Weet je Angelique.. ik denk dat je al heel blij mag zijn dat hij thuis wel af en toe luistert en hij doet wat je van hem vraag! Er zijn genoeg honden van die leeftijd die het én thuis niet doen én niet op de hondenschool 
Ik weet niet hoe oud je bent, maar ik kan me voorstellen dat je het moeilijk vindt om tegen de instructrice te zeggen dat je daar voor jezelf en je eigen hond bent. Je moet voor jezelf en jouw hond kiezen en dus ook op jullie tempo. Iedere hond is anders en iedere dag is bij een pup ook weer anders. Vergeet niet dat je daar voor jullie zelf bent hè? Lekker belangrijk wat de instructrice vindt; of ze nou vindt of je het goed doet of niet, het gaat erom wat JIJ vindt.
Ik heb de hondenschool nooit gezien als een plek waar ik moet presteren. Van mij hoeft mijn hond ook niet alles op commando te doen, ik vind het belangrijker dat ze stabiel zijn en met alle situaties om leren gaan. En daarom ging ik naar de hondenschool; dat is een mooie plek om te leren dat ze zich ook respectvol hebben te gedragen in een omgeving vol prikkels en leuke dingen. En je bent daar gewoon om te oefenen en niet om te presteren. En de ene keer gaat het heel goed (krijg jij bijvoorbeeld twee keer de aandacht in plaats van de andere honden) en de andere keer zal het minder goed gaan (en geeft hij alleen maar de aandacht aan andere honden en dingen). Het is een kind dat de wereld aan het ontdekken is, het lijkt me niet meer dan normaal dat hij dit doet. Zie het gewoon als een uitdaging en wees blij als het een keer lukt. En dat het die andere keren niet lukt? Dat lijkt me niet meer dan natuurlijk gedrag :)
Wij hebben thuis ook meerdere honden, onze oudjes waren 8 en 9 toen Finch erbij kwam. En thuis deed Finch het prima; luisterde goed en deed goed mee in de roedel (hij deed hun gewoon na en leerde op die manier heel veel). Maar op de hondenschool was het een heel ander verhaal. Maar dat vind ik helemaal niet erg; hij kan maar liever thuis goed luisteren en niet op de hondenschool, dan andersom
Maar thuis heb ik de roedel overigens nooit uit elkaar gehaald, omdat ik wil dat Finch ook alleen zou luisteren; ze zijn immers een roedel en wat maakt het uit wanneer hij luisterde? Hij leert het op die manier heel natuurlijk. Gewoon geen druk achter leggen en zelf ontspannen zijn, dat lijkt het aller belangrijkste. Ga naar de hondenschool voor de lol en het plezier. Je hond voelt ook als jij gespannen raakt en de lol er niet meer in ziet, en daar zal hij misbruik van gaan maken. Want zo slim en gevoelig zijn ze vaak wel.
Dus kop op en geef niet op! Sterker nog; het gaat nog veel erger worden, straks gaat ze puberen. Dus laat echt een hoop van je afglijden en weest trots op de kleine dingen die wél lukken, de rest komt vanzelf. Als je dat niet doet, krijg je het zelf alleen maar moeilijker als ze in de puberteit komt. En hoe moeilijker jij het gaat vinden, hoe sterker zij in haar schoenen zal gaan staan, want zij zal dat van jou voelen. Je hebt ook een kruising die daar wat pittiger in is dan andere honden. Dus trek je dingen dus ook niet persoonlijk aan en blijf realistisch denken.
En misschien is het een idee om je ouders een keer mee naar de hondenschool te nemen? Dat zij aan kunnen geven waar je af en toe tegenaan loopt?
Ik vind dat je heel trots op jezelf mag wezen wat je al hebt bereikt met beide honden! Je bent een super baasje en onderneemt al heel veel met hen. En ik denk ook dat je daar al heel ver in bent. En wat maakt het dan uit als hij z'n eigen speeltje niet uitkiest tussen allerlei speeltjes? Maakt dat nou uit, ik zou er om lachen en denken; die schat vindt alles leuk!!
Finch maakte daar ook z'n eigen spel van en had heel andere spelregels dat de instructrice had bedacht; "Hoeveel speeltjes kan ik in mijn bek doen en mee naar huis nemen?". Sja, dat dat niet de bedoeling was.. daar maakte ik me absoluut niet druk om. Kon er alleen maar om lachen! Ik vond het heel slim bedacht van hem
Het gaat erom dat het stabiele honden worden, en dan vindt ik het juiste speeltje uitkiezen niet heel relevant. Ik hemelde hem helemaal op als hij daarna met al dat speelgoed naar mij toe kwam, want dat vind ik wél belangrijk bij een stabiele hond; dat hij mij daarna weer opzocht. Hij had er ook voor kunnen kiezen naar de andere honden te gaan en dat deed hij mooi niet! Dus het is maar net hoe je het zelf bekijkt. De instructrice vond de opdracht fout gaan, maar ik was er heel blij mee! En het is en blijft mijn hond en ik kies zelf m'n regels uit als het op de opvoeding met m'n honden aankomt.