Meekijkend oog van een gedragsdeskundige is nooit verkeerd denk ik.
Dat de hond bezitterig wordt ten opzichte van jou kan ook gebaseerd zijn op angst.
Als de hond wel rustig gaat liggen afstand neem zou je dit gedrag bewust kunnen belonen.
Reageert de hond bezitterig ga eens van hem weg. herhaal dat een tijdje en kijk hoe hij er op reageert. Komt dat niet over, kan je ook eens kijken naar kalmerende signalen (hondentaal) o.a. boekje kalmerende signalen van Turid Rugaas, gebruik eens kalmerende signalen naar je hond als hij dit gedrag laat zien. Laat hem in zijn eigen taal weten dat je dat niet prettig vind.
Houd dat een tijdje vol met verschillende signalen ook om te leren zien op welke signalen hij het beste reageert. Reageert ie goed neemt ie afstand > direct belonen.
Qua angst. Moet je een persoon passeren en je merkt dat ze het eng vind, zorg dat je tussen de hond en de persoon loopt.
Merk je dat ze dat nog eng vind neem de ruimte om samen met haar een boogje te maken er omheen, hiermee laat je haar zien dat je haar hebt gehoord en een veiligere situatie wil bieden.
Kan dit niet, afslaan, omkeren, oversteken. Dus oefenen op plekken waar je wel mensen tegen komt maar niet te veel ineens.
Als ze ervaart dat jij haar die veiligheid bied krijgt ze langzaam vertrouwen. Gaat dit een tijd goed kun je kijken of je bijvoorbeeld de boogjes wat kleiner kan maken. Begroet de persoon die je tegen komt vriendelijk en loop gewoon door.
Ga niet stil staan en met mensen in gesprek, want dat is in deze fase waarschijnlijk te veel gevraagd van je hond. Kun je niet onder een gesprek uit, houd dan een ruimere afstand aan en geef je hond de ruimte achter je te staan als ze dat wil of naast je te gaan zitten. Doet ze dat rustig uiteraard belonen.
Niet laten aaien of benaderen door anderen. Laat haar weten en voelen dat je haar beschermd. In een latere fase kun je kijken of zij zelf nieuwsgierig is. Je kan dan met bepaalde mensen afspreken dat zij rustig blijven staan eventueel zelfs met de rug naar haar toe, niet naar voren buigen niet proberen haar te aaien, maar gewoon alleen gelegenheid bieden te snuffelen. Wil ze niet, prima dan wil ze niet > nooit afdwingen of forceren dan wordt het erger.
Sommige honden kunnen hier wel degelijk met begeleiding overheen groeien of in elk geval meer vertrouwen krijgen. Er zijn ook honden die er niet overheen komen en die je dus gewoon in bescherming moet nemen.
Eventueel tuigje aan met tekst niet aaien of niet benaderen. Om het haar wat makkelijker te maken.
Het 2de probleem denk ik dat je daar het best een gedrags therapeut bij kunt hebben die mee kijkt handvatten kan geven uit de praktijk ervaring, ter plaatse kan zien hoe je hond reageert.
Ik denk dat de kans groot is dat ook hier angst en onzekerheid een rol speelt. Jij bent haar zekerheid. (De nieuwe pup vraagt aandacht van je.. en neemt dus een stukje zekerheid van haar weg zou dat kunnen? haar reactie daarin werkt effectief dus om die reden kan ze het misschien nu ook naar de katten toe gaan passen).
Voor begeleiding hierin zou ik echt willen verwijzen naar deskundige hulp want als je hierin fouten maakt is daar niemand bij gebaat.
Verder kun je alleen wat goed gaat belonen. Reageert ze fout naar de pup of de katten begint ze überhaupt met focussen zou je haar aan de halsband kunnen nemen en zonder wat te zeggen naar haar plaats kunnen begeleiden. Telkens weer. Zo gauw je ziet dat ze focust > naar haar plaats brengen. Geen woorden, rustige kalme houding. Focussen>plaats. De eerste de beste keer dat je ziet dat het ontstaat en ze gaat dan zelf naar haar plaats "super belonen" en vol blijven houden.
Heb je aandacht aan de pup gegeven, roep haar erna bij je geef haar aandacht, laat op die manier weten dat ze niet te kort komt, dat ze echt haar aandacht wel krijgt.
Misschien bewust aparte momenten inlassen, denkspel met de oudste (in aparte ruimte), erna denkspel met haar, daarna met de pup. Leren dat ze allemaal apart aandacht krijgen.
Zij moet beschermd worden tegen zichzelf en de pup en de katjes tegen haar.
Als je bij paarden bent en wilt ze aanhalen, maak eerst contact met de hond is ze met jou bezig beloon haar zo ben je braaf. Leg haar af nog eens braaf hoor. Kijk naar het paard even een aai over de neus, doet de hond het goed belonen.
Ik denk dat dit een heel lang proces die heel veel tijd en geduld gaat kosten.
Ze moet leren dat ze jou niet kwijt raakt aan die andere dieren.
Ook moet ze leren dat jij keuzes voor jezelf maakt.
En dat jij jezelf kunt beschermen.
Ik denk dat dit gedrag puur gebaseerd is op angst en onzekerheid. Het is zoeken waar je hond goed op reageert, zoeken naar wat ze nodig heeft. Wat ze sowieso nodig heeft is dat jij vertrouwen uitstraalt, jij beslissingen neemt (want ze heeft begeleiding nodig) jij haar beschermd als je merkt dat ze bang is. Wil zij beslissen dat een andere hond niet in je buurt mag komen "Nee" niet nodig want je bepaald zelf. ZIj moet leren dat ze niet voor jou hoeft te gaan beslissen omdat ze onzeker is. Ze gaat jou bewaken omdat ze niet goed voor haar eigen angst kan zorgen/beschermen denk ik.
Je kan ook kijken of er een bach remedie is waar ze goed op reageert puur als ondersteuning. Iets tegen stress/onzekerheid/angst het zal niet het probleem oplossen, maar het kan haar wat ondersteuning bieden waardoor ze het misschien iets makkelijker aan kan.
Alles wat ik heb geschreven is puur alleen gebaseerd op wat ik denk op basis van wat ik in je openingsbericht heb gelezen. Extra inzicht van een deskundige die met jou en je hond meekijkt ziet en voelt wat er gebeurt kun je denk ik de meeste profijt van hebben. Wij kunnen alleen oordelen meedenken op basis van wat je schrijft zonder het daadwerkelijk te zien. Gezien het type kruising lijkt het me wel noodzaak dat er zo snel mogelijk mee aan de slag gegaan wordt.
Verder zou je nog kunnen kijken naar wat je met de hond onderneemt. Kan er een kans bestaan dat deze hond het meer nodig heeft om voor je/met je te werken, zou het iets zijn om eens te kijken hoe ze reageert op een paar speur lessen. Honden die behoefte hebben om te werken en dit niet tot uiting kunnen brengen kunnen ook afwijkend gedrag gaan vertonen, in combinatie met haar aanwezige angst/onzekerheid kan dat gedrag uit de klauwen lopen.
Heeft ze een wil to please. Is ze goed af te leiden, kun je goed haar aandacht vasthouden als je met haar bezig bent? Die wil to please kun je ook gebruiken in het aanleren van gedrag dat je graag ziet ter vervanging van gedrag dat je minder graag ziet.
Heel simpel voorbeeld, wij doen met sadi bewust geen trekspelletjes (enerzijds heupen gevoelig voor hd) anderzijds het is een hele eigenwijze dame met een eigen wil die geneigd is heel duidelijk te maken wanneer iets niet naar haar wens is. Een enkele keer als we haar flostaow willen omruimen en ze pakt hem vast, zeg ik los, soms doet ze dat perfect soms niet, de keren dat je dat niet doet begint ze er toch aan te trekken en zie je een focus ontstaan. Ik blijf de flos vast houden maar ontspan/zorg dat ie niet te strak komt te staan dus ze niet verder kan opbouwen. ipv de los die niet werkt zeg ik Sadi poot, ze laat los en geeft een poot omdat ze ook een wil to please heeft. Ik zeg braaf, geef haar de flos vraag haar los te laten wat ze doet geef een ander speeltje en leg de flos weg zoals ik van plan was te doen.
Soms is het heel omslachtig, ik had ipv los kunnen eisen, maar ik weet dat ik dan een strijd aan ga het toch een trekspel word waarvan ik niet wil dat die ontstaat. Ik probeer het een te vervangen voor het ander om daarna alsnog hetgeen te vragen wat ze eerst niet deed. Bij Sadi werkt dit. Elke hond is anders, elke hond kan een andere aanpak nodig hebben. Een zoektocht, ontdekkingsreis en leerweg in 1. Je leert van je hond en je hond leert van jou.