jaimy wordt morgen gesteriliseerd

Ik denk niet dat ze daarna gelijk al wil eten. Ze kan best een beetje misselijk zijn als ze wakker wordt, hoeft ook niet, als ze maar wel drinkt. Misschien heeft ze het koud, dus leg alvast een lekker dekentje klaar.

Mellow was in ieder geval héél zielig, ik hoorde haar huilen op de gang toen ze uit haar kenneltje werd gehaald. Werd er ook bij geroepen, omdat ze niet mee wilde lopen. Ze vloog nog net niet in mijn armen.

Toen ik haar een uur later even wilde laten plassen was ze weer helemaal de oude, vloog als een bezetene achter blaadjes aan (herfst he...), dus moest de lijn heel kort houden.

Ook na haar gebitsreiniging was ze heel zielig, had ook echt pijn. Toen is ze ook wel de rest van de dag wat van slag geweest.

Het is normaal dat je je onzeker voelt voor zo'n operatie.

Ik denk dat je er sowieso goed aan doet om het beide in 1 keer te doen.

Daarbij zal de dierenartsassistente je uitleggen wat je hond wel en niet mag doen na de operatie. Dus ook de voertijden en de voerhoeveelheid wordt uitgelegd.

Ik denk dat je sowieso rekening moet houden met het feit dat je hond na de operatie nog wat wankel op haar poten kan staan en dat ze niet teveel aan de wonden mag likken. Misschien krijgt ze een kap om.

Daarnaast kan ze wat misselijk zijn en niet zo'n zin hebben in eten.

Dat blijft ook eng. Als je zelf onder narcose gaat is ook eng. Ik ben al best vaak onder narcose geweest, een keer ging het niet goed, maar gelukkig wel elke keer wakker geworden ;-) en toch blijft die angst.

In jou geval is de angst ook heel reëel. Je hebt het meegemaakt. Er is niemand die dit weg kan nemen. En operaties, hoe klein ook, hebben nu eenmaal altijd hun risico's

Wat ik dus bedoel is dat ik het alleen maar heel logisch vind dat je het eng vindt. Weet dat ze steeds betere medicijnen ontdekken en gebruiken. En probeer vertrouwen in je dierenarts te hebben. 

Als ik zo lees om me heen van teefjes die gesteriliseerd worden zijn ze toch wel een dag of 3/4 moe, sloom, hebben ook pijn. Ze krijgt denk ik wel zo'n mooi badpak/rompertje aan zodat ze niet bij de hechtingen kan zitten prutsen. beter dan zo'n lampenkap.

Succes en sterkte voor morgen.

Edit. Moet het perse nu al vanwege de navelbreuk? Ik vraag dit omdat Jaimy nog maar 8 maanden is. Vind ik wel erg jong (hoewel de meningen hierover verdeeld zijn). Ik ben eigenlijk gewoon nieuwsgierig of zo'n navelbreuk niet wat langer zou kunnen blijven zitten.

Intussen hebben ze wel andere narcosemiddelen. Wat vroeger gebruikt werd, mag nu niet meer gebruikt worden.
De middelen die nu gebruikt worden, zijn veiliger en minder schadelijk.

Daarbij is de bewakingsapparatuur in de tijd ook beter geworden en wordt je hond strak in de gaten gehouden.

Natuurlijk blijft narcose tricky, maar hoop dat ik je toch gerust kan stellen met deze paar zinnetjes.

Ach gossie wat verdrietig van jullie kat.

Nee, dan moet je er zeker niet aan denken dat er wat met Jaimy gebeurd. Rare vraag misschien, maar hoe groot is die navelbreuk?

Ik vraag dit omdat ikzelf een chowchow heb gehad met een navelbreuk. Hier is operatief nooit iets aan gedaan. Als pup was het een heeeeeel klein bobbeltje en toen ze volwassen was was het een bobbel. Ik denk qua maat zo tussen de 25 en 50 eurocent in.

Ja, dat is dan best groot voor een klein hondje.

Ik weet niet welke criteria gebruikt wordt voor een navelbreuk. Dus wanneer wel een operatie en wanneer niet. Ik weet wel dat ze het lang niet altijd opereren. (ik begrijp dat wanneer bv darmen erdoor naar buiten gedrukt worden en je deze steeds terug moet duwen dat dan zeker een operatie gedaan wordt, maar verder?)

Nogmaals succes en sterkte voor morgen.

Laat je even weten hoe het gegaan is als ze weer thuis is?

Sterkte! Het is altijd rot en eng om je dier weg te brengen naar de dierenarts. Wordt ze laparoscopisch gesteriliseerd?