"
Ja zo'n hond ja. Ik heb nog nooit een hond gehad, en het is ook niet echt het beste ras als je nog nooit eerder een hond hebt gehad :/ ik wil wel een volwassen hond geen pup. Maar ik vindt het zo'n mooie hond en ik ben dr gewoon helemaal verliefd op. En nee, ik doe het niet alleen maar omdat dit ras mooi is en omdat het een duur ras is. Ik doe het omdat ik vanaf jongs af aan al altijd een hond wilde hebben.<br />
"
En juist om deze reden zijn er zo veel husky's die herplaatst worden of in het asiel zitten. "Ze zijn mooi en ik wil een hond." Je hebt je waarschijnlijk ook nog niet goed ingelezen, anders had je geweten dat een hus helemaal geen duur ras hoeft te zijn (relatief gezond, stamboompup +-750 euro). Borstelen is ook iets wat niet dagelijks hoeft, maar alleen als ze in de rui zijn. Door dit dagelijks te doen haal je ze uit de cyclus.
Hopelijk ben je je er bewust van dat er achter 'dit mooie uiterlijk' een hond schuilt met een sterk karakter. Bedenk je goed dat de kans groot is dat de hond niet los kan lopen, een zeer groot jachtinstinct heeft en verlatingsangst een probleem zou kunnen worden. Alleen thuisblijven moet langzaamaan opgebouwd worden (en ook dit geeft geen garantie op succes), anders heb je een grote kans op een huilconcert of een verbouwde woonkamer. Wat doe je dan? Wat doe je als de hond non-stopt trekt en je er dagelijks spierpijn aan overhoudt? Wat als de hond totaal niet naar je luistert en zijn eigen plan trekt? Je zegt dat je moeder vaak thuis is, maar zij is juist degene die geen hond wil. Een beetje oneerlijk als een groot deel van de zorg dan op haar schouders komt te liggen.
Je wilt een herplaatser, maar hebt een konijn thuis; grote kans dat dit voor problemen zal zorgen. Husky's hebben een groot jachtinstinct en zelfs als ze van pups af aan met knaagdieren gesocialiseerd zijn, gaat er soms een knop om. Gebeurt dit niet, dan zijn het vaak alleen de 'eigen' dieren die als OK beschouwd worden, de jouwe is voor een herplaatser 'vreemd'. Wat doe je als de hond constant in de spanning zit, omdat hij weet dat in de keuken/in de tuin een konijn aanwezig is? Ik heb het niet over lomp gedrag, ik spreek over een mogelijke wil het dier te doden.
Ik hoop dat je deze reactie niet als beledigend opvat. Het is niet mijn bedoeling om je te kwetsen, wel om een realistisch beeld te scheppen. Als husky-eigenaar en liefhebber breekt je hart elke keer weer een stukje als je ziet hoeveel hussen er herplaatst worden. Uit de openingspost kan ik alleen denken dat je er niet klaar voor bent. Dat ligt niet aan je leeftijd, ik kan zo mensen opnoemen die nog jonger waren en het wel aankonden. Daar gaat het niet om. De openingspost is voornamelijk opgebouwd op een 'ikke ikke ikke' manier. Ik wil een hond (terwijl anderen in het huis het niet willen), ik heb me ingelezen (terwijl dat nergens uit blijkt), dit is mijn dagelijkse schema (waar verder ook helemaal niet in staat hoe laat/wanneer je de hond uit kunt laten) etc. Zo'n mentaliteit werkt niet met een hus, ze vereisen empathie en geduld.
Wat kun jij de hond bieden?
Waarom zou deze hond gelukkig worden bij jou?
Hoe voldoe je de hond aan zijn behoeften? Steppen, canicrossen, fietsen?
Welke karaktereigenschappen spreken je überhaupt aan in de Siberische husky? Je voorkeur voor dit ras wordt in de openingspost alleen ondersteunt met 'ze zijn mooi'. Vervolgens zeg je wel dat dit niet de enige reden is, maar verder wordt er niks genoemd.
Natuurlijk ook niet onbelangrijk: Wat doe je als je gaat studeren? Wie gaat die uitlaatservice betalen? Wat doe je als de hond meer beweging nodig blijkt te hebben dan dat je hem kan bieden?
Ik stel voor dat je eerst eens in real life kennismaakt met het ras. Bezoek wat fokkers, kom eens kijken op een wedstrijd. Zie alle voors en tegens in de praktijk. Als je geluk hebt kun je een huis-tuin-en-keuken-husky-herplaatser tegenkomen die zich aan jouw schema en leven kan aanpassen. Een hond zonder problemen, die genoeg heeft aan alleen en beperkt wandelen. Dat kán, alles kan. Maar de kans is groter dat je tegen issues aan zal lopen.
Last but not least.. Het is nou eenmaal het huis van je ouders. Zij zijn degene die bepalen hoe en wat, nee is nee. Als je moeder het echt niet wil, dan houdt het op. Zo simpel is het. Overhalen in de vorm van zeuren laat weinig volwassenheid blijken, wat je zou kunnen doen is je GOED inlezen en dit in de praktijk tot uiting brengen door bijvoorbeeld met asielhondjes te lopen. Geniet voor nu vooral van je konijn en paard.
Reageren
ik kwam simpelweg tijd te kort, kon met niemand afspreken - ik had er dik de balen in. Na een week gaf ik er de brui aan.
ik woon in losser , vlakbij enschede.
