Mijn baasjes noemen me dikwijls " nep-boxer "".
Omdat bijna iedere gemiddelde boxer sleept met hele boomstammen.
Behalve majesteit Kiara, die wil nog wel even een takje vasthouden, maar niet te lang, is te zwaar voor haar tere snoetje, maar wel mogen wij het voor haar dragen, wat natuurlijk een hele eer is.
En botjes alstjeblieft niet te groot, anders worden ze te zwaar, maar als je ze voor me vast wilt houden graag... dan lust ik ze wel....
Appels ja heerlijk, maar wil je wel het schilletje eraf doen?
En water in mijn bakje, ja ook lekker.
Maar als er iets in drijft, bijvoorbeeld een brokje wat erin gevallen is, of een zandkorreltje, nee dan hoef ik het ook niet meer, dan graag weer vers....
Terwijl ik buiten uit een vieze modderplas drinken geen enkel probleem vind...
Tsja en een kussen, niet van die harde kussens aub of van die gladde, die vind ik niet fijn, en ga ik dus ook niet op liggen....
En mocht er ooit een ongelukje op mijn kussen zijn gebeurd, dan schuif ik het ook aan de kant, en ga er naast of er achter zitten of liggen.
Dan snappen mijn baasjes al dat er iets aan de hand is.
En als ik buiten moet:
Stap 1: Ik kijk ze aan
Gebeurt er niks. dan ga ik door met stap 2.
Stap 2: Zielig sniffen n
Gebeurt er dan nog niks, dan ga ik door met stap 3
Stap 3: Blaffen
Gebeurt er dan nog niks, dan ga ik stuiteren ...
Tot ze vragen Kiara moet je buiten...?
Daarna loop ik de hal in, en ga bij mijn lijn en tuigje staan.
En s morgens uitlaten, aub niet te vroeg, en niet als het regent....
Maar mijn baasjes leren steeds bij



3 doggies





