niemand kan in je gezin kijken hoe het gaat, men kan makelijk zeggen dat je je best niet hebt gedaan!
Je hebt een keuze gemaakt om te zorgen dat je hond en voor al je gezin het beste krijgt.
Wat je beschrijft over je hond die nu weg gaat..zie ik veel terug van onze hond., die we ook hebben moet plaatsen( bij mn schoonouders)
dat was voor zowel de hond als voor ons gezin het beste! we hadden eindelijk weer normale rust en Jill ook...want hele gezin leed er onder...
Onze hondje die weg moest kreeg te veel prikkels van de omgeving en daardoor reageerde zij zo extreem...ze was zo erg dat ze aan kameringpillen moest...
Ze luisterde wel goed,dat was ook alles...ze was te aanwezig...ik was hele dag met haar bezig...ze vroeg constant aandacht en blafde op alles en naar iedereen!
ze begon kinderen te bijten! en paar keer heb ik optijd kunnen ingrijpen anders had ze die kindjes in gezicht gebeten,2 of 3 al in de handen gebeten(niet door gebeten of zo hoor) er waren veel meer problemen.
we hadden net als jij alles gedaan...we zijn een jaar bezig geweest! we hadden te veel problemen om hier nu neer te zetten.
ik was op laast helemaal op en ik kon niet meer, ik had geen tijd of energie voor mijn zoon en huishouding!
zelfs mijn humeur leed er onder...van vrolijkheidzelfe werd ik een narrigheidje
problemen met de buren om haar gedrag!
rustig even praten of kopje koffie drinken? niet te doen! en we waren altijd bezig met haar!
na 20 min wandelen was ik zo op en zo moe, en alle energie uit me gezogen dat ik gewoon paar uur moest slapen om weer energie te hebben voor mijn zoon als die uit school kwam!
Zelf mijn zoon kreeg zijn rust niet van hondje! kon niet normaal spelen of de hond viel hem lastig enpeste hm om aandachtte krijgen!
ik begrijp je keuze heel goed, een andere kan makelijk praten,maar die hebben niet door gemaakt wat jij nu door maakt en wat ons gezin doormaakte.
toen onze hondje bij mn schoonouders ging wonen,was ik geestelijk lichamelijk en emotioneel helemaal van slag!
ik wist niet wat ik met mezelf aan moest.was immers al een jaar bezig met haar en ineens heb je niets meer! ben als een dolle stier bezig geweest met tuin en huis, want ik wist niet om te gaan met de rust die ik opeens had! heel vreemd vond ik het en wist niet hoe ik er mee om moest gaan. nu is mn tuin eindelijk mooi( heb het toen moeten aanpassen aan hondje) nu kon ik hem zo maken als ik wilde! en mn huis is nu mooi geverfd en gedaan
bij mijn schoonouders heeft ze weinig prikkels en reageerd ze normaal,zoals het zou moeten!
zij wonen heel rustig,amper mensen en verkeer!
we hebben toen een goede keuze gemaakt, soms is een hond niet beter af bij je te laten en kan je beter zorgen dat hij of zij op een andere goed plekje terecht komt! gaat niet alleen om jou of je gezin, gaat ook om de hond zelf en dat vergeten veel mensen!
Wensen je heel veel sterkte en hopelijk krijg je hond de juiste goede plek! zonder te veel prikkels!
Groetjes en liefs Louise