Ben benieuwd wat jullie idee hierbij is:
Intussen ben ik er achter dat Rik niet een enorme knuffelkont is, althans alleen op zijn momenten. Ik zie soms dat hij zich afwendt, gaat gapen of bek likken. Hij laat zich aaien door de kinderen maar je kunt op sommige momenten echt goed zien dat het een kwestie is van tolereren en niet genieten. Ik heb de kinderen uitgelegd hoe en waar je een hond het beste kunt aaien, op de borst en onder de kin, niet over de hond gaan staan, niet aanstaren etc.. Ook heb ik ze geleerd hem met rust te laten als hij slaapt.
Ik probeer de momenten nu zelf te creëren door op een kleed op de grond te gaan zitten (hij mag bij ons niet op de bank) voor de tv, of met de laptop en wat drinken erbij waarbij ik Rik negeer waarna hij toch al vrij snel naast me komt liggen, waarna ik hem rustig kan aaien. Daar ben ik in ieder geval al blij mee en hoop zo verder een band te kunnen opbouwen.
Maar het gekke is: op de momenten dat hij zich wel laat aanhalen en er ook van lijkt te genieten (ogen half dicht, bij stoppen met aaien kop tegen m'n handen aan, of hij gaat er helemaal voor liggen) maakt hij ook smakgeluiden. Ik vind dit verwarrend aangezien er vaak beschreven staat dat dit kalmerende signalen zijn bij een hond die zich gestrest voelt. Toch maak ik uit de rest van zijn lichaamstaal op dat hij op dat moment wel geniet. Wat kan dat smakken dan toch betekenen?


Reageren


