Wat een leuk topic
Wij hebben nu een border collie, maar dat is eigenlijk 'toeval' (overgenomen van familie, dus niet een rasspecifieke keuze gemaakt maar echt voor déze hond gegaan). Ik had zelf een border niet op mijn lijstje staan omdat ze zó ontzettend veel beweging en uitdaging nodig hebben. Zelfs met een van ruim tien moeten we volgens mij veel meer doen dan mensen met jonge honden uit de buurt.
Mijn ouders hadden een kleine boomer. En die twee rassen zijn mijn enige 'eigen' ervaring met honden.
Maar toch... Ik wilde altijd graag een grotere hond, maar het formaat van Kim bevalt me toch wel heel goed. Zo middelgroot, past nog voorin de auto bij mijn voeten, maar groot genoeg om een echte hond te zijn. En wij zijn actieve, energieke mensen, dus een hond die mee gaat sporten, spelen, dingen doen, dat past ons wel heel goed. (Als wíj geen border kunnen hebben, dan kan bijna niemand een border hebben... dat idee
Maarr... het lijkt me wel heel relaxt om een iets ontspannenere hond te hebben... eentje die ietsje minder uitdaging nodig heeft, én eentje die gewoon wat minder opgefokt in d'r koppie is. Gewoon, een wat relaxtere, makkelijkere hond voor zichzelf. (Want onze hond is wel heel erg makkelijk om mee te nemen, ze gedraagt zich overal kéurig, in die zin is ze helemaal geen moeilijke hond).
Dat denk ik nú... maar misschien hebben we over zes jaar een labrador, ben ik dol op dat beest, maar denk ik dan wel van, goh, hierna wil ik tóch wel weer eens een border... want die zijn zo lekker energiek en snel en staan meteen klaar om iets te doen :D
Maareh, nee, ik denk zéker niet ik wil per se weer een border. Daarvoor ben ik ook te nieuwsgierig naar andere rassen: Hollandse herder, aussie, labrador, toller, whippet, vubara uit buitenland, en ga zo maar door. Maar zeg nooit nooit... hihi