Ik ga met iedereen mee die zegt,dit hondje is bang,geeft duidelijke signalen af en die moet je niet negeren.
Als aanvulling wil ik wel even de kant vanuit je hondje belichten,ze ,zoals ik in je verhaal lees,pas bij jou gekomen met 3,5 tot 4 jaar oud...dat betekend dat zij dus 3,5 jaar LANG dingen heeft aangeleerd gekregen(haar angst voor het riempje bijv,misschien heb jij nog niks geks gedaan,maar heeft zij wel die ervaring bij die andere mensen,verder is en blijft ze een klein en zeer onzeker hondje(gezien de de houdingen/gedrag en lichaamstaal die je omschrijft) en zal ze daardoor ook snel in elkaar kruipen als jij (als groot mens) op haar af komt lopen en haar dat tuigje om doet,probeer het eens anders,ga op de grond zitten(kom je minder dreigend over) pak héle kleine stukjes kaas en ga haar bij je roepen(blaas tegen je kaasjes richting haar,dan komt ze hoogstwaarschijnlijk bij je),zorg dat zij naar jou toe komt lopen,dan komt ze namelijk zelf en is het niet zo eng.Leg het riempje op de grond,kijkt ze er naar,dan geef je lekkers,ruikt ze er aan ,dan geef je lekkers,roep haar nog wat dichterbij,geef wat lekkers,riempje dichterbij,dichterbij ,geef wat lekkers,tuigje er bij,wat lekkers erbij,laten ruiken,en weer wat lekkers, tuigje op hoofdhoogte van haar,kaasje voor de opening,en kijken of ze zelf naar voren komt,zodat je het tuigje zo over haar koppie kan doen,weer belonen.Het eindigt met dat ze haar tuigje aankrijgt en jullie gaan wandelen.
Nu lijkt het net alsof ze bergen met lekkers moet krijgen...dat is ook zo...dus daarom zeg ik ook HELE kleine stukjes kaas(of worst,frikandel,iets waarvoor ze echt warm loopt) zodat ze na 30 keer belonen(in zo'n oefen sessie) maar 3 gram binnen heeft 
.Maak je ook niet druk over dik worden ,want je mag best het grootste deel van haar normale voeding(tijdelijk om te oefenen) vervangen ,als je zo je hondje meer vertrouwen kan geven in de handelingen die nodig zijn om haar een normaal leven te laten leiden.
Verder vind ik het héél belangrijk dat je rekening houdt met dat ze ook nog niet zo lang bij je is.Samen met dat ze zo onzeker is,jij niet weet hoe het er aan toe ging bij het vorige adres,maakt dat je veel geduld mag hebben met dit hondje.Ze moet de tijd mogen krijgen om haar nieuwe huis te leren kennen,jouw andere hondje,jou zelf,de omgeving buiten de voordeur.
Ik ben het ook heel erg eens met Blaise over het optillen,daarmee help je haar de dingen te kunnen overzien/observeren en op een kalme veilige manier aan te wennen.
En mocht het nu zo zijn dat je hondje niet veel 'verbeterd'in het gedrag dat jij eigenlijk van haar verwacht..accepteer dat dan.Ook als dat betekend dat ze niet overal mee naar toe kan,en ze geen uur wil wandelen..of zelfs ook maar 10 minuten,of dat ze alleen thuis blijft,dat is niet zielig,als je hondje zich buiten niet heel prettig voelt ,dan is het juist zielig als je haar heel lang(voor haar doen) bloot stelt aan iets wat ze niet fijn vindt.Begin gewoon heel klein,verwacht niet te veel,geef haar de ruimte/tijd en biedt veiligheid.
Als je het graag zelf wilt doen,neem dan alle gegeven adviezen ter harte,want die gaan helpen.
Reageren
.
