Ik heb een paar dagen geleden zo'n verschrikkelijk nieuws gehad!
Ik voelde al een hele tijd dat Snoopy aan het veranderen was. Rustiger, vaker slapen, lange wandelingen kon ze niet meer goed aan, rap moe na het spelen... maar ik dacht, dat zal wel te maken hebben met het ouder worden (dat is ook wat mijn omgeving zei). Ook haar bloed en dergelijke liet ik jaarlijks nakijken en alles was in orde buiten wat allergieën. En dan hoor je nu dat het waarschijnlijk al een hele tijd bezig is.. Haar hartruisje is erger geworden, ze heeft een lekkende hartklep waardoor de wanden van haar hartje ook steeds dunner worden en het hart niet voldoende meer kan rondpompen.
Nu sinds een paar weken, heeft ze het 1 ne na het andere. De zoveelste oorontsteking, een huidontsteking door haar allergieën, haar mondje en tong dat helemaal opgezwollen was door 1 of andere allergische reactie op iets ( ze weten niet wat) Na een dosis antibiotica en cortisone begon er deze week iets nieuws. Ze begon zo abnormaal veel te drinken en in huis te plassen wat ze daarvoor nooit deed!slecht eten, een blauwe tong,... Dus ik ging terug naar de dierenarts en heb ze op alles laten onderzoeken. Eerst dachten ze incontinentie... Ja, was het dat maar. Uit de testen bleek dat ze al even zat te sukkelen met haar hart en niertjes
Maar blijkbaar zie je dat pas in het bloed/urine als 2/3 van de nieren al niet meer werkt, zoals bij haar het geval is.. We zijn er op tijd bij zeggen ze. Maar zo voelt het helemaal niet.. Ik voel me echt zo schuldig. 'K had mijn gevoel veel eerder moeten vertrouwen. Nu moet ze op nier-en hartdieet en krijgt ze pillekes om het te rekken.
Ik hoop echt dat ze aanslaan en dat ik mijn lieve schat nog zo lang mogelijk bij me kan houden..
'K ben er echt kapot van

'K hoop echt dat ze geen pijn heeft en dat ik haar nog een gelukkig leventje kan geven zolang ze nog heeft! Alleen weet ik niet hoe.. Hoe maak je een ziek diertje nog gelukkig? Hebben ze eigenlijk zelf wel door? Snappen ze wel, dat ze opeens niet meer mogen eten van hun lievelingsbrokjes en snoepjes, want dat dat niet goed is voor hun?
Ik vrees dat ze zal denken dat ik niet meer om haar geef, en dat ze het gevoel gaat krijgen dat ik niets doe terwijl ze haar waarschijnlijk slechter en slechter gaat voelen.
Ik kan me echt geen leven zonder haar voorstellen!!
Ik heb al veel gezien en meegemaakt en Snoopje was mijn enigste vaste schakel in mijn leven waar ik steeds op kon terug vallen..
Heeft iemand hier ervaring mee?
Help me dan alstublieft. Wat kan ik doen om mijn lieveke nog een gelukkig leven te geven. En hoe bereiden we ons hierop voor?


Reageren














