"
Tja, tussen de middag naar huis lukt mij ook niet qua reistijd . Eerste tijd nog niet alleen.. hoe ging dat bij u? waar had eventueel Mellow last van?
Asielhonden vind ik wel echt leuker.. het idee dat ik de min of meer pechvogeltjes nu liefde kan bieden, daar smelt ik van! "
U??? 
Mellow kwam toevallig op mijn eerste vakantiedag, dus ik had 6 weken. Zij was 4 maanden toen ze bij ons kwam, dat is nu dus 3 jaar (en 2 weken) geleden.
Zij kan wel alleen zijn, sloopt niks, blaft niet (tenzij de deurbel gaat).
Toevallig hebben we haar laatst gefilmd en toen heeft ze wel gehuild. Maar ze is sinds het WK (vuurwerk, jeeeej
) een beetje van slag, wil ook niet meer beneden slapen 's nachts.
Waar ze verder nog last van heeft? Heb je even? Ik zal proberen het kort te houden: ze is gevonden op straat, met haar broertje, toen ze 3 maanden oud was. Maand asiel op Malta, toen naar NL en naar ons.
Eerste tijd beetje bang, maar goed laten wennen aan enge dingen. Toen werd ze aangevallen, moesten we overnieuw beginnen, maar ook dat ging goed.
Vuurwerkperiode was niet tof.
Zomer 2012 heel erg geschrokken van grote groep wielrenners (zeker 20 stuks).
Met mooi weer wil ze in de wijk niet plassen. 's Morgens doet ze 1 of 2 plasjes (op werkdagen, dus om 7 uur), 's middags moet ik naar het bos. 's Avonds doet ze soms wel een plas, soms ook niet.
Voor de wandelingen moet ik echt elke dag naar het bos. Had ik nog hele dagen gewerkt, dan had ik (vooral in de winter) een probleem gehad, want om half vijf ga je niet lekker een uur door het bos lopen.
Ze is onzeker, kan soms erg schrikken. Vorig jaar stond ze gillend op straat omdat ze 50 meter verder 2 wielrenners zag. Inmiddels doet ze dat niet meer. Schrikt ze in het bos, dan blijft ze even een paar minuten schuin achter me lopen, daarna hersteld ze zich weer.
Maar ik kan geen dag bos overslaan, want dan doet ze gewoon niks. Met regen gaat het beter, dan kunnen we wel 10 tot 15 minuten hier buiten zijn en durft ze zelfs het bruggetje over. Maar dat zijn zeldzame momenten.
Dus ja, denk er heel goed over na. Ik zag het van tevoren ook heel leuk voor me, met lange wandelingen in de wijk, maar dat was eigenlijk alleen het eerste jaar zo.
Zij is ook onze eerste hond en ja, daar heb ik me best op verkeken geef ik eerlijk toe.
Maar ik ben hartstikke stapeldol op haar hoor, begrijp me niet verkeerd 
(Sorry, als ik zeg dat ik het kort probeer te houden wordt het nog steeds een lang verhaal, kun je nagaan wat het wordt als ik haar hele levensverhaal moet neerschrijven...
)