De afgelopen weken is mijn oogziekte weer aan het opspelen. Fijn, weer pijn in de ogen en oogkassen, hoofdpijn, 14 uur per dag slapen zodat ik nog minimaal kan functioneren, en me dan buiten nog constant de tranen over de wangen doen lopen door een extreme reactie op wind en licht.
Maar ondanks deze flinke dip, toch nog iets leuks ervaren! Ik had penstrainers gekocht, kleine kubusjes pens. Dobby vond daar geen bal aan, zoals bij al het eten. Tot ik voor de cursus stukjes worst en de penstrainers in mijn zakje had gedaan. We hadden na de cursus nog over, dus ik had zakje met worst en pens in de koelkast gedaan en zo had het een nachtje gelegen. Nu holt Dobby als een gek terug als ik hem roep buiten, want ik heb die pensjes bij me. Pensjes met worst aroma.
Ik ZIE hem zelfs twijfelen als ik hem roep en hij lekker naar een eend(enbout) staat te staren. Nou, wat ik vroeger ook bij me had, twijfelen deed hij niet.
Drie maal raden wat ik voortaan ga doen met die trainertjes? Juist ja, een nachtje laten intrekken met worst geur. Daar moet je dus echt bij toeval achter komen, want anders...



3 doggies
wat lekker die pensjes met worst aroma 
