Dit mag Belle nooit meer meemaken. Dat besluit nam ik op het moment dat 2013 overging naar 2014. De hele dag had ze al hevig trillend in een hoekje van de kamer gelegen. Maar toen om klokslag twaalf uur de hel losbarstte, was er geen houden aan meer. Machteloos moest ik toezien hoe Belle in blinde paniek tevergeefs aan het oorverdovende geluid van de zware explosies probeerde te ontsnappen. Maar achter het gordijn, onder trap en in het toilet bleven de daverende knallen haar angst verder voeden. En het ergste van alles was, ik kon op dat moment helemaal niets voor doen. Niet toen. Maar de volgende jaarwisseling zeer zeker.
Kofferbak vol vuurwerk
Begin december voelt Belle haarfijn aan dat er barre tijden voor honden aanbreken. Ze wil dan niet meer mee naar de dijk of de polder. Met de auto naar het Amsterdamse Bos, Toolenburgse Plas of Spaarnwoude vindt ze wel prima. Dit jaar heb ik voor het eerst geëxperimenteerd met de Adaptil halsband. Deze bevatten feromonen die snel bij honden in stressvolle situaties tijdelijke geruststelling geven. Dit heeft gewerkt. Belle was rustiger en ontspannen. Ook wilde ze vaker in haar eigen omgeving wandelen. Voor oudejaarsavond kreeg ze van de dierarts pure valium. Maar omdat al tien jaar alle middelen faalden, had ik weinig vertrouwen dat deze pilletjes wel Belle zonder angst door de jaarwisseling zouden loodsen. Natuurlijk had ik een jaar lang nagedacht over mogelijke oplossingen. Met een vuurwerkvrij vakantiepark had ik zeer slechte ervaringen. Daarbuiten geldt een vuurwerkverbod immers niet. En ook een huisje midden in de Ardennen of zo hield een risico in. Er konden in de buurt ook Nederlanders verblijven met een kofferbak vol vuurwerk. Half december wist ik het ineens. Er is een plek in Nederland waar het tijdens oudejaarsnacht muisstil moet zijn. Op nog geen uur rijden van Amsterdam. Daar zou ik naar toe gaan als in de loop van de avond bij Belle de paniek zou aanzwellen.
Vredig slapen
Om tien uur ’s avonds nam ik het besluit om samen met Belle te vertrekken. Rond ons huis werd de vuurwerkoorlog al in alle hevigheid uitgevochten. Snel loosde ik haar de auto in en binnen vijf minuten zaten we op de snelweg. Met de radio op de Top 2000 reed ik op mijn gemak naar mijn einddoel. Op de snelweg hoor je geen vuurwerk. Dat was de eerste winst die Belle en ik te pakken hadden. Ze verzette ze niet langer meer tegen het laatste restje valium in haar lijf en lag vredig op de achterbank te slapen. Voor het eerst in vele jaren had ik ook een relaxed gevoel op oudejaarsnacht. Geen hele avond stress meer, omdat Belle – en destijds natuurlijk ook Floortje – in paniek waren door hun vuurwerkangst. Nu nog maar hopen of ik echt op de stilste plek van Nederland aan het aankoersen was…
Niets. Helemaal niets.
Het was doodstil bij het monument op de Afsluitdijk. Op af en toe een voorbijrazende auto na had niemand hier op dit uur ook maar iets te zoeken. Het vasteland was zo ver verwijderd van deze plek, dat niets maar dan ook niets van het vroegtijdig afgestoken vuurwerk te horen was. Het was 23.15 uur. Belle had al meer dan twaalf uur niet meer geplast. Ik haalde haar uit de auto en lijnde haar voor de zekerheid aan. Een half uur hebben we samen gewandeld over de parkeerplaats. Belle haar staartje ging vrolijk heen en weer. Voor het eerst in haar leven was ze rustig en ontspannen op oudejaarsnacht. Geen knallen, dus geen angst of paniek. En ik kon eenmaal terug in de auto voor het eerst van mijn leven naar de finale van de Top 2000 luisteren. Het werd twaalf uur. Voorzichtig opende ik mijn raam om te luisteren. Niets. Ik hoorde helemaal niets. Het bleef ook nu overal in Nederland massaal vuurwerk werd afgestoken op deze plaats dood en doodstil.
Groot knalfeest
Rond half een startte ik de auto om samen met Belle weer naar huis te gaan. Rond twee uur – als het vuurwerk zo goed als voorbij is – was ik van plan om in Amsterdam aan te komen. Rustig op mijn gemak reed ik over de Afsluitdijk naar de overkant, want pas in Friesland kan je weer omdraaien. Het was zo goed als stil toen ik thuis arriveerde. Er zullen mensen zijn die mijn actie overdreven en belachelijk zullen vinden. Ik noemen het de ultieme liefde van een baasje voor zijn hondje. Volgend jaar sta ik er weer op oudejaarsavond. En iedereen die een échte vuurwerkvrije plek voor zijn hond zoekt, is welkom. Neem allemaal oliebollen en alcoholvrije champagne mee. Maken we er één groot knalfeest van daar op bij het monument de Afsluitdijk!
Update: Belle is in september 2015 helaas overleden. Ze zal nu nooit meer last van vuurwerk hebben. Nikki is onze nieuwe Bearded Collie pup. Tot nu toe nog geen last van vuurwerk. Dus hopelijk voorlopig geen Afsluitdijk meer voor me...



Reageren














"
