Agressie Amerikaanse Stafford bijna 3 jaar

Ze zijn geweldig History en ik geloof je ook graag maar ik kan je bijna garanderen dat wanneer ik er tussen sta dat het mis gaat gewoon om het feit dat niets mij ontgaat en alleen daardoor al een brok spanning ben en dat breng ik over. Zou het graag willen zien en meemaken en dan voor mezelf positief afsluiten

" Wij hebben vroeger een pitbull gehad, Bart.
Een flinke zwarte reu. Ook wel het nodige mee meegemaakt.
Maar zo'n vreselijke lieve hond.
Ik had het er met mijn man over van de week.
Onze huidige hond, Borres is een schat. We zaten met zijn tweetjes de honden te vergelijken (nooit doen natuurlijk hihi) en ik vroeg me af waarom toch Bart nog zo diep in ons hart zit (we hebben ook al meerdere andere honden gehad vroeger thuis) en we toch het idee hebben dat hij nog liever was dan Borres terwijl we met Bart de 'problematiek' van de pitbull ten volste hebben meegemaakt en Borres zo ontzettende voorbeeld hond is in huis.
Mijn man kon dat heel goed omschrijven, bij Bart had je nooit het idee dat hij het ergens voor deed. Je had het idee bij Bart als hij bv een knuffel kwam geven hij dat niet deed omdat hij een knuffel nodig had maar omdat jij een knuffel nodig had.

Het is lastig uit te leggen want ze zijn me allebei even lief en ik wil Borres niet tekort doen maar hoe Bart van het gezin hield is niet te omschrijven. Het was ook niet voor te stellen wat wij maar ook de kleinkinderen allemaal met hem konden doen, alles was goed.

Ik moet wel zeggen dat doordat hij een echte pitbull was met zijn pitbullse streken ik wel angstig geworden ben om nog een keer aan zo'n hond te beginnen. Maar dit heeft alleen betrekking op de omgang buiten met honden en dan inderdaad de ellende dat andere mensen hun honden niet onder controle hebben (ben er nou eentje van die kant ) Maar diep van binnen zou ik eigenlijk niets liever willen.

Misschien ooit in de toekomst.

Ik kijk ook regelmatig in de asiels en dat vind ik wel lastig. Ik zou niet weten of ik daar aan zou durven beginnen alhoewel er wel erge lieve bijstaan. "

Irma

 Tip voor de toekomst ,neem een bully dit zijn wat gemoedelijker zowel naar mens als dier

Bedankt voor je reactie...

Knap dat dit bij jou zo gaat, bedoel ik niet flauw hoor,maar gewoon echt als knap,  en als jij weet dat je hierop kunt vertrouwen, lijkt me dit goed toch

Heb ik lola alleen, kan ik veel met dr, en zou ik veel kunnen proberen, lopen we met de roedel, wat meestal zo is tegenwoordig, dan vertrouw ik haar niet, ze neemt het veel te heftig voor de rest op.

dan zou ze dus ook veeeel eerder problemen opzoeken, dus ik geef haar die kans nooit.

Is ze alleen, kun je soms best iets van leuk en makkelijk gedrag naar andere honden zien, maar zelfs dan, neem ik eigenlijk nooit een gok, en kap ik het meeste op tijd af, en stuur dus ook loslopers weg. want het feestje kan snel omslaan...

bovendien wil ik ook niet in de hand werken dat iedereen dus wederom zijn hond bij ons laat "omdat het toch wel kan" dus ik ben meestal wat stelliger, en dan heb ik een volgende keer geen last van die losloper op ons af

 Hoeveel verschillende rassen heb je ervaring mee dat je dit denkt te kunnen stellen? Zoveel rassen die hier gevoelig en gevoeliger voor zijn, zou jij mogen weten denk ik ?

Beste Jeremy,

Omdat Darco werd aangevallen toen hij aan de lijn liep en jij hem (ongewild) niet kon beschermen, heeft hij zijn vertrouwen in jou verloren.

Het enige wat jij nu moet doen is het vertrouwen van Darco terugwinnen.

En dat kan je maar doen in samenwerking met jouw andere honden.

Dit doe je door je, met veel geduld, consequent en vastberaden, op te stellen als de roedelleider.

Mensen denken maar al te veel dat dieren moeten opgevoed worden maar uit mijn ervaring als dierenarts kan ik je zeggen dat het andersom is. Een hond leer je kunstjes aan maar zijn gedrag wordt door jou bepaald.

Veel succes

 Algemene strekking
Staffords zijn gevoeliger voor stemmingswisselingen dan andere honden. Dit is een gegeven. 

er zijn zoveel rassen die hier gevoelig voor zijn, niet alleen de stafford.

Ik denk ook niet dat je dat zo stellig kan zeggen. Ik heb wel, zuiver op basis van persoonlijke (maar dus beperkte) ,ervaring dat Staffords een groot empathisch vermogen beschikken en daar erg gevoelig voor zijn. het zijn toch heel erg mens gerichte honden waarin voor mij een verklaring schuilt. Maar goed, dat is anekdotisch en persoonlijk, geen gegeven. Dat maakt ze ook niet gevoeliger dan andere honden, het gedrag is alleen zeer opvallend.

 Hier merk ik het ook dat ze erg gevoelig zijn voor stemmingen. Ze pakken het alleen beide weer op een andere manier op. Xena wil je echt geruststellen door bij je te komen en te knuffelen en Buddha ontwijkt je en zoekt een rustig plekje op voor zichzelf, das een echte man die weet niet hoe ie er mee om moet gaan haha. 

Als dit gedrag nog niet te lang duurt en al is ingesleten, kun je het vaak nog wel ombuigen. Heb geen ervaring met Staffords, maar wel met honden van mij die zijn aangevallen. Heb het zelf afgelopen jaar met mijn jonge reu gehad, die ook met agressie ging reageren (geen vechtras dus misschien toch anders????) Was meer grommen en blaffen. Ben naar een gedragstherapeut gegaan en heb sessies gedaan met andere honden op grote afstand en belonen voor rustig gedrag. Zo steeds wat dichterbij andere honden. Het gaat nu weer goed, hij speelt ook weer met andere honden, alleen honden die op zijn aanvaller lijken blijven spannend.

Sinds kort komt er een American pitbull op ons losloopveld, en ik was alert. Maar, ondanks dat ze wordt lastig gevallen door een reu, meerdere pittige labrador-pups, blaft ze hooguit. Ze is drie jaar oud. De baas (vriendelijk, niet-macho) gaf aan dat opvoeding veel uitmaakt, naast dat ze van vriendelijke ouders kwam, alle nestgenoten zijn vriendelijk. Tja.... Wat is wat?

Dat is een pitbull die nog good cop is en nog niet corrupt? :P

Maar er zìjn wel die gewoon met honden kunnen toch. Vriendin van me heeft een engelse stafford die is 8 inmiddels en die heeft zn leven lang nog geen lip opgetrokken naar een andere hond. Die speelt er alleen maar mee. Opvoeding? Nou. Nee.. :P

@ Engelse stafford

mijn hond is weleens plots belaagd, ik kon haar toen ook op tijd eruit snappen, voordat ze zelf dingen op ging lossen. Maar dat is eens, of een paar keer, andere keren kiest ze snel voor een aanval.

Dat is met name bij kleine felle terriërs bv, zoals jack russels, dat is vaker misgegaan met loslopers die ons belaagden. wat nu zorgt dat ze deze bijna direct grijpt, zonder waarschuwing. dit heeft ze ook sneller bij collies, en met name borders. herders kunnen ook erg fout zijn.  haar beschermingsdrang is groot, zonder de rest van de roedel is ze ook makkelijker hoor. en beter leesbaar, dingen volgen dan minder snel op.

je hebt wel gelijk dat mijn hond waarschijnlijk meer zou kunnen dan ik aan ga met haar, maar ik breng haar alleen in een dergelijke situatie  als ik weet dat ik haar vertrouwen kan, of dat ik haar uitstekend lezen kan in die situatie, zodat ik weet dat ik tijd heb in te grijpen en te aanschouwen. wordt dit twijfelig of weet ik het niet, breng ik zowel mijn hond, als de andere hond niet in zo'n situatie.

edit;

En nee, ze is vrij cool en toont absoluut niet zomaar agressie bij het zien van een hond op afstand...er is altijd wel een trigger, of een hond in haar persoonlijke ruimte die ze niet wil, een hond die naar dr snauwt, staart of belaagd.

Pfft, volg het amper meer..

Maar als je gewoon een goede staff hebt zal die echt niet alles meteen willen opvreten.

Die zal enkel als die wordt uitgedaagd die uitdaging aan gaan.

Ik heb zaterdag bijv. nog een wandeling met Roosje gedaan.

Haar volwassen bouvier teef, mijn volwassen AST teef en de SBT reu van 7 maanden oud.

Bij aankomst ging de hond van Roosje al direct liggen voor de jongste.

Chleo hield ik even rustig op gepaste afstand.

Eerste 5 minuten vonden alle 3 het allemaal zeer interessant, alleen mijn AST liet al gauw blijken dat ze verder niks hoefde te weten van Drib, waarop Drib goed inspeelde door haar ook met rust te laten.

Drib heeft onder het wandelen soms staan blaffen in de hoop dat ze toch een potje spelen kon uitlokken, maar die van mij waren na die eerste 5 minuten op standje "negeren" gegaan en reageerden er totaal niet op.

Daarna Roosje ook nog een paar signalen bij Chleo laten zien, waarin ik kan zien dat ik moet opletten met Chleo.

Dit was op het moment dat wij ergens stil stonden en er achter de sloot een hond al blaffend aan kwam rennen die ging fixeren naar Chleo tijdens het blaffen. Je ziet dat gewoon de stand van de staart veranderen, de houding strak gaan en dan weet ik precies dat ze daarna geen signalen meer geeft en (indien de hond voor me zou staan) dat ze zou uithalen.

Uiteindelijk liepen de dames met 1 meter tussenruimte naast elkaar, mekaar beiden negerend.

Voor ons alle 3 een uitermate leuke, ontspannende en gezellige wandeling geweest.

heb je met Roosje gelopen, top

ik meen dat Roosje hier zo nieuwsgierig naar was, het gedrag van deze honden en hoe dat in zn werk gaat

hoe is het haar bevallen? 

We gaan wat vaker wandelen als ik daar in de buurt ben hahaha.

Het is haar ook prima bevallen.

Drib vond wat minder leuk, want die wilt alleen maar spelen hihi, maar Drib paste zich echt super aan.

Overigens echt een hele leuke bouvier! Echt een knuffelkontje :-)

"  
We gaan wat vaker wandelen als ik daar in de buurt ben hahaha.
 
Het is haar ook prima bevallen.
Drib vond wat minder leuk, want die wilt alleen maar spelen hihi, maar Drib paste zich echt super aan.
Overigens echt een hele leuke bouvier! Echt een knuffelkontje "

Chleo & Brasco

Hihi, klopt Drib is echt een knuffel kont :)

Het is mij zeker goed bevallen. Ik had een beeld van honden die tegen elke hond agressief zoudem zijn en dat de kans dat Drib aangevallen zou worden, groot zou zijn, maar dat valt echt reuze mee (bij goede eigenaren dan). Ik wilde weten hoe Drib zou reageren bij zo'n soort volwassen hond die sneller als gemiddeld een andere hond aan zou (kunnen) vallen. Drib reageerde niet anders als bij andere honden. Ze pikte de signalen perfect op en handelde daar naar. Ze wist exact hoe ver ze kon gaan, maar zoals haar karakter is: ze wilde graag spelen, maar Drib had goed door dat de andere 2 niet wilde spelen en bleef op veilige afstand proberen uit te dagen tot spel door middel van blaffen. Toch denk ik dat het door blijven gaan met blaffen voor Drib ook een stukje overprikkeling was omdat Drib al een drukke dag achter de rug had.

Maar ik zou graag vaker willen lopen met jullie hoor En dan eens kijken hoe het met dat blaffen zit als ze een dagje rust heeft gehad. Ik verwacht dat dat dan vrij snel over is.

Overigens zie ik dat Drib over het algemeen met echt agressieve honden 2 manieren heeft:

1. Negeren en weg lopen.

2. De agressie van de andere hond weten om te zetten in leuk spelen.

Drib gaat eigenlijk nooit in op dat agressieve gedrag zelf (uitlokken of verergeren doet ze dus niet), maar omdat 'jullie soort' honden sneller tot een aanval over gaan, wilde ik weten of Drib optijd die signalen zou oppakken en dat deed ze