Hallo,
Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen met mijn verhaal.. Ik heb een border collie / australian shepherd Max van 2en half jaar oud. Hij komt van een boerderij uit België en zijn ouders, broers of zusjes heb ik niet gezien...Ik denk ook dat hij te vroeg bij ze moeder is weggehaald. Alles ging goed tot rond zijn eerste jaar, toen begonnen er problemen met zijn gedrag. Hij viel soms uit naar honden, was moe na 20 wandelen en hij vond het niet fijn om op zijn rug geaaid te worden. We hebben toen foto's laten maken door onze dierenarts. De dierenarts kwam met het nieuws dat Max HD zou hebben en onze wereld stortte in. Max mocht niet meer loslopen en zou ook niet oud worden werd mij verteld. We hebben veel gesprekken gevoerd over hoe we het beste hiermee konden omgaan en wat het beste zou zijn voor Max. Max kreeg medicijnen voor de pijn en om zijn gewrichten soepel te houden. Na een aantal maanden zag ik nog steeds geen verbetering ik vond het eigenlijk alleen maar slechter gaan. geen enkele hond mocht nog in zijn buurt komen, kwam er wel een hond even bij hem kijken ging max grommen en ontstonden er vaak gevechten. op afraden van onze dierenarts want die vond dat er niks meer aan te doen was heb ik toen een orthopeed gebeld om te vragen wat we nog konden doen voor Max. Ik heb hem toen de röntgenfoto doorgestuurd en al snel werd duidelijk dat onze dierenarts een fout had gemaakt. Max had geen HD maar 2 te korte spiertjes wat pijn met lopen veroorzaakte. Hij is geopereerd en het ging elke dag beter met hem. Hij kan weer lekker rennen en heeft geen pijn meer. Alleen andere honden , dat gaat nog niet goed. we hebben nu een aantal maanden gedragstherapie om te leren hoe we moeten reageren op Max zijn gedrag. Soms gaat het goed en vind hij honden leuk (vooral oude rustige honden en kleine honden) maar ook heel vaak moeten ze niet in zijn buurt komen. hij gaat grommen om ze op afstand te houden en staat vaak ondertussen te trillen en laat soms zijn plas lopen. als hij gaat grommen gaat het vaak erg fout. andere honden pikken dit niet en er ontstaat een gevecht.. Ik weet niet meer hoe ik Max kan helpen, het is nou al een paar keer goed fout gegaan en durf niet eigenlijk niet meer relax met hem te wandelen.
Het probleem is nu alleen maar erger aan het worden door mij, ik ben bang geworden en geen leider meer voor hem. Heb vaak gedacht of het niet beter voor hem zou zijn om op een boerderij te wonen of bij andere honden in een groep zodat hij ze leert vertrouwen. Maar zomaar me lieve vriend wegdoen kan ik niet.
afgelopen zondag hebben we met een strandwandeling meegelopen met een groep van 35 honden. dit ging erg goed. Hij zorgde wel dat honden op afstand bleven maar er ontstond geen ruzie. Maar als ik alleen met hem loop en we komen een hond tegen gaat het eigenlijk elke keer weer fout.. Zoals vanmorgen, vechten met een andere hond en ik ben ,door er tussen te gaan staan,heel erg gebeten. Ertussen staan is fout dat weet ik maar ik kan het niet aanzien hoe mijn hond het zichzelf steeds weer zo moeilijk maakt.
Kan iemand mij helpen met misschien een wandeling afspreken? Zodat hij ze plek leert kennen binnen een groep. Ik heb al zitten zoeken voor roedelopname maar vind het behoorlijk prijzig.
Groetjes Sanne


Reageren

bedankt voor de tips super fijn ga ook kijken naar zo'n sociale wandeling lijkt me erg leuk "







