Ik begrijp het. Zulk verlies komt hard aan. Ik snap heel goed dat je tobt of je nog iets voor hem had kunnen doen, of twijfelt dat als je dingen anders aan had gepakt hij misschien nog geleefd had. Dit doet gewoon intens pijn! Het ligt niet ergens aan.. Niet aan jou, omdat je met je allerbeste bedoelingen naar de dierenarts bent gegaan, niet aan de dierenarts, niet aan de medicijnen. Je hondje was oud, met ouderdom komt gebreken en zo ook verminderde weerstand. Oudere mensen krijgen niet voor niets een griepprik rond deze tijd, een simpel virusje kan de strop voor iemand betekenen. Probeer vrede te vinden in dat hem lijden bespaard is gebleven. 13 jaar aan prachtige herinneringen, heel veel sterkte met dit verlies!
Mijn hondje was 3, hij heeft 5 maanden met veel pijn rondgelopen totdat hij mij aangaf dat hij op was, dat ik niet meer hoefde te zoeken naar een oplossing. Ik heb het er erg moeilijk mee gehad, mezelf voor m'n kop geslagen waarom ik bepaalde beslissingen heb gemaakt. Nu besef ik dat hij zonder mijn beslissingen waarschijnlijk zijn derde levensjaar niet eens gered zou hebben.
Neem je rust en je tijd om te rouwen. Neem jezelf niets maar dan ook niets kwalijk, je hebt in liefde gehandeld en daarin kun je geen fouten maken