Sledehonden: met twee betekent dat minder of niet huilen of samen huilen?

We hebben een sledehond (Alaskan Malamute) puppy van 3 maanden. Ze heeft al flink geleerd om even alleen te blijven in de bench en kan ook sommige dagen een tijdje alleen blijven in een ren in de tuin. Nu willen we een herplaatser bij nemen, maar deze hond houdt niet zo van een ren in de tuin of van een bench. Hij is een grotere tuin gewoon. Hij jankt een beetje binnen en jankt zeker als we hem in de buitenren zetten. 

Als we hen van elkaar scheiden, dan janken ze allebei tot ze bij elkaar zijn. Zou het mogelijk zijn om hen samen in de buitenren (ongeveer 50m² op dit moment, wordt groter) te zetten? Hen in de hele tuin laten rondlopen kan niet zonder toezicht, want de pup bijt aan vanalles en de grote zeker ook al aan plastiek. 

Gaan sledehonden elkaar aanzetten om samen te gaan huilen of zouden ze eerder zoveel plezier samen hebben dat ze vergeten te huilen? Of voelen ze zich niet alleen als ze met twee zijn?

Wie heeft hier ervaring mee? 

Onze buren zijn momenteel tolerant t.o.v het gehuil, maar het mag niet erger worden.

Sledehonden zitten op zich ook erg graag buiten. Op zich zit de hond (zeker de grote, maar ook de pup) bij ons liever buiten dan binnen. De grote die zit het liefst buiten met zicht op ons, de pup zit voorlopig nog liefst bij ons. Maar als we buiten mee iets gaan doen, dan is de pup ook liefst buiten. 

In de zomer is ons huis ongelooflijk warm (kan tot 40 graden worden binnen), dus altijd binnen is geen optie. 

Vandaar dat we de pup leerden om buiten te blijven wat aardig lukt. De andere kon dus buiten blijven bij zijn vorige baasjes maar niet in een ren, maar in de ganse tuin. Beide honden zitten ook grote delen van de dag binnen. De herplaatser is nog bij zijn baasjes maar daar is hij juist ongelukkig omdat hij door zijn huilen in hun nieuwe huis altijd binnen moet blijven. Onze pup die zit enkel in de voormiddag als we moeten werken een tijdje buiten en dan komt er een uitlaatservice tussendoor. 

We zullen misschien eens proberen wat het geeft om hen samen buiten te laten blijven. Enkel heb ik schrik dat de grote gaat huilen en de pup dat als aansporing ziet om ook terug te beginnen huilen buiten. Vandaar dat ik me afvroeg of iemand er dus ervaring mee heeft en of iemand weet hoe ik het het best aanpak om ervoor te zorgen dat het voorkomen wordt. Train ik beide samen zoals we de pup trainden?

Heb je de herplaatser dan al, omdat je schrijft dat je een herplaatser wilt nemen. Of is het nog op proef of zo?

De pup kopieert misschien ook nog het gedrag van de oudere hond.

Als ze sowieso al gaan huilen als je ze van elkaar scheidt, is dat waarschijnlijk al niet de oplossing.

Je kan misschien een deel van de tuin hondproof maken, waar ze dan beiden veilig kunnen verblijven.

Onze honden verblijven ook buiten als wij weg zijn. De vorige twee hadden een ren van 16m2 dus de omvang lijkt me ruim voldoende - die maakt ook niet zoveel uit. 

Wij hadden aanvankelijk een pup (Janouk) en een herplaatser (Chenak) samen, die huilden nooit, maar dat was denk ik vooral omdat Chenak niet jankte en Janouk zijn grote broer in veel dingen volgde.

Toen we de huidige pups kregen (Shadow en Spot dus) hadden we Janouk nog, die huilde niet vaak (ook niet toen hij alleen achter bleef nadat Chenak overleed) dus ik weet niet of jouw situatie hetzelfde gaat zijn. 

Wij hadden in het begin de pups in de ren zitten en Janouk in de tuin, ze konden elkaar wel zien maar zo konden de pups niks geks uithalen en zo zijn we het alleen zijn op gaan bouwen. De pups hebben wel ooit gejoeld - ze huilen met de kerkklokken mee bv - maar Janouk heeft daar nooit aan mee gedaan. 

Nu janken ze nog steeds mee met de klokken en Spot huilt als ik met Shadow op stap ga, andersom niet. Ik denk dat het heel erg aan de hond zelf ligt of ze samen gaan janken of niet. 

Ik zou het alleen zijn gewoon op gaan bouwen, alsof de herplaatser een pup is en als het samen goed gaat zou ik ze samen in de ren doen. Waarom niet? 

Ik zou wel die herplaatser gewoon ook lekker mee naar binnen halen. Ja, buiten liggen is fijn maar hij moet een band met jullie krijgen en dat lukt echt beter als hij mee naar binnen komt regelmatig. 

De herplaatser is 2 keer bij ons geweest. Eens om kennis te maken met ons en vooral met onze pup. Toen bleven zijn baasjes ook bij hem. Dat ging heel goed.
Dan is hij nog eens langer geweest, maar zonder zijn baasjes. Omdat ik nog wou aftasten hoe ze het samen deden, heb ik ze eerst een paar keer een paar minuten samen gezet. En dan in de namiddag met een gedragstherapeut waarbij we les volgen met onze pup samen gezet in de grote tuin. Dat ging super. Dan ook samen binnen. Dat ging ook super. In de ren samen (ook al is het 50m²) dat raadde de therapeut af tot ze goed met elkaar omkunnen en de pup misschien wat groter is.

Dus op de tweede proefdag zaten ze in het begin ook soms apart, vandaar dat ik weet dat ze dan huilen. Omdat de herplaatser buiten zeker huilt (in de ren) of iets kapot doet (in de gewone tuin) zette ik die binnen. Zielig voor de pup, dus. Maar vanaf de namiddag zaten ze dus samen even buiten en veel binnen. 

Dit weekend komt hij nog eens en hij komt slapen. We gaan hen beide binnen laten slapen. Pup slaapt nu altijd binnen. De herplaatser bij zijn vorige baasjes ook. Dat kan op termijn ook zo blijven als dat nodig is. Maar overdag moeten ze toch wel af en toe een tijdje samen (of apart) kunnen blijven. Ik kan ze ook apart in de ren zetten (kan ik in 2 delen), maar dan huilden ze ook want ze wilden samen spelen.

Hondjes willen samen zijn geven ze duidelijk aan. Mn tante had een pup en een volwassen hond. Pup in doos mee naar bed zoals vaak gezegd wordt. Pup overstuur volwassen hond overstuur. Bij elkaar gezet beide nooit meer gehoord... Daarbij zal je oudere hond em ook echt als pup zien 

Ik vind het heel lastig want ik zou mijn jonge pup (13 weken ofzo, toch? ) ook niet zo snel zomaar alleen laten met een volwassen hond die je nog niet kent. 

Ik was even aan het denken hoe wij dat gedaan hadden, maar bij Chenak en Janouk hadden we om en om vakantie, dus de eerste 6 weken was er eigenlijk altijd iemand thuis zodat we het alleen zijn op konden bouwen. En Chenak was zo super met Janouk, die hobbelde op dag 3 achter Chenak aan het nachthok in en sliep de hele nacht daarbij. Chenak was heel zachtzinnig, dus dat was eigenlijk nooit een issue. Maar goed, wij kenden Chenak dan wel niet, ze kwamen wel van dezelfde fokker vandaan en kenden elkaar zelfs al voor de bij ons kwamen. En de fokker kende Chenak en verzekerde ons dat dat goed zou gaan. 

Janouk was minder vriendelijk, vooral niet naar Shadow, dat klikte niet zo tussen die 2 in het begin, dus daar hebben we gewacht tot ze een week of 15-16 waren en dat stabiliseerde totdat we ze samen alleen lieten. 

Dus als de GT adviseert: niet doen wie ben ik dan om te zeggen "joh, gewoon doen" Eventueel zou je kunnen kijken of je in de ren een plekje kan maken waar de pup zich veilig terug kan trekken en een plekje waar de volwassen hond wel kan komen maar de pup niet (Janouk ging op de tuintafel liggen als hij het zat was)

Wat ik wel nog wil zeggen: joelen heeft niks te maken met de grootte van de tuin. Joelen is "hier ben ik waar ben jij" en dat kan zijn dat ze hun roedel roepen of dat ze zich vervelen. Mijn ervaring is juist dat als ik Spot in een wat meer afgesloten ruimte zet, hij minder jankt trouwens, maar goed, honden zullen daarin ook verschillen. 

Een jankende poolhond is in mijn ogen iha een eenzame hond die zich verveelt - of natuurlijk bloody pissed is dat hij niet mee mag.... En of die tuin nou 100 of 50 m2 is, dat boeit niet zo, die hebben ze op een gegeven moment ook wel gezien.