Happy hinkt een beetje - even aankijken of dierenarts?

Hallo allemaal,

Mijn 'nieuwe' hondje Happy (de blonde op de foto's) van bijna 4 jaar heeft wat problemen met haar rechter achterpootje.
Binnenshuis gaat het goed, buitenshuis het eerste stukje ook maar dan na een meter of 200 begint ze stapjes over te slaan met dat pootje, wat erger wordt naarmate we langer lopen.
Ik loop daarom momenteel al wat kortere stukjes met haar, omdat ik in eerste instantie dacht dat ze overbelast is (ze heeft een paar dagen gelogeerd in een huis waar nog acht honden wonen, en volgens haar logeermevrouw heeft ze vrij veel lopen rennen met die andere honden), maar ik heb nog niet echt het idee dat het minder wordt.
Wat me wel opvalt, is dat ze binnenshuis het pootje niet ontziet: ze gaat nog steeds op haar achterpootjes staan als ze iets op tafel ruikt of als ze op schoot wil, en ze springt nog (voor het oog) zonder moeite op de bank of op schoot.
Ze is ook nog steeds heel enthousiast om naar buiten te gaan, en speelt ook nog graag met het buurhondje als die toevallig buiten loopt. Daarbij lijkt het er niet op dat ze het pootje ontziet.

Wat zouden jullie doen: nog even aankijken en haar een beetje rustig houden (kleinere rondjes lopen, geen renspelletjes, misschien minder traplopen), of toch morgen even proberen langs de dierenarts te gaan?
Ze is net begonnen met haar opleiding tot hulphond, en toen ze daarvoor gekeurd werd was er niks aan de hand met het pootje.

Alvast bedankt voor jullie tips!

je geeft aan dat ze met acht honden flink geravot heeft, dat kan dus fout gegaan zijn.

flink geblesseerd, wat te doen nu, hou ze een week lang aan de lijn, alleen uitlaten aan de lijn, kort houden, en in een rechte lijn lopen, dus niet los laten lopen en zeker niet laten spelen, in huis wat rustig aandoen met je hond.

als het na een week niet opgelost is, dan dierenarts, wordt het voor de week erger dat manken, dan kan je eerder gaan .

Bedankt voor jullie reacties!
Loesje, als ik wacht tot na het weekend, en het blijkt een patella lux te zijn, is dat dan heel schadelijk, of kan dat zich weer herstellen?
Het laatste wat ik wil is mijn meiske schade toebrengen!

Als we het toch over luxaties hebben, het blijkt (al een paar jaar geleden) dat ik EDS 3+ heb, een bindweefselziekte waardoor al mijn gewrichten heel makkelijk uit de kom gaan.
Daardoor ben ik ook in vrij korte tijd in een rolstoel beland.
Het is de bedoeling dat Happy mij gaat helpen met kleine dagelijkse taakjes: dingen oprapen van de vloer (door mijn slechte rompbalans kan ik wel bukken maar niet meer overeind komen), helpen sokken uittrekken, deuren opendoen (zonder dranger natuurlijk), rolstoel naar me toe trekken als die te ver weg staat, alarmknop indrukken als ik een gewricht niet zelf terug in de kom krijg... Dat soort dingen.
Officieel is ze te klein om hulphond te kunnen worden, dus heb ik een 'alternatief kanaal' aangegrepen: ik train haar met hulp van een stichting. Uiteindelijk zal ze dan wel hulphond kunnen worden en overal mee naar toe mogen, maar ik krijg de opvoeding, voer en medische kosten niet vergoed, wat bij 'echte' hulphonden wel vergoed wordt.
Maar dat is niet erg, want ze geeft me er zoveel voor terug!!

Happy weegt 6,5 kg, een echt kleintje dus. Ze zal dan ook geen fles drinken kunnen oppakken of zoiets, maar wel bijvoorbeeld heel handig een sleutel, of een papiertje dat ik heb laten vallen, of een reepje chocola uit het onderste schap in de supermarkt
Ook voor de alarmknop hebben we een alternatief idee bedacht: in plaats van de knop op de grond, maken we een lichtknopje op haar hoogte. Op die manier hoeft ze niet haar gewicht in te zetten, maar kan ze met haar neusje de knop omzetten.
Deuren openen zal ze ook alleen binnenshuis gaan doen. Buitenshuis hebben de deuren toch vaak drangers of zijn zwaar, maar dan zijn er juist ook vaak wel mensen in de buurt die een deur voor me kunnen openhouden. Het probleem van de deuren is voor mij binnenshuis groter dan buitenshuis.
Mijn huidige rolstoel krijgt ze niet van zijn plaats, die is zwaarder dan zij zelf is maar ergens deze maand komt mijn nieuwe stoel, die weegt nog geen 4 kg en is dus voor haar wel te behappen. Als ik zie met hoeveel kracht ze aan een speeltje trekt...!
Ik bevestig dan aan alle deuren en aan de rolstoel een touwtje, waar ze aan kan trekken en dat op haar hoogte hangt. Zo hoeft ze geen gekke dingen uit te halen om me toch te helpen.
De planning is dat we over 1,5 jaar alle dingen zo'n beetje geleerd hebben.
Maar nu zal ik het maar even wat rustiger aan doen, ook met trainen. Misschien is een sok helpen uittrekken nu ook wel wat te zwaar voor haar.
Bedankt voor je link ook, heel helder!
En inderdaad, ook ik duim dat het allemaal mee mag vallen. Dankjewel!

Even een positieve update: ik heb het weekend over het even aangekeken, maar Happy loopt weer steeds beter! Sterker nog, als ik tijdens het wandelen zeg dat we 'terug gaan', kijkt ze me bedelend aan of we nog verder gaan, terwijl ze vorige week haast de deur niet uit wilde. Ze hinkt ook nog maar hoogst zelden en rent weer dat het een lieve lust is.
Ik denk dus dat het toch een spiertje was.
Ik blij, maar vooral Happy blij, want ze rent en ze speelt zo graag
Bedankt voor alle lieve reacties!

Ja inderdaad, het klinkt heel heftig! Maar blijkbaar kan het dus ook vanzelf weer overgaan, gelukkig maar! Ik dacht meteen aan operaties en weet ik veel allemaal...
Ja, het koppie heeft heel veel weg van een Jack, maar qua kleur (ze is niet wit, maar beige, en heeft geen aftekeningen in een andere kleur) en qua karakter heb ik het idee dat er ook iets anders bij moet zitten. Ze is ook wat hoger dan de Jack van mijn oom en tante, en dat is al de 'hoogpotige' variant.

De Parson is toch de Jack op hoge pootjes? Of heb ik het nou mis...?
Het koppie is, behalve de kleur, wel precies de Jack van mijn tante.
Ze verhaart nu wel iets meer (ruiperiode) en dan voelt ze ook wat ruwer aan, behalve net na het borstelen. Maar mijn oom en tante hebben van hun hond zowat een heel tapijtje liggen, terwijl ik het nog steeds met één keer stofzuigen per week af kan. Ik vind wel haartjes, maar echt veel minder dan ik had verwacht.
Qua grootte heb ik haar nog niet echt opgemeten, en nu ligt ze zo lekker te slapen Ze weegt 6,8 kg.
Heeft een Maltezer ruw haar of juist glad? Happy heeft op haar rugje wat ruwere haartjes (die ik er nu in de rui juist wat uit borstel), maar haar buikje en oortjes zijn juist heel glad en zacht.

Is dat de rechtse op je profielfoto? De linkse heeft wat meer weg van een bulletje-achtig-iets, als ik het goed zie (profielfoto's zijn zo klein!). Wat een mooie, met die lekkere grote oren!
Happy heeft nu echt een streep met ruwer haar over haar rug, die had ze voor de rui nog niet. Dus ik vermoed dat dat dan haren zijn van de zomervacht, die eruit aan het vallen zijn. Maar sowieso, ook al is ze niet in de rui, is haar rug ruwer dan haar buik en oortjes.
Of ze een pluizige staart heeft, weet ik niet: ze hebben haar heel kort moeten knippen, omdat ze door verwaarlozing zo'n ontzettend vieze vacht had. Staartje dus ook kort, maar nu haar haartjes weer wat groeien, krijgt ze één zo'n eigenwijs plukje aan het uiteinde van haar staart. Net of haar staartje aan het eind in tweeën splitst, heel grappig!
Dus wie weet wordt het nog wel een mooie pluizige staart. Aan de punten van haar oortjes krijgt ze nu ook iets plukjes.

Wat een prachtbeestje! Mooie foto's ook! En zo'n leuke krul in de staart!
DNA test is wel een goed plan! Ik ga wel eerst informeren wat zoiets kost, maar wie weet doe ik dat wel. En dan laat ik je uiteraard weten of je gelijk had

Update:
Inmiddels gaat het met Happy's pootje heel goed. Ze hinkt niet meer en wil eigenlijk altijd verder wandelen dan ik
Wel merk ik dat ze, als ze echt 'haast' heeft (héél nodig uit moet, vooral in de ochtend) het eerste stukje tot haar vaste plasplekje zo hard wil rennen, dat ze haar voorpootjes om-en-om neerzet en haar achterpootjes tegelijk. Ziet er een beetje uit als een konijntje, heel grappig!
Zodra ze dan haar plasje heeft gedaan, loopt ze weer normaal.