hartritmestoornissen reuzenrassen

Hoi,

Gisteren viel mijn Deense dog 2 x om! Hij lag goed te slapen en schrok wakker van bezoek. Hij is, ook al wordt hij binnenkort al 8, nog steeds een hele enthousiaste 'baby'-hond! Dit maakt het ook zo moeilijk om dit te aanvaarden. Hij was dus heel opgewonden en viel plots, baf, neer op de vloer. 65 kg die als een blok valt en roerloos blijft liggen, mijn adem stokte!!!!

Het duurde zo'n halve minuut, denk ik, voor hij weer reageerde. De da heeft hem onderzocht, niks fout te horen, noch aan hart, noch aan longen. Iemand hier ervaring mee? Zou hartritmestoornis bij inspanning en opwinding kunnen zijn. Houdt wel in dat hij zo eens plots kan doodvallen. Ben zo bang om naar huis te gaan na mijn werk elke dag. Want thuiskomen betekent opwinding, en opwinding kan dood betekenen!

Heb vorige maand mijn dobermann moeten afgeven, zij had botkanker. En nou dit?! Heb nog 2 jack-russeltjes ook, maar mijn lieve Blue, de enige jongen, is ook nog eens de liefste hond die ik ooit heb gekend!

Heb kopie gemaakt, had gereageerd in een ander topic op deze vraag

 Onze vorige bull had dat ook bij opwinding. Tenminste in zoverre ik kan oordelen vanachter mijn scherm dat het om hetzelfde gaat en daarbij ben ik geen DA. Maar zij viel op zo'n moment om, liet soms wat urine lopen, stond een minuut later weer op alsof er niets gebeurd was. Dit gebeurde regelmatig. Ze heeft toen 24 uur met een hartkastje gelopen, maar daar kwam helemaal niets uit. Uiteindelijk hield de DA het erop dat het om een tijdelijk zuurstofgebrek van de hersenen ging. Zij was een jaar of 12 dat zij dit voor de eerste keer kreeg en is uiteindelijk op bijna 14-jarige leeftijd overleden en niet door zo'n aanval. Ze heeft wel de laatste paar maanden epilepsie erbij gekregen, maar die aanvallen zagen er heel anders uit.  

Het zou inderdaad, wat Bulleke ook schreef, een vorm van flauwgevallen kunnen zijn. Je schreef : je hond was diep in slaap en plotseling is er reuring waar hij ineens iets mee moet.

Dan kan het bloed wellicht niet snel genoeg bij de hersenen komen en schakelt het systeem even uit. Even resetten. Hij blijft wel ademhalen dan.  Dat lijkt me inderdaad echt iets voor grote rassen, omdat het langer duurt ( de bloedvaten worden wat slechter door de leeftijd) voor het bloed snel bij de hersenen is. Lijkt mij vooral iets voor die enorme doggen.

Vergelijk het eens met oudere mensen: liggen en te slapen, moeten plots opstaan en voelen opwinding. Die kunnen daarvan ook ' onwel' worden of zelfs flauwvallen.

Het gaat te snel dan.

Maar wat ook belangrijk is: ken jij EHBO voor honden? Weet je hoe je moet reanimeren? Want als het echt een hartstilstand wordt ooit met geen ademhaling meer ook, dan zou je hem met snel starten van reanimatie  wel weer terug kunnen halen. 

Wat ik al wel vast zou doen is de opwinding bij een slapende hond zien te verkleinen.

Maak hem rustig en langzaam wakker.

Als je thuis komt niet ineens naar binnen lopen maar eerst eens bv aan het raam krabbelen oid zodat hij wel wakker wordt maar nog geen opwinding heeft. Als ie dan rustig wakker is kun je naar binnen en dan kan de opwinding geen kwaad meer.

Maar: ik ben geen da en weet niet of er wellicht toch een hart of circulatiestoornis speelt.

Te lage bloeddruk?

Mijn vriend heeft dat ook, en als hij zeer plotseling snel opstaat dan wordt hij direct heel licht in z'n hoofd. Het is wel eens voorgekomen dat hij is flauwgevallen nadat hij opstond toen hij even was gaan zitten in de douche. De warmte van de douche helpt daarbij nog eens extra en toen viel hij flauw... Hij houdt er voortaan altijd rekening mee en dat helpt. Maarja dat kun je je hond niet wijsmaken natuurlijk.

Ik zou je hond voortaan negeren als je binnenkomt. Hem pas aandacht geven als hij rustig is zodat ie zich niet zo hoeft op te winden. 

Is er een hart echo of een ecg gemaakt? Of een rontgenfoto? 

Hoi,

De da heeft bloed genomen en daarvan wachten we nu het resultaat nog af. DA heeft wel heel lang en uitgebreid geluisterd naar zijn hart en zijn longen en hij kon niks onregelmatigs horen.

Misschien was het een eenmalige bloeddrukval of zoiets, want aan de hond is momenteel niks meer mis te zien. Hij is vrolijk, lief, speels, net zoals altijd. Misschien is hij een beetje rustiger dan voordien, maar de laatste weken zie je hem ook wel 'oud' worden. Tja, een Deen van 8 is een mens van zeker 80! En toch blijft hij mijn 'baby'-hond! Haha!

Ik wacht nog even af en dan zien we verder of er een cardiogram en dergelijke nodig zijn.

Hij is ook 3 weken geleden zijn 'soulmate', onze Dobermann, verloren. Ogenschijnlijk heeft hij daar niet veel last van gehad, maar ik kan natuurlijk niet in zijn hoofdje kijken.