Wat ben ik blij!
Zoals sommigen misschien wel weten: Mila houdt niet van pups.
Toen ze zelf klein was, was er niks aan de hand. Op haar eerste jaar is ze door haar eigen moeder erg te grazen genomen. Ze heeft er echt goed te pakken gehad, een wond en nu nog een litteken in dr oor.
Sinds dat voorval vind ze honden maar niks. Ze loopt er met een boog omheen en als een pup ( ook echt die hele kleintjes ) in de buurt komt vliegt ze ze aan.
Niet op een corrigerende manier, nee echt heel fel in de nek! Ik heb haar regelmatig van een pup af moeten trekken. Echt har
d bijten heeft ze nooit gedaan, maar lelijk was het wel!
Nu ben ik erg bezig geweest hiermee, want ik wil dit absoluut niet. Bovendien kon Mila zo heerlijk spelen met andere honden en vind het zo jammer dat ze ze nu ontloopt.
Ik heb dr telkens aangelijnd als er een jonge hond/pup aankwam. Rustig gaan kijken. Deed ze lelijk, jammer dan. Een harde NEE van mij en we lopen weer verder. Deed ze lief, dan kreeg ze een lekekr koekje en een knuffel.
En ja hoor, na bijna een jaar zie ik resultaat!
Ze loopt weer op andere honden af, en speelt af en toe even mee. Niet lang, maar ach!
De laatste paar weken ben ik een aantal keer een pup tegengekomen. Ik heb Mila maar eens gewoon losgelaten.
De eerste keren liep ze er straal voorbij ( was ik al erg blij om )! Maar van de week heeft ze aan 1 gesnuffeld, en vandaag met een pup van 5 maanden heeft ze heerlijk gerend en gespeeld!
Wat was ik blij! Heb el 10x gezegd: Goed zo! Braaf!
Ze bleef lekker aan het spelen, ze daagde zelfs uit.
Nou, heb weer helemaal het gevoel dat het goed komt!
Dat wilde ik even vertellen ( ben zo blij!)



3 doggies





