Een tweede hond neem je omdat je dat zelf wilt, niet om je reeds aanwezige hond wat op te vrolijken (de meeste oude honden vinden een stuiterende pup niet echt iets om vrolijk van te worden).
Ik vind het altijd wat lastig, mensen willen zo vaak 'een maatje voor de hond', terwijl de hond misschien wel geniet van het feit dat alle aandacht van het baasje voor hem is.
Toevallig had ik het er gisteren met mijn dierenarts over, dat ik wel eens heb gedacht of een tweede hond Mellow zou kunnen helpen. Maar je moet dan maar nét de juiste hond vinden en het geluk hebben dat zij elkaar ook écht leuk vinden.
Zelf heeft hij ook 2 honden. Ze leven samen, maar daar is dan ook alles mee gezegd, slapen niet samen in de mand, spelen niet met elkaar.
Dus daarom: als je een tweede hond neemt, doe dat voor jezelf.
(Maar dat is mijn mening, misschien ben ik de enige die er zo over denkt.)