Ik sluit me in deze helemaal bij Mexx aan, sowieso heb je met een stamboomhondje de garantie dat de ouders in elk geval getest zijn op datgene wat de rasvereniging eist (mits de fokker is aangesloten bij de rasvereniging) en bovendien weet je de afstamming van je hond (geen rare, vage voorouders).
Wij hebben zelf sinds bijna vier jaar weer een hond, een witte herder, simpelweg omdat ik meer met herders heb dan met welk ander ras dan ook, gewoon omdat je met een herder weet dat je een redelijk intelligente hond in huis haalt, een hond die graag wil leren (wat ook een nadeel is omdat ze snel foute dingen aanleren).
Je hebt een hond waar je heerlijk mee kan spelen, graag zelfs want je doet hem er een enorm groot plezier mee, evenals met fietsen, zwemmen, wandelen, hardlopen en natuurlijk cursussen volgen (moet je niet zien als een bemoeizuchtige toestand met die cursusse, maar meer als gezamelijk bezig zijn).
Ik wil niet meer anders, maar goed, ik ben helemaal verliefd op de onze (zwitserse witte herder), fijn karakter, leergierig zelfs nu hij bijna vier jaar is en een heerlijke knuffel.
Een paar minpuntjes van een herder zijn er wel te noemen, visite kan hem snel te groot vinden, als je ermee langs een school loopt en je hond wil eens aan een kindje snuffelen (zoals de mijne regelmatig doet) gaat zo'n kindje al snel schreeuwen dat die grote hond wil bijten en ze kunnen vrij waaks zijn (dat merk je hier als er vremden voor de deur staan, dan heeft meneer even een grote mond om te laten weten dat hij er is)en ze zijn erg op de baas gericht (wat ik een pluspuntje vind, maar dat terzijde).
Met een labrador heb je een iets kleiner ras wat toegankelijker is voor anderen, het kunnen ecte goedzakken zijn (degene die ik ken dan tenminste).
Wat trouwens ook een fijn ras is die alle eigenschappen bezit die je zoekt, is een friese stabyhoun, nog iets kleiner en toegankelijker en kinderen kunnen deze eventueel ook uitlaten (mits vanaf een jaar of 12 en pas als de hond netjes is opgevoedt).