Wild wanneer ik weg ben en vriendin thuis

Onze situatie:

Wij hebben een puppy van bijna 6 maanden (morgen). Erg aanhankelijk, wanneer ik bij de computer zit, dan ligt hij onder de tafel naast de computer. Of in zijn mandje ongeveer 2 meter vandaan.

Als mijn vriendin thuis kom van werk, dan staat hij al bij de deur te wachten om haar te begroeten en volgt haar de rest van de avond of in het weekend de gehele dag. Waar zij ook naar toe gaat, hij volgt haar (bij mij niet, alleen als ik eten pak). Hij bijt graag in de enkels/benen van haar.

Ik werk thuis en speel ook af en toe met hem. Naar mij luistert hij ook, nee is ook echt nee. Ik weet niet of hij bang voor mij is, maar hij ligt graag op zijn rug met gebogen voorpoten omhoog en achterpoten wijd open. Soms laat hij ook een straal of enkele druppels plas.

Als hij echt niet luistert, laat ik soms ook mijn vuist zien, houd ik hem voor zijn neus en gaat hij gelijk liggen. Hij durft dan niets meer. Tegen mij blaft of gromt hij niet, wel soms als ik met hem een trekspelletje speel.

Probleem:

Als mijn vriendin thuis is en ik net uit huis ben, gaat hij bij de woonkamerdeur (dicht) wachten, snuffelen en beetje graven. Na een tijdje wachten (1 tot enkele minuten), wanneer ik echt niet terug kom, gaat hij zijn vreugde dansje doen en op de bank proberen te springen, met de voorpoten op salontafel en in de woonkamer rennen.

Wij hebben de salontafel tegen de bank aangeschoven met dozen bij de zijkanten.  Hij probeert dan ook de dozen te verschuiven en naar mijn vriendin toe te gaan.

Wanneer zij met hem gaat spelen, doet hij dat heel erg wild. Veel bijten, krassen op handen en armen, in enkels en benen bijten. Grommen, blaffen en tanden laten zien (zijkant). Zijn gezicht is dan ook niet lief meer, maar echt boos. Als zij hem in de armen houd, dan wordt hij soms rustig van. Ook als hij heel erg moe is, blijft hij wild doen. Zij heeft geprobeerd nee te roepen, hem negeren, afleiding met speelgoed, kauwbotje of met vuist voor zijn neus, niets helpt. Soms gaat hij dan ook veel lawaai maken door met kauwbotje over de grond te slepen en overal tegenaan te botsen.

Wanneer ik weer terug ben, dan wordt hij weer helemaal stil. Hij trekt dan een onschuldige gezicht. Als hij moe is, dan gaat hij terug zijn mandje.

Soms weet hij dat hij stout is geweest (bijv. iets gepakt/gescheurd wat niet mag), dan komt hij mij niet naar mij toe en blijft hij in zijn mandje met zijn staartje heen en weer.

Vraag: is hij bang voor mij of mist hij mij?

Heeft iemand tips voor wat wij hieraan kunnen doen?

De ervaring leert mij, heb ook zo'n plassertje, dat je hondje op dat moment bang is of toch zeer grote onderdanigheid toont. Dat doet onze Ellie ook nog steeds als iemand zich over haar heen buigt of te fel en te hevig doet.

Wij zijn gewoon superrustig in haar buurt en dan gebeurt er niks.

Denk dat je moet proberen dit plassen te vermijden, want dat doen ze echt niet uit blijdschap.

Als ik mag vragen: waarom vuist laten zien?

Wat je vriendin betreft: denk dat ze misschien dan weer te veel toelaat. En roepen op een hond is gelijk aan aandacht schenken. Negatieve aandacht is ook aandacht!

Misschien is naar de hondenschool gaan of zoiets wel een ideale oplossing voor jullie. Is een uitstapje wat je samen doet en gelijk kan je elkaar corrigeren bij fout 'mensengedrag'!

Leuk, toch?

Cursus staat gepland op eind februari, dan beginnen de groepslessen weer.

Plassen doet hij af en toe. Als hij niet plast, dan geef ik hem af en toe een aai (als hij op zijn rug ligt). Als hij plast, dan negeer ik hem. 

Vuist laat ik zien als hij iets heeft gedaan wat niet mag. Hij heeft een keertje chocolade van de salontafel gepakt (eerst kon hij nog niet erbij, maar hij is al zo snel gegroeid) en meegenomen naar zijn mand. Toen ik dat zag en naar hem toe liep, ging hij met zijn voorpoten boven de chocolade leggen.

 Wel beetje grappig, toch? Ik heb iets en het is van mij!!!

Hij had die chocolade toch ook maar 'gevonden'! Is heel normaal, denk ik. Dus ... geen chocolade meer op de salontafel :)

Als mijn kapoenen, toen ze klein waren, wat fout deden, of iets pakten wat niet mocht, dan volstond een volmondig 'nee' en het afpakken van de spullen en !iets in de plaats geven wat wel mag! om mee te spelen.

De ene hond is echter de andere niet, maar het lijkt mij een onderdanig hondje te zijn, wat je hebt.

Hij lijkt zich helemaal op jou te focussen, wat ook niet zo fijn is voor je vriendin natuurlijk. Onze Dobermann was ook zo eenmansgebonden, maar zij deed gewoon afzijdig naar mijn man toe, geen gekke toestanden of zo. Die hond lag uren aan de deur te wachten op mij, terwijl mijn man zo zijn best deed om lief voor haar te zijn! Ze was dan ook al twee toen we haar haalden, dus geen puptoestanden.

Het zal allemaal wel verbeteren door die cursus. Misschien niet slecht als je vriendin wat meer taken op zich neemt, bv voeren, wandelen, ...

En vergeet niet dat de pubertijd is aangebroken!!! Hoe ver kan ik gaan?

Ik wilde de vuist als gebaar leren, dat hij dingen niet mag doen en meteen stopt met een vuist.

Bedankt voor de tip, ik ga het proberen met iets ruilen. Hij heeft nu best wel wat speelgoed, nu krijgt hij een beperkt aantal speelgoed. Ik had geprobeerd te spelen met een oud speelgoed dat al op de grond lag, maar dat trok niet zijn aandacht. Ik had het speelgoed verstopt en na 2 dagen weer uitgehaald, hij weer meteen blij!

Een gouden tip om je pup op een 'gezonde' manier moe te maken, geestelijk moe dan toch: koop een kong, doe er een schel of 2 gewone jonge kaas in, microwave in, draaien met het ding zodat de gesmolten kaas aan de binnenkant hangt, dan 15 min de vriezer in en klaar.

Je gaat weg en je laat je vriendin de kong aan hem geven!

Hij gaat er een hele tijd mee bezig zijn en dan wel wat vermoeid zijn, normaal gezien.

Je vriendin kan de kong ook aanbieden bij wijze van beloning voor iets. Ze kan misschien telkens pas de kong geven op een moment dat hij eventjes rustig is? Dan associeert hij misschien wel dat gedrag met de kong krijgen na een tijdje.

Succes ermee!!!

Nu ligt er inderdaad heel weinig op tafel.

Mijn vriendin geeft meestal het eten, soms doe ik dat. Snacks geef ik wel meer, aangezien ik met hem speel en ook nieuwe dingen probeer te leren.

Over eten gesproken, wij hebben nog een probleem! Hij eet graag zijn eigen ontlasting op, soms neemt hij het dan ook mee naar zijn mandje. Hij is binnen zindelijk. 's Nachts kan ik hem niet tegenhouden en overdag ben ik soms te laat. Wanneer ik naar hem kijk terwijl hij bezig is, loopt hij poepend naar mij toe.

De dierenarts zei dat hij waarschijnlijk niet genoeg eten krijg.

We geven hem Rodi (gevarieerd, wel de complete), 2 plakken á 200 gram per dag vanaf ongeveer 2,5kg. Ik heb hem net gewogen en hij is ongeveer 3kg.

Ananas erbij toevoegen heeft niet geholpen. We hadden hem eerst ook brokken gegeven, van dat at hij veel minder maar soms wel een hapje.

Ja, als ik het lees, dan zou ik ook adviseren om in ieder geval dezelfde omgangsvormen aan te houden.

Dus jij en je vriendin die op dezelfde manier de regels toepassen.

Die vuist.

Er is geen hond die bang is voor een vuist, of die standaard weet wat dat ding betekend.

Om het vreemd te schrijven.

Ik kan een doorgeladen pistool op de hond richten.

Maar als de hond geen idee heeft wat dat ding aan kan richten.

Zal geen hond stoppen als ik hem ermee confronteer.

Zeker bij een puber is het soms een moeilijk om rustig te blijven.

Jij bent misschien wat strenger, je vriendin makkelijker.

Heel logisch dat je vriendin dan het ''slachtoffer'' is .

Ze testen je op alle vlakke uit, kijken inderdaad waar de grens ligt.

Dus gelijk gestemd de hond opvoeden, dit mag wel, dat mag niet.

Duidelijkheid.

En of het dan je buurman is die op de koffie komt, of je vriendin die op de bank zit.?

Dat maakt niet uit.

Ik denk dat ik de situatie van 2 verschillende baasjes waarbij de 1 te lief en de ander te streng is erger voor een pup vind,dan dat beide baasjes in mijn ogen te streng zijn.

Een pup heeft duidelijkheid nodig in huis.

Dan liever een te strenge maar duidelijke opvoeding.

Dan dat er 2 verschillende opvoedmethodes zijn.

Wat bij jou niet mag, mag bij je vriendin ook niet, en ook niet bij de buurman, of andere mensen.

(het mooiste is natuurlijk beide een positieve en vriendelijke opvoeding naar de pup toe, voor het beste resultaat op de lange termijn..)

Bedankt voor de tips! We gaan ermee aan de slag.

Ons pup heet Kuma, ik heb wat foto's geüpload in mijn profiel. Zie hier voor de fotos: http://www.hondenpage.com/fotos/album/5911/kuma.php

Ras moet een dwergkees zijn, maar hij lijkt iets groter dan een dwergkees.