Hallo allemaal,
zoals jullie misschien wel weten heb ik in juni mijn 2 maatjes verloren.
Rano op 5 juni om 10.00 uur 's avonds aan een hartstilstand of beroerte (weten we gewoon niet) en Tessa zijn mamma, op 28 juni aan lymphklier kanker.
Het was zo vreselijk stil in huis. Ik heb mijn hele leven honden gehad maar kon het door mijn verdriet niet opbrengen om op zoek te gaan naar een nieuwe vriend. Voelde aan als een soort van verraad.
Maar of de duivel er mee speelt, nu is er een hond (Dalmaat) in het asiel van Rotterdam die hoog nodig een baasje nodig heeft. Nou je raad het al, ik wil er wel voor gaan al is het behoorlijk huiverig.
Patch (is zijn naam) is een Dalmatische reu van 4/5 jaar oud. Hij is op straat gevonden en zit nu 2 weken in het Rotterdamse asiel. Een Dalmaat hoort niet in een asiel thuis, daar kan een Dalmaat absoluut niet tegen.
Net als mijn Rano had hij toen hij gevonden werd last van blaasgruis. Hij is hieraan geholpen en het gaat nu goed met hem. Heb hier dus wel enige ervaring mee, Rano is 2x geopereerd omdat blaasgruis zijn plasbuis verstopte. Betekent dus levenslang op dieet. Is geen probleem.
Ik ben in 2009 naar België verhuisd en heb speciaal voor mijn dieren een huis zonder trappen en een hele grote tuin gezocht. En gevonden! Betekent dus dat een hond met blaasgruis nooit zijn plas hoeft op te houden. Dit heeft bij Rano vreselijk goed geholpen.
Het is spannend. Morgen gaat mijn dochter kijken omdat het mij niet lukt wegens logé's. Voor maandag heb ik zelf een afspraak staan en mag hem, wanneer het klikt, gelijk meenemen.
Ze zeggen dat hij nog veel opvoeding nodig heeft, nou dat is geen probleem. Heb al mijn Dalmaten altijd zelf opgevoed en het waren super honden.
Spannend!!
Reageren
