Castreren?

 Hierom heb ik dus voor defenitief gekozen...o.a....maar wanneer zo'n implantaat stopt met werken krijgt hij wederom een hormonen stoot..

Die kun je voor zijn door het (vroeg) tijdig herhalen of op definitieve castratie over te gaan alvorens de ballenweer richting normaal formaat gaan. 

Zelf zou ik ook voor een chem. castratie gaan om eerst te zien wat voor invloed het op het gedrag/karakter van mijn honden heeft wederom pas bij volwassenheid tenzij mi extreme zaken zouden spelen.

Ik ook hoor, als je dan zo ver bent dat je naar castreren zou neigen, dan eerst het implantaat.

'Vroeger' kreeg de reu dan zo'n prik maar dat was behalve rotzooi echt nutteloos, onze vorigenreu reageerdedaar totaal niet op, maar goh wat een fijne hond kwam er tevoorschijn na de echte castratie.

Hij was toen wel 3 jaar oud en zeer volwassen. Maar hij was na de castratie ook weer bezig met de rest van de wereld. 5 jaar later zat hij nog wel kort vast op een teef.

Mijn huidige hond moest om medische redenen met spoed gecastreerd worden toen hij ruim 5jaar was, we hebben nooit enig verschil aan hem gemerkt behalve dat het medische probleem gelukkig verdween en hij wat minder liep te kwijlen buiten. Geen hond die hem mis verstaat, hij is nog net zo sturend en stabiel als er voor. Werken en trainen vindt hij geweldig. Inmiddels is onze grote vriend  10 jaar en toevallig deze week medisch gekeurd voor het nieuwe seizoen (hij is nu eenmaal 10 en groot) maar hij is in alle opzichten tiptip in orde. Zowel fysiek als het bloedonderzoek.

Persoonlijk vind ik de gevolgen van een castratie bij een volwassen reu zwaar overschat.

Het kan de hond iets milder maken, en Wegloop gedrag verminderen maar het worden geen sullige geslachtloze wezens die dom en dik door het leven gaan....totaal niet zelfs.

Ik denk wel dat het verstandig zou zijn als mensen bij de aanschaf van een hond wat bewuster om zouden gaan met de keus van het geslacht. Ik denk dat er dan een hoop getob en paniek en in sommige gevallen 'foute' niet omkeerbare beslissingen bespaard zou blijven. Wederom onvoorziene extreme gedragingen buiten beschouwing gelaten. 

" Iedere geslachtskeuze zal zijn perikelen houden.

Meer keuze dan mannelijk of vrouwelijk of iets daar tussenin is er nu eenmaal niet

Gewoon niets dramatiseren. Rustig blijven en vooral zaken 'de tijd' geven voordat je tot een beslissing komt. "

Suzan

Uiteraard maar als ik hier soms thema's voorbij zie komen in de trant van; "Help mijn reu rook aan een plasje en begon te klappertanden!" ...krab ik ook wel eens achter mijn oren....

 hahahahaha, alle reuen hebben blaasontseking. Grappige opmerking! 

 Dit vind ik ook heel gek, dat iemand denkt een Reu te hebben, blijkt het een teefje te zijn...Zo iets kun je toch zien??

Gister zat ik met een vriend in een gezellig restaurantje te kletsen...Vertelde ik hem hoe het gaat met mijn hond. Kwam hij met een verhaal:

"Ik had mijn poes naar de dierenarts gebracht om haar te laten stereliseren"

Werd ik gebeld door de dierenarts toen ik net thuis kwam en vertelde me:

"ja meneer ik heb uw poes hier bij me op de tafel liggen en haar open gehaald maar alles is er al uit"! Ze is al een keer gestereliseert meneer!!!

Vriend: UHMZZZ??? Nou dan haal ik haar maar weer op! Maar ik snap niet hoe dit kan!!!

Hij haalt zijn slaperige poes met veel vraagtekens weer op, maar wist niet meer dat ze een ingreep gehad had. Hij had haar al van jongs af aan maar nooit naar een dierenarts gebracht zij hij....of hij is het vergeten. Hij zij dat hij ook maar de helft van de operatieprijs hoefde te betalen....

" Ja, lach me maar uit Sandra!

Die arme Kater moest zijn leven lang luisteren naar de naam ''Miepie+Piepie''

Hi,hi… maar hij was er niet ongelukkig onder hoor!

Toen hij gecastreerd was zei ik ook tegen hem: ''Zo, nu doe jij je naam eer aan.. een echte Miep''

Wat een bizar verhaal over die poes?

Wel voor Jan doedel haar buikje open.. hoe kan dat nou?

Geen litteken te vinden geweest? zelfs niet na het scheren? "

Suzan

Was ook wel heel grappig hoor, al is het bij een poes eh ik bedoel kat wat moeilijker te zien natuurlijk....

 Ja wel een litteken begreep ik maar hij wist niet waarvoor???

Ik ben hier 1 van de weinigen die wél voor castreren is.

Ik heb zelf 2 gecastreerde reutjes en bij mijn familie lieten ze de reuen ook altijd castreren.

In de bijna 50jaar die ik nu op deze aardkloot aanwezig ben heb ik nog nooit een nadeel ondervonden van het castreren van reutjes.

In mijn omgeving zijn er alleen gewenste resultaten geweest.

Ik ervaar het als ideaal.

pffff Ozzie enorm druk, liet zich niet vangen in de tuin, rende van hot naar her, zeer onrustig, zit nu in zijn mand te loeien (wolven). Tijdens het wandelen helemaal gek in zijn kop en geen land mee te bezeilen. Ze zeggen dat het eerst nog even wat erger wordt toch? vanochtend en overdag was hij prima....heeft ook nog rust gehad...?

22.00: Is nu weer rustig en ligt te slapen. Morgen weer een dag en zien we weer verder. 

 Bedankt voor jouw bemoedigende woorden! Kun jij mij misschien vertellen hoe honden na een castratie reageren wanneer ze nog vol hormonen zitten? Wat ik eigenlijk bedoel is, hoe gaat zo'n periode na een castratie wanneer de hormonen afnemen. Ik begreep dat het 6 weken kan duren voordat de hond weer een beetje op orde is toch?

al eens aan chemisch castreren gedacht  dat  helpt een jaar..   is een injectie..  bij mijn hond ook laten doen..  werkt echt... groetjes...

 Ik heb overal aan gedacht door uit te zoeken wat wat is, vanaf dat hij 8 maanden is....Tot aan gedragswetenschapper aan toe. Fijn dat het bij jouw hond werkt...

Mijn Jack Russel werd steeds lastiger met andere honden/reuen. Op 7 jarige leeftijd heb ik hem uiteindelijk maar gecastreerd. Als ik eerlijk ben had ik liever gehad dat ik die beslissing eerder genomen had. Bij erg dominante reuen kan castratie wel helpen dit te verminderen, maar iedereen moet natuurlijk vooral zelf beslissen of ze dit willen.

 Dit hadden eigenlijk 3 doggies moeten zijn sorry..

Van de operatie hebben de honden die ik ken en heb verder nooit last gehad maar ik ben ook een overtuigd vitamine C gever en ik ben van mening dat ze dan minder last hebben van ontstekingen e.d. omdat bewezen is dat niet iedere hond zelf vit. C aanmaakt.

In principe is het bij ons altijd zo gegaan dat als ze helemaal bijgekomen waren uit de narcose het leven door ging zoals altijd.

De dekdrang neemt bij de ene heel snel af en bij de andere duurt dat iets langer.

De Jack Russel van mijn zoon is nu na 3jaar pas helemaal vrij van drang.

Ik fok Zwitserse Witte Herders en dit jaar is het eigenlijk voor het eerst dat het hem niet veel meer doet als de teven loops zijn.

Daarvoor ging ie er nog wel eens achteraan als het D-Day was en de teefjes zich gingen aanbieden. Omdat ze zo aandrongen wilde hij ze nog wel eens proberen te bestijgen.

Echter, er zijn ook reutjes die na hun castratie wél gewoon blijven dekken als ze samenwonen met een teef. Wat dat betreft kan de natuur je blijven verrassen.

Teven kunnen zo vasthoudend zijn als ze gedekt willen worden dat ze continue achter een reu aanzitten en hij uiteindelijk doet wat van hem gevraagd wordt maar zelf op pad gaan, overal zijn geurvlag uitzetten én de vaak lastige voorhuidontsteking zijn na castratie in mijn ervaringen verleden tijd.

Ik heb gewoon geen gewetensbezwaren bij een castratie en heb ook nooit vervelende gevolgen ervaren dus ja, ik laat het gewoon altijd doen als ik een reu heb die niet als dekreu gebruikt wordt maar die ik wel gewoon wil houden in mijn roedel.

Je moet na alle meningen en adviezen gelezen te hebben heel goed nadenken en luisteren naar wat je gevoel je ingeeft.

Succes!