Hallo allemaal,
Misschien dat sommige het van jullie weten, maar mijn vriend en ik leven momenteel gescheiden (ivm met werk zit ik bij mijn ouders), sinds eind oktober vorig jaar.
Nu heb ik Nyx bij me en is Skye bij mijn vriend.
In eerste instantie leek dit goed te gaan, maar al vrij snel veranderde dit.
Skye begon te slopen en sloopt steeds vaker, 's nachts of als mijn vriend weg is. Nou wou mijn vriend haar niet in de bench opsluiten, aangezien ze dan niet kan bewegen zoals ze gewend is.
Ondertussen heeft ze vanalles gesloopt en laatst zelfs €20 opgevroten!
Vandaag belde mijn vriend me, volledig over de zeik. Skye heeft 1 van zijn 2 favoriete petten gesloopt (die belachelijk dure zeg maar, ik snap niet waarom het zo duur moet, maar ach).
Hij zei dat hij haar nu voortaan in de bench zou gaan opsluiten (hehe, eindelijk!), maar het is natuurlijk geen oplossing.
Nu is het vreemde: als ik en Nyx er zijn, sloopt ze niet!
Maar waarom ze nu precies gaat slopen als we er niet zijn, snap ik ook niet helemaal :
Met mij erbij heeft ze wel haar oude ritme, maar mijn vriend is ook met haar bezig, dus verveling is het niet denk ik...als zou je het natuurlijk wel meteen denken.
Hij loopt minimaal 6x per dag met haar, minimaal 15-20 minuten per keer. Ze krijgt bijna dagelijks haar kong gevuld en bijna dagelijks speelt hij met haar. Ook fiets hij een paar keer per week met haar.
Haar eerste levensjaar was ze de enige hond in huis en regelmatig alleen thuis. Dus dit zou niet erg onbekend voor haar moeten zijn.
Maar nu is er sinds een week of 2 nog wat bijgekomen: huilen.
Skye huilt steeds meer en vaker als ze alleen thuis is, dit deed ze eerder nooit (normaal was Nyx juist de gene).
Afgelopen zaterdag avond heeft ze het hele appartementencomplex bij elkaar gejankt.
Nou hebben we gelukkig hele begripvolle buren, maar dit is natuurlijk te gek voor woorden.
Dit kan zo niet doorgaan, maar de situatie is nu zo dat het niet anders kan.
Mijn vriend heeft in Leeuwarden nog dingen te regelen, voordat hij naar Eindhoven kan. Daarnaast wil hij niet bij mijn ouders in, zolang hij niet weet voor hoe lang (heel begrijpelijk!).
Verder zien mijn ouders het niet zitten om Skye fulltime in huis te hebben, aangezien ze nog niet helemaal te vertrouwen is met de kat des huizes (skye wil er nog wel eens achteraan gaan en vind de kat te interessant om afstand te bewaren als de kat afstand wil) en een ongeluk zit in een klein hoekje.
Financieel is het nu nog niet mogelijk voor mij om mijn eigen huisje hier te zoeken, maar daar werk ik nu wel heen (steeds meer uren krijg ik met mijn ene baan, ik heb er momenteel 2).
Ik weet niet of mijn verhaal kwijt wil of dat ik raad en advies wil, maar brand maar los 
In ieder geval bedankt voor het lezen.


Reageren



















