12 jaar geleden kwam je in mijn leven, een eerste blik, een kusje achter de tralies in het asiel. Toen wist ik al dat jij mijn maatje zou worden.
We waren onafscheidelijk, jij voelde mij aan als geen ander...
Mijn meisje, mijn energiebommetje, mijn allemansvriend, mijn knuffel
Het is zo onwerkelijk, ik kan het niet vatten dat ik je kwijt ben, zo plots, zo...
Je hartje was al langer niet goed, maar met je pilletjes en je eindeloze energie, genoot je elke dag van je wandelingetjes, met de bal spelen.
Maandag zag ik dat je moeite had met ademen, meisje, je was jezelf niet, zo rustig. Bij de da kreeg je een spuitje en nieuwe medicatie en het leek beter. Woensdag zei de da dat je ademhaling beter was en dat je hartje rustiger klopte. Je bent nog mee gaan wandelen en nog met Pixie een spurtje getrokken, dat vond je fantastisch, lieve schat.
Vannacht heb je overgegeven en je buikje was dik. We zijn samen in slaap gevallen, je was weer rustig.
Deze morgen een vreselijk gehuil, ik heb je in mijn armen genomen, je was helemaal slap, Runeke meisje. Ik ben tegen je blijven praten, heb je vastgehouden, baasje is bij jou, volhouden meisje, maar je was niet meer hier. Je oogjes keken me nog aan, maar ik zag dat je al ver weg was.
In mijn hoofd wist ik dat het niet goed zat, maar mijn hart smeekte jou om vol te houden, om bij me te blijven.
De da zei me direct dat het niet goed met je ging en dat je daar moest blijven meisje, ik wou je niet achterlaten Runeke, maar ik moest, je had alle rust nodig.
Toen ik thuiskwam, ging de telefoon dat je hartje was gestopt. Je hartje was volledig op.
Runeke, ik kan het nog niet geloven dat ik jou nooit meer kan knuffelen, nooit meer achter de bal rennen, je blafje nooit meer horen, niet meer bij me slapen in het grote bed, geen gekke kuren meer, geen putjes meer graven in het zand.
9 maanden gelden is Wolfke gestorven en nu ben ik ook jou kwijt Runeke.
Mijn tranen drogen niet en een groot gevoel van leegte hangt over mij, opnieuw vraag ik mij af hoe ik verder moet zonder mijn maatje, mijn grootste vriend.
Runeke, mijn lieve, lieve meisje
ik hoop dat je nu bij Wolfke bent en dat jullie deze nacht samen zullen schitteren aan de hemel, als 2 prachtige sterren die in mijn hart nooit zullen doven.
Elke traan is er eentje van liefde en van gemis.
Runeke,
bedankt om al die jaren voor mij te zorgen, je hebt zoveel meer voor mij betekend dan dat ik in woorden kan uitdrukken
Rust zacht mijn lief meisje
Reageren
schittert daar voor altijd. 
