond in een enorme impuls genomen zonder eigenlijk van het ras te weten

bang voor wat de staff met de baby doet, grote mond en bijten?

kunnen ze idd wel goed, maar eer ze die tanden in jou of je kind zetten, dan moet het wel echt heel vaart lopen. het is juist bij uitstek een ras ideaal voor kids. niet voor niets ook met de bijnaam "nanny dogs"  

ik denk eerder dat je uitdaging zit in je 2 honden samen, dan je staffy en de baby

In mijn ogen heeft elke huishond dezelfde aandacht en beweging nodig, dat terzijde.

Dat de Staff opfleurt is omdat alles nieuw is en het een pup is.

De Chi is gewend aan de situatie.

Je vriend zou zich ook kunnen verdiepen in de Staff.

Ik krijg de indruk dat hij werkelijk niets weet van honden.

Volgens mij zijn dit juist kindvriendelijke honden, die zich erg hechten aan het gezin.

Waar is hij bang voor, dat ze jullie baby iets aandoet?

Waarom?

Je voedt de hond zelf op, met de baby, en wat maakt het verschil met een andere hond?

Dan moeten jullie de Chi ook wegdoen?

 het zijn 2 reutjes. ze krijgen ook al apart eten. en kunnen elkaar niet zien als ze in de bench moeten. misschien ook een voordeel.

Ik ben al blij dat er zoveel positieve dingen zijn met de staff en baby's en ook wel met die chi. die chi moet gewoon nog leren delen enzo denk ik dan maar. als ze ruzie hebben is het over de donut die ik ook altijd weghaal en dan alleen maar geef als de chi alleen is. of als de staff te lang wilt spelen en de chi geen zin heeft. maar hebben ze alle 2 zin om te spelen ga ik niet boos liggen doen als ze eens een blaf doen naar elkaar en de staartjes overuren maken.