Hallo allemaal,
Ik zit even met de handen in het haar. Wat is er aan de hand?
In juli vorig jaar hebben wij de liefste Husky ooit geadopteerd uit het asiel. Toen we haar ophaalden was het een klein hoopje ellende. Mager (was een paar maanden ervoor bevallen van 11(!) pups) en vol mijt. Maar zo dankbaar en blij. Het aanpassen thuis ging ook wonderbaarlijk goed en we waren meteen verliefd op haar. Na een week hebben we haar meegenomen naar onze dierenarts voor een check en daar bleek dat ze een kleine ontsteking had aan de wond van de sterilisatie, maar ook dat ze echt hardnekkige mijt had. Hiervoor hebben we een speciale shampoo gekregen waarmee we haar regelmatig gewassen hebben.
Dit bleek aan te slaan en de mijt verdween. Toen ze op een goed moment een rood plekje onder haar bek kreeg. Aanvankelijk dachten we aan een wondje door het neuzen in struiken oid, maar het plekje werd groter. Dus weer naar de dierenarts. Die dacht direct aan een vorm van schurft. Volgens haar iets wat ze al in het asiel onder de leden had, maar er nu pas uit kwam. Weer shampoo meegekregen en een speciaal zalfje. Even leek het te helpen, maar het blijft terugkomen. Bij het laatste bezoek aan de dierenarts hebben we weer speciale middeltjes gekregen, maar het helpt niet. Een injectie durven we (en dierenarts ook) niet aan omdat dit gevaarlijk kan zijn voor honden met Collie-genen. Een aangezien wij niets weten over haar achtergrond is dat te riskant.
Ze krijgt nu enkel anti-allergeen voer en we wassen haar nog steeds regelmatig met speciale shampoo, maar het lijkt alleen maar erger te worden :-(. Het zit vooral rond haar oog, onder haar bek en aan de oren. Gelukkig lijkt ze er niet veel last van te hebben, krabt er niet erg veel aan en is verder gewoon vrolijk. Maar ik wil haar helpen! Hoe krijgen we dit weg? Wat kan ik nog meer doen?
Heeft er iemand raad?
Alvast bedankt!
Anna
Reageren
!