dominantie theorie / roedel leiderschap

Ik weet niet.

Ik heb weleens het gevoel dat als iemand een probleem heeft, er maar heel hard word geroepen "de dominantieteorie is achterhaald" alsof ze hem onder de copy paste hebben. (ik wil hiermee niemand beledigen )

Dominantie is maar een woord wat ergens aangehangen is ooit.

Als ik naar mn eigen honden kijk.. Ik heb nu 2 reuen, dat had ik een jaar geleden egnie hoeven te proberen met Bailey. Sterker nog, hij werd toendertijd helemaal niet bij andere honden geplaatst. En terecht. Toen.

Weleens een logeetje gehad, en bailey was echt niet leuk.  Als die maar naar mij durfde te kijken was die al de sjaak. Héel overdreven gaan markeren, in huis.. Andere hond niet laten passeren.. Dominantie? Zo zag dat er wel uit maar dat was het niet.

Het was een combinatie van ik als baasje die niet genoeg verstand had om dat te sturen, en een hondje dat compleet contact gestoord was gemaakt door mensen.

Nu ik een tweede hond heb, en ik inmiddels ontzettend veel geleerd heb lijkt bailey wel een andere hond. Heel respectvol naar bobby, duidelijke signalen, zelfs spelen en samen liggen.

Dat komt naar mijn mening omdat hij nu veel meer zelfvertrouwen heeft. Veel minder veloren is doordat ie duidelijkheid heeft.

ik heb ze nog weleens moeten corrigeren hoor. Bobby die opeens de gang niet meer in 'mocht' van Bailey. Dat laat ik niet toe. Je kan normaal tegen elkaar doen.

Maargoed long story short. Ik denk dat er veel als dominant afgedaan wordt, wat het niet is.

" Witte draak :
Mooi omschreven
Dit is ook wat ik vroeg.
Hoe jij erin staat en niet wat je vind wat anderen wel of niet moeten doen. "

Jaimie

 Dankje.

En dat is ook de reden dat ik nog weinig meedoe in discussies hier op hp  Ik weet dat ik vroeger daar ook nog wel een handje van had, de wijsneus uithangen hier op het forum, haha. Daar ben ik gelukkig overheen gegroeid. 

Landseer,

Je moet absoluut een boek gaan schrijven over hondengedrag;

Vind echt dat je het prachtig verwoord.

 Haha, da's ook waar. 

 Eens, en niet alleen het gedrag van je eigen honden willen begrijpen maar ook van anderen.

 Eigenlijk moet ik je gelijk geven....

Volledig mee eens.

In mijn geval was de leidster helemaal niet dominant (althans toch niet naar de volger), maar werd ze gevolgd omwille van haar onbevreesd in het leven staan.

Ik denk ook dat het idee van de dominantie theorie in de zin van iedere hond is altijd bezig hogerop te komen alleen van toepassing is bij stressvolle situaties, zoals hongersnood of een nieuw gevormde roedel.

Ik denk wel dat er altijd een roedel dynamiek is, waarbij verhoudingen niet altijd vast liggen - denk aan een oude hond die leider-af is. Sommige dieren zullen natuurlijke leiders zijn, andere natuurlijke volgers.

Het misverstand bij velen ontstaat omdat het verschil niet wordt gemaakt tussen de de gedragseigenschap "Dominantie" en de "Dominantie theorie" zoals deze ooit is geschreven door Dr. Mech. Diezelfde Dr. Mech heeft zelf verklaard dat zijn "Dominantie theorie" ondertussen volledig is achterhaald door de werkelijkheid.

Die theorie was het hele gebeuren van Alpha tot Omega en eerst eten, laatst eten, eerst door de deur etc. etc. Die theorie was echter geschreven op basis van observaties van een te grote groep wolven in een te kleine ruimte. Wild gedrag in gevangenschap bestuderen is zeer moeilijk, als je de normale verbanden dan beinvloed is het onderzoek besmet. Dat heeft Dr. David Mech dus zelf ook al ridderlijk toegegeven.

Dat wil niet zeggen dat er geen honden zijn die dominant van aanleg zijn. maar dat heeft niets te maken met die theorie van Mech. natuurlijk zijn er honden hun wil opleggen aan anderen net zo goed als dat er honden zijn die juist heel volgzaam van aard zijn. Dat zijn nu eenmaal eigenschappen die een individu maken tot wat die is, bij mens en bij hond. En dat aspect is maar een klein deel van alle aspecten die samen "Fikkie" maken tot wie hij is.

Daarnaast is die term "Dominantie" door verkeerd gebruik en misverstanden een soort generieke beschrijving geworden van al het ongewenste gedrag van een hond. Wil de hond niet van de bank? Dominantie! De hond kan moeilijk overweg met andere honden van dezelfde sekse? Dominantie! Volslagen onzin natuurlijk. Er zijn talloze mogelijke redenen waarom de hond bepaald gedrag vertoont. Dat kan met dominantie te maken hebben, maar dat hoeft zeer zeker niet. Zo is angst een emotie die door velen volledig verkeerd wordt gelezen op de hond. Zomaar als voorbeeld.

Dan de roedel.

Alle dieren die in groepsverband leven zijn per definitie onderhevig aan een interne hiërarchie. Dat is bij mensen niet ander dan bij honden. Wij noemen het de familie, de werkomgeving of zelfs het voetbalelftal. Bij honden hebben we het een roedel genoemd. In alle gevallen zijn er formele en informele leiders. Het begrip leiderschap is zelfs fluïde in dat de leidersrol van activiteit tot activiteit kan wisselen.

En als laatste opmerking daarin die ook relevant is met het ook op dominantie en die rare theorie:

Bij studies naar wilde en verwilderde honden is gebleken dat de leider niet de grootste en fysiek sterkste hond is. De leider is de hond met het breedste netwerk, de hond voor wie de anderen werken. Dat is niet noodzakelijk de meest dominante hond, want deze krijgt mogelijk de groep tegen zich....

Bovendien laat die leider van de groep allerlei gedrag toe die volgens die beruchte "dominantie theorie" niet toelaatbaar was. Want de leider eet als eerst toch? En toch laten zowel wolven als honden regelmatig anderen die lager in de hiërarchie staan, eerder eten. Er zijn voorbeelden te over van wolven en honden die bij het stoeien expres "verliezen" en de nek of buik tonen.

Het leven is veel complexer dan dat men middels een term als "Dominantie theorie" heeft denken te kunnen schetsen. Gelukkig maar okay. Al het bovenstaande is natuurlijk slechts mijn visie van de werkelijkheid.

Eigenlijk schets je precies waar ik met m'n laatste alinea op doel. Dezelfde hond die rivalen weert van "zijn" territorium weet dat gedrag zet dat instinct aan de kant vanwege z'n voortplantingshormonen. En diezelfde hond is, verwijderd van z'n territorium, een heel sociaal dier. En als je dit voorbeeld dan bekijkt zie je daar eigenlijk geen dominantie in terug maar wel waaksheid bijvoorbeeld. Nogmaals, even geheel naar mijn hand gezet als algemeen voorbeeld.

Die complexiteit is precies waarom ik zo huiverig ben voor catch-all termen als dominantie. Ze zijn slechts relevant in de juiste context en met de juiste interpretatie.

Dat heeft in mijn ogen niets met dominantie te maken. Dat heeft te maken met een diep gewortelde karaktereigenschap om elke uitdaging te beantwoorden. Pure onverzettelijkheid en doorzettingsvermogen wat zich uit in iets wat we intolerantie naar andere honden noemen maar feitelijk niets ander is dan elke vermeende uitdaging beantwoorden.

Ze veranderen ook niet van de ene op de andere dag. De signalen zijn veelal al veel eerder te lezen. Maar die uitdaging in plaats van speels beantwoorden (wat jongere honden doen) naar serieus en agressief beantwoorden is echt het volwassenwordingsproces.

Nota bene:

Ik vind dat een stabiele, hond intolerante hond niet de aanzet mag geven tot agressief gedrag. Alleen de aanwezigheid van een andere hond mag niet die uitdaging zijn.